Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παμμηδεατικός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παμμηδεατικός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 9 Ιουνίου 2012

Ομάδα Παλαιμάχων Παμμηδεατικού

Ο συγχωριανός μας και αγαπητός φίλος Δημήτριος Ρούμπος μας έστειλε την πληροφορία για το Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Παλαιμάχων της ΕΠΣΑ Αργολίδας, στο οποίο λαμβάνει μέρος και η αντίστοιχη Ομάδα του Παμμηδεατικού.


Παράλληλα μας έστειλε και τις δύο ωραίες φωτογραφίες της παρούσας ανάρτησης, για να δουν όλοι οι συγχωριανοί και να χαρούν για την ωραία αυτή αθλητική δραστηριότητα, που κάνει γνωστό το χωριό μας και τον ποδοσφαιρικό του πολιτισμό.


Στην πρώτη φωτογραφία φαίνεται ολόκληρη η Ομάδα των Παλαιμάχων. Στη δεύτερη φωτογραφία  παρουσιάζονται οι εξής ποδοσφαιριστές: Καλογερόπουλος Ιωάννης, Καλιαμούτος Δημήτριος, Καλογερόπουλος Νίκος, Ρούμπος Δημήτριος, Χρόνης Ιωάννης και Παπαγεωργόπουλος Νίκος.

Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2011

Νίκος Μητροσύλης

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Με το νέο Προπονητή του Παμμηδεατικού

Φέτος το καλοκαίρι, ο Παμμηδεατικός, η ιστορική ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού μας, έφτασε για ακόμη μια φορά στο χείλος του γκρεμού. Η προηγούμενη Διοίκηση, μετά από μια σχετικά επιτυχημένη χρονιά, είχε χάσει το φιλόδοξο Πρόεδρό της και μετά από αρκετή σκέψη, αποφάσισε να παραιτηθεί. Το διοικητικό αδιέξοδο ήταν φανερό, αφού το χωριό μας δεν διαθέτει ανθρώπους με οικονομική επιφάνεια, που να θέλουν να ασχοληθούν με το τοπικό ποδόσφαιρο. Άλλοι, φίλοι του Συλλόγου, με αρκετή διάθεση, υπολείπονται σε οικονομικές δυνατότητες, και δεν αρκεί η όποια συνεισφορά τους για να επιτευχθεί κάτι σημαντικό. Οπότε, η αναγκαστική λύση του Πρωτοδικείου, ήταν κάτι παραπάνω από πιθανή. Πολλοί δε, την θεωρούσαν και βέβαιη…

Μετά από δεκαπέντε περίπου μέρες διοικητικής ανυπαρξίας και απογοήτευσης, μία ομάδα νεαρών παιδιών, αποφάσισε να μαζέψει ότι είχε απομείνει σε έμψυχο δυναμικό, να σχηματίσει μια υποτυπώδη Διοίκηση και να προσπαθήσει να βγάλει τον Σύλλογο από το αδιέξοδο. Μετά από δέκα περίπου μέρες, ο Παμμηδεατικός είχε πλέον Διοίκηση, δέκα ποδοσφαιριστές και έναν προπονητή από την Αγία Τριάδα. Ο Νίκος Μητροσύλης, μετά από δεκαέξη χρόνια επέστρεφε στον πάγκο της ομάδας του χωριού που μεγάλωσε και ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά, για να συνδράμει κι αυτός στην μεγάλη προσπάθεια, για την διάσωση του Παμμηδεατικού. Τον βρήκα και μιλήσαμε εγκάρδια, σαν να βρισκόμαστε στην πλατεία του χωριού και να πίναμε ένα καφεδάκι. Μιλήσαμε σαν συγχωριανοί, σαν παλιοί φίλοι και συμμαθητές, σαν δύο άνθρωποι που μοιραζόμαστε τις ίδιες αγωνίες και κοιτάζουμε μαζί, τρέφοντας τις ίδιες προσδοκίες, στο αύριο. Ένα αύριο, που όλο και περισσότερα σύννεφα το κάνουν να φαίνεται γκρίζο. Ψάχνοντας να βρούμε αχτίδες φωτός, χαραμάδες αισιοδοξίας, αφορμές για χαμόγελο και ελπίδα…

Α.Σ. Νικόλα, πώς έγινε και έφτασε η ομάδα σε τόσο άσχημη κατάσταση;

Ν.Μ. Καλέ μου φίλε, οι ομάδες που δεν έχουν γερές και στέρεες βάσεις, είναι πολύ εύκολο να φτάσουν σ αυτό το σημείο. Δυστυχώς, το χωριό μας έπαψε να παράγει ποδοσφαιριστές. Αυτό οδήγησε την προηγούμενη Διοίκηση στην ανάγκη να «νοικιάσει» παίκτες για ένα χρόνο, έναντι ενός σεβαστού ποσού, το οποίο όμως δεν είναι δυνατόν να ξοδεύεται κάθε χρονιά. Έτσι, μόλις ο προηγούμενος Πρόεδρος αποφάσισε να εγκαταλείψει -για τους δικούς του λόγους- την ομάδα, δεν ήταν τόσο εύκολο για κανέναν από το χωριό, να δαπανήσει και την επόμενη χρονιά τόσα χρήματα, για να διατηρηθεί το υπάρχον έμψυχο υλικό. Οπότε, το διοικητικό αδιέξοδο, ήταν αναμενόμενο.

Α.Σ. Μου είναι δύσκολο να πιστέψω, πως μια ποδοσφαιρομάνα σαν το χωριό μας, έπαψε να βγάζει ποδοσφαιριστές…!!!

Ν.Μ. Κι όμως, δεν έχουμε πολλούς παίκτες, ικανούς να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της τοπικής κατηγορίας. Η λύση του δανεισμού για ένα χρόνο, είναι μια αναπόφευκτη λύση. Κοστίζει αλλά λύνει -προσωρινά- τα προβλήματα.

Α.Σ. Ναι αλλά αυτό δεν μπορεί να συνεχίζεται επ’ αόριστον…

Ν.Μ. Αυτό είπαμε με τα παιδιά που ανέλαβαν τη Διοίκηση. Έγιναν πολλές συζητήσεις πριν καταλήξουμε στον σχηματισμό της και το κυρίαρχο θέμα ήταν, η δημιουργία Ακαδημίας και οι αμοιβές των ποδοσφαιριστών. Δεν είναι δυνατόν να πληρώνονται νεαρά παιδιά για να παίξουν ερασιτεχνικά ποδόσφαιρο. Ο Παμμηδεατικός, δεν έχει βλέψεις για άνοδο σε ανώτερες κατηγορίες. Μετά δε και τις αναδιαρθρώσεις των κατηγοριών, κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά δύσκολο και κοστίζει ακριβά. Άρα, ο στόχος μας, έπρεπε να είναι η παραγωγή δικών μας ποδοσφαιριστών, έτσι ώστε να μην ξοδεύονται χρήματα σε «δανεισμούς» ξένων παικτών αλλά να δίνονται τα όποια χρήματα μπορούν να προσφέρουν οι φίλοι της ομάδας, στα έξοδα της Ακαδημίας και στα όποια λειτουργικά έξοδα έχει ο Παμμηδεατικός. Γνωρίζαμε εξ αρχής, ότι κάτι τέτοιο είναι κάτι που φθείρει ψυχικά, θέλει τεράστια υπομονή και έχει μεγάλο προσωπικό και ψυχολογικό κόστος. Όμως, πιστεύω πως αν υπερασπίζεσαι κάτι σωστό, αντλείς δύναμη για να κάνεις οτιδήποτε…

Α.Σ. Έχω ακούσει όμως, ότι όποια ομάδα θέλει να πρωταγωνιστήσει και να διακριθεί, πρέπει να πάρει καλούς παίκτες. Εμείς, τι παίκτες έχουμε; Θα μπορέσουμε να πετύχουμε κάτι, αν δεν υπάρχουν χρήματα;

Ν.Μ. Θα ήθελα εδώ να σου εξομολογηθώ κάτι. Σαν προπονητής, τα προηγούμενα χρόνια, έζησα από κοντά τον «πρωταθλητισμό». Πολλά χρήματα πεταμένα σε αμφισβητούμενους παίκτες, ελάχιστος προγραμματισμός, πολύ φιγούρα και εντυπωσιασμός, καμία λογική στο ξόδεμα και έντονο το στοιχείο του εγωϊσμού. Κάτι τέτοιο, οδήγησε πολλές ομάδες στο μαρασμό και την αφάνεια, μόλις τελείωσαν τα χρήματα. Στο χωριό μας, έκανα αυτή ακριβώς την πρόταση. «Αν θέλετε να φτιάξουμε μία ομάδα που θα έχει διάρκεια ζωής, έναν ακριβώς χρόνο, αναζητείστε άλλον για τη θέση του προπονητή. Αν θέλετε να συνδράμουμε όλοι, ο καθένας από το πόστο που μπορεί, ΧΩΡΙΣ να αμείβεται, με στόχο ο Παμμηδεατικός σε λίγα χρόνια, να αποτελείται από δικά του παιδιά ή και κάποιους αθλητές που μας εκτιμούν και θέλουν να αγωνισθούν επειδή τους αρέσει, έρχομαι αύριο το πρωί να αναλάβω.» Όπως αντιλαμβάνεσαι, δέχτηκαν όλοι και έτσι ξεκινήσαμε. Αυτή τη στιγμή, οι ποδοσφαιριστές του, είναι εραστές του ποδοσφαίρου, παιδιά που φιλοδοξούν να αθληθούν και να διακριθούν, που εργάζονται και προπονούνται όσο περισσότερο μπορούν, που γεμίζουν τον ελεύθερο χρόνο τους με το χόμπυ τους. Θέλαμε να σβήσουμε την θαμπή εικόνα του ημι- επαγγελματία που έπαιζε για τα χρήματα και νοίκιαζε τις ικανότητές του για ελάχιστες χιλιάδες ευρώ το χρόνο, χωρίς να σκέπτεται αν υπάρχει κάτι πιο σημαντικό από το να πάρει χρήματα για να παίξει. Δυστυχώς, οι νέοι μας, έμαθαν να πουλάνε τη νιότη τους στους υπερφίαλους παράγοντες, οι οποίοι τους έβλεπαν σαν ένα κομμάτι κρέας, με την μοναδική έγνοια, να είναι το ποσό που συμφωνήθηκε για να παίξουν. Είχαμε φτάσει σε αρρωστημένα επίπεδα, να ζητούν νεαρά παιδιά, μισθό προϊσταμένου σε επιχείρηση, ώστε να προσφέρουν για ένα χρόνο τις υπηρεσίες τους. Και όλα αυτά, σε ερασιτεχνικές κατηγορίες. Ξέραμε πως αυτό αποτελεί έναν παραλογισμό και είπαμε την αλήθεια στους ποδοσφαιριστές που μιλήσαμε να έρθουν να παίξουν στην ομάδα. Είναι γεγονός, ότι πολλοί μας γύρισαν την πλάτη. Κάποιοι όμως, ανταποκρίθηκαν. Ξαναγύρισαν όλοι οι ποδοσφαιριστές από το χωριό που ήθελαν να έρθουν στην ομάδα και λίγοι αλλά ικανοί «ξένοι» που εκτιμούν και σέβονται την προσπάθειά μας. Έτσι, φτιάξαμε ένα σύνολο, που θα παλέψει για το καλύτερο τη χρονιά που έρχεται.

Α.Σ. Συμφωνώ Νικόλα, είχαμε ξεφύγει για μερικά χρόνια. Αλλά το χωριό μας, έχει βρεθεί πολλές φορές σε δύσκολη θέση. Πάντα κάποιοι βρίσκονται και βοηθούν. Αυτή τη φορά όμως, μου φαίνεται ότι υπάρχει ένα σχέδιο. Θα υπάρξει συνέχεια; Θα βοηθήσουν οι συγχωριανοί μας;

Ν.Μ. Είμαι βέβαιος ότι θα βοηθήσουν. Όταν οι μισοί και παραπάνω ποδοσφαιριστές είναι αμειβόμενοι, οι φίλαθλοι αφήνουν τη Διοίκηση να τα βγάλει πέρα, ενώ έχουν υπερβολικά μεγάλες απαιτήσεις από τον εκάστοτε Πρόεδρο. Τώρα, είναι γνωστό σε όλους, ότι είμαστε όλοι στρατευμένοι σε μία προσπάθεια, που θα στηριχτεί στη βοήθεια του κόσμου. Δεν απαιτούμε υπερβολικά χρήματα για να πληρώσουμε κανέναν, ζητάμε ελάχιστα, για να συμμετάσχει αξιοπρεπώς η ομάδα μας στο Πρωτάθλημα. Θέλουμε το ρουχισμό μας, τον εξοπλισμό μας, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τις φυσικοθεραπείες σε περίπτωση τραυματισμού, τις μεταφορές μας και την διαιτησία. Σ’ αυτά όλα, ήδη το χωριό ανταποκρίνεται πολύ ευχάριστα. Κατανοούν την προσπάθειά μας και συνδράμουν. Τους εξηγούμε τι κάνουμε και τι στόχο έχουμε και όλοι δείχνουν κατανόηση.

Α.Σ. Πες μου για την Ακαδημία του Παμμηδεατικού. Έρχονται αρκετά παιδιά;

Ν.Μ. Ξεκινήσαμε δειλά - δειλά με το ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς. Έχουμε ήδη 17 παιδιά και προσπαθούμε να μεγαλώσουμε τον αριθμό καθημερινά. Τα τελευταία χρόνια, δεν λειτουργούσε Ακαδημία στο χωριό μας. Μία προσπάθεια είχα κάνει εγώ το 1991 μέχρι το 1995, βγήκαν πάρα πολλοί ποδοσφαιριστές από εκείνη την Ακαδημία και άλλη μία προσπάθεια από τον Ν. Παπαγεωργόπουλο, πριν λίγα χρόνια, που όμως δεν είχε την στήριξη που έπρεπε. Το χωριό μας πάντα έβγαζε ποδοσφαιριστές, αλλά είχε μεγάλη έλλειψη από διορατικούς παράγοντες. Σχεδόν κανείς τους δεν είχε σχεδιάσει το μέλλον της ομάδας. Και όσοι είχαν προσπαθήσει, είχαν πνιγεί οι καλές προθέσεις τους από το βάρος των ευθυνών και τις μεγάλες απαιτήσεις του κόσμου για γρήγορο αποτέλεσμα. Τώρα, όλη αυτή η πίεση δεν υπάρχει. Ο κόσμος έρχεται να δει τα παιδιά του να αγωνίζονται για τη φανέλα της ομάδας τους, τα χειροκροτεί για την προσπάθειά τους, και μαθαίνει να περιμένει το αποτέλεσμα σε βάθος χρόνου. Οι εικόνες από τους παλιούς φίλους της ομάδας, που έβλεπαν τους παίκτες της να αγωνίζονται και ρωτούσαν, «ποιος είναι αυτός;», πέρασε οριστικά. Τώρα, παίζουν όλοι οι ντόπιοι, παιδιά της γειτονιάς τους, παιδιά φίλων τους, συγγενικά πρόσωπα, συγχωριανοί τους. Όλοι, παιδιά δικά μας. Όλοι, παιδιά δικά τους. Και η Ακαδημία, αυτό το στόχο έχει. Σε 4-5 χρόνια, όλο το έμψυχο δυναμικό μας, να αποτελείται από δικά μας παιδιά. Άλλους πολύ καλούς, άλλους λιγότερο καλούς, αλλά αυτό δεν έχει την παραμικρή σημασία. Αυτό που μας ενδιαφέρει, είναι να αγαπήσουν τα παιδιά μας, την ομάδα του χωριού τους. Να αισθανθούν μέλος της, να την νοιώσουν σαν μια ζεστή αγκαλιά που περιμένει να τους χαρίσει συγκινήσεις αλλά και γνώση. Να τους προσφέρει χαρά, παιχνίδι αλλά και να τα ολοκληρώσει σαν χαρακτήρες. Ο παιδαγωγικός της ρόλος, είναι εξαιρετικά σημαντικός. Αυτό το γνωρίζουν όλοι και ευτυχώς, μας το αναγνωρίζουν…

Α.Σ. Νικόλα, μου κάνει εντύπωση ένα πράγμα. Θα μπορούσες να ήσουν προπονητής σε μια καλή ομάδα του νομού, σε μια δύσκολη περίοδο. Προτίμησες να βοηθήσεις μια προσπάθεια. Ποιο είναι το κίνητρό σου, πως πήρες αυτή την απόφαση;

Ν.Μ. Δεν έχει σημασία το τι θα μπορούσα να κάνω αλλά το τι έκανα. Είμαι εκπαιδευτικός, καθηγητής Φυσ. Αγωγής και προπονητής. Εργάζομαι σε Δημοτικά σχολεία, τα δύο τελευταία χρόνια μάλιστα ήμουν στο δημοτικό του χωριού μας. Δυστυχώς φέτος, από μια αντισυναδελφική συμπεριφορά, βρέθηκα στο Ναύπλιο, μακριά από το σχολείο μας. Δεν πειράζει. Τα παιδιά ξέρουν και έρχονται στην Ακαδημία. Με κούρασε η αναζήτηση ομάδων με παράγοντες που δεν ξέρουν τι ακριβώς ζητούν, που υπόσχονται και αναιρούν, που τάζουν και αμέσως ξεχνάνε. Δεν μου άρεσε όλο αυτό το θέατρο. Ήθελα να δημιουργήσω μια ομάδα, με αρχές, με αξίες, με προοπτική και μέλλον. Και πάνω στην κατάλληλη στιγμή, ήρθε και το πιο ευχάριστο γεγονός. Η εγκυμοσύνη της συζύγου μου, όπου με τη βοήθεια του Θεού, τα Χριστούγεννα θα υπάρχει στην οικογένεια ένα νέο μέλος. Όλη αυτή η συγκυρία, με έφερε πολύ κοντά στις ρίζες. Ήταν καιρός να επιστρέψω. Με βοήθησε σ’ αυτό κι ένας εξαιρετικός άνθρωπος και συνεργάτης. Ο Δημήτρης Μαστοράκος, ο γνωστός σε όλους τους φίλους του Παμμηδεατικού ως Μαυρίκης. Ένας υπέροχος, αγνός και ανιδιοτελής φίλος της ομάδας, που την αγαπάει όσο ελάχιστοι. Το να συνεργάζεσαι με τέτοιους ανθρώπους, είναι κάτι για το οποίο δεν υπάρχει αντίτιμο. Τουλάχιστον για όσους έχουν μάθει να μην μετράνε τα πάντα με το χρήμα.

Α.Σ. Νικόλα μου, αυτό είναι πολύ ευχάριστο…!!! Σου εύχομαι με το καλό, ο Θεός να σας βοηθήσει και όλα να πάνε καλά. Όσο για τον Παμμηδεατικό, όλα αυτά που μου είπες, δείχνουν να μπαίνουν όλα σε μια σωστή βάση και πιστεύω πως έρχονται πολύ καλύτερες μέρες.

Ν.Μ. Πατέρα Αναστάσιε, σ ευχαριστώ για τις ευχές σου. Πιστεύω πως όλα θα πάνε καλά και θα τα καταφέρουμε. Θέλω να είσαι κοντά μας, δεν έχει σημασία η απόσταση… Τα συναισθήματα δεν γνωρίζουν αποστάσεις. Να είσαι μαζί μας όπως όλοι αυτοί που αγαπούν το χωριό μας και την ομάδα του…

Υ.Γ. Τα μέλη του Συμβουλίου είναι: Νάσσος Θαν., Μαστοράκος Δημ. Μυλωνάς Αλεξ. Παπαδριανός Μιχ., Κυριάκου Νικ., Μυλωνόπουλος Νικ., Κυμπούρης Βασ.

Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2011

Φιλικός του Παμμηδεατικού

Διαβάσαμε στο τελευταίο φύλλο της τοπικής εφημερίδας "Η Μιδέα σήμερα" για τον φιλικό αγώνα που έδωσε η ομάδα του χωριού μας:


Ας ευχηθούμε μια καλή και επιτυχημένη ποδοσφαιρική χρονιά 2011-2012 στην ιστορική ομάδα του χωριού μας, τον Παμμηδεατικό!

Τετάρτη 3 Αυγούστου 2011

Ο Παμμηδεατικός σε κρίση

Παρακάτω παρατίθεται δημοσίευμα σε πρόσφατο φύλλο της εφημ. "Η ΜΙΔΕΑ σήμερα", σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση της ιστορικής ποδοσφαιρικής ομάδας του χωριού μας. Φαίνεται πως υπάρχει κρίση...


Ας ευχηθούμε με τη προσωπική βοήθεια και την οικονομική συνδρομή των συγχωριανών η ομάδα μας να ξεπεράσει κι αυτή την κρίση και να προχωρήσει και πάλι να γράψει σελίδες δόξας στο βιβλίο της ιστορίας της!

Πέμπτη 14 Ιουλίου 2011

Γ.Σ. Παμμηδεατικού

Πραγματοποιείται σήμερα Γενική Συνέλευση του Παμμηδεατικού. Η σχετική ανακοίνωση στην τοπική εφημερίδα "Η ΜΙΔΕΑ σήμερα" έχει ως εξής:

Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011

Παναγιώτης Ν. Παπανδριανός

Μεγάλη μορφή του ποδοσφαίρου στην περιοχή μας

Ο Παναγιώτης Ν. Παπανδριανός είναι ένας άνθρωπος του ποδοσφαίρου, ο οποίος ως ποδοσφαιριστής προσέφερε τις υπηρεσίες του στην ομάδα του χωριού μας τον Παμμηδεατικό, όπως επίσης και στον Ηρακλή Ναυπλίου. Στη συνέχεια εξελίχθηκε σε άξιο προπονητή.

Γεννήθηκε στο Μέρμπακα το 1934. Πατέρας του ήταν ο Νίκος Παπανδριανός που είχε διατελέσει Πρόεδρος της Κοινότητας του Μέρμπακα από το 1939 έως το 1943. Μητέρα του ήταν η Ελένη Παπανδριανού. Ο Παναγιώτης ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας. Οι άλλοι τρεις είναι η Καλλιόπη που έχει πεθάνει, ο Δημήτρης ταξίαρχος του Ελληνικού Στρατού και η Αγγελική που ζει σήμερα στο Ναύπλιο.

Η πρώτη επαφή του με τη στρογγυλή θεά έγινε όταν αυτή ήταν ακόμα σε πάνινη μορφή, στη συνέχεια λαστιχένια και μετά η πρώτη μπάλα με βαλβίδα που ήρθε από την Αμερική, δώρο από τον Άθα, πρώτο ξάδελφο της μητέρας του, μαζί με διάφορα άλλα δώρα που συνήθιζαν να στέλνουν οι Ομογενείς που ζούσαν στην Αμερική στα αγαπημένα τους πρόσωπα στην Ελλάδα.

Ο Παναγιώτης Ν. Παπανδριανός σε σύγχρονη φωτογραφία

Στον Παμμηδεατικό έπαιξε στα 19 του χρόνια, ενώ το πρώτο δελτίο έγινε στον Ηρακλή Ναυπλίου, όπου έπαιξε τρία χρόνια ως αριστερό μπακ και χαφ. Εκεί τραυματίστηκε στον αριστερό αστράγαλο κι έμεινε εκτός γηπέδων για έξι μήνες. Κατόπιν επέστρεψε στον Παμμηδεατικό, ενώ λίγο αργότερα εκλήθη να υπηρετήσει την Πατρίδα ως φαντάρος.

Μετά τον στρατό επέστρεψε στο χωριό μας όπου συνέχισε να παίζει στον Παμμηδεατικό, κυρίως σε φιλικά παιχνίδια, εναντίον ομάδων της περιοχής αλλά και ομάδων με επιλέκτους από την Αθήνα. Σε ένα τέτοιο αγώνα είχε αντιπάλους κορυφαίους παίκτες της εποχής, όπως ο Πουλής, ο Πανάκης και ο Μιχαλάκος, τους οποίους κέρδισε ο Παμμηδεατικός με σκορ 4-2. Στον αγώνα αυτό ο Παναγιώτης μάρκαρε και κυριολεκτικά «εξαφάνισε» τον μεγάλο Πανάκη.

Στα 28 του χρόνια σταματά το ποδόσφαιρο για να ακολουθήσει την καριέρα του προπονητή στον Παμμηδεατικό, όπου προπονούσε την ομάδα από το 1962 έως το 1973. Για την αγαπημένη του ομάδα τον Παμμηδεατικό σχεδίαζε με προσοχή τη στρατηγική του παιχνιδιού και εύρισκε λύση στα προβλήματα της ανάπτυξης.

Το σύστημα που προτιμούσε ήταν το 4-3-3. Του άρεσε ο παίκτης σέντερ φορ να είναι ψηλός και δυνατός παίκτης, για να σπάει την αντίπαλη άμυνα, ενώ ο δεύτερος σέντερ φορ έμπαινε στη φάση πίσω από τον πρώτο, γινόταν ο τελεικός αποδέκτης της μπάλας και την κάρφωνε στα δίχτυα. Αυτό το σύστημα εφαρμόζεται μέχρι σήμερα. Αποδεικνύεται έτσι πόσο πρωτοποριακός ήταν ο Παναγιώτης στην εποχή του.

Ο Παναγιώτης Παπανδριανός (πρώτος από δεξιά) ως προπονητής του Παμμηδεατικού (δεκαετία '60)

Αγωνίστηκε και στο Άργος εναντίον του Παναργειακού για το Κύπελλο Ελλάδος και στο πρώτο ημίχρονο η ομάδα κέρδιζε με 2-0, με γκολ του Παναγιώτη Κυριάκου και του Μιχάλη Μαστοράκου. Στην επανάληψη οι λανθασμένες αποφάσεις του διαιτητή μετέτρεψαν το 2-0 σε 2-2, με αποτέλεσμα ο Παναγιώτης να αποσύρει την ομάδα από το γήπεδο, διαμαρτυρόμενος για τη διαιτησία. Οι παίκτες που αγωνίστηκαν σε αυτό τον ιστορικό αγώνα ήταν οι εξής: Σκιαδάς, Σαλαπάτας, Κυριάκου, Μαστοράκος, Καλαμπάκας, Μιχάλης Μαστοράκος, Βασίλης Μαστοράκος, Μπουλμέτης, Ντούλιας, Καψούρος, Παναγιώτης Καλογερόπουλος και άλλοι.

Είναι ο άνθρωπος που ανακάλυψε τον σημερινό προπονητή του Παμμηδεατικού, Γιώργο Κολιατσόπουλο, που ήταν τότε μικρός ποδοσφαιριστής, και τον προώθησε από τους μικρούς στη πρώτη ομάδα του Παμμηδεατικού.

Ο Παναγιώτης, συγκρίνοντας τις συνθήκες του ποδοσφαίρου της εποχής που ήταν εκείνος εν ενεργεία ποδοσφαιστής με τις σημερινές, λέει χαρακτηριστικά πως: «Το ποδόσφαιρο σήμερα είναι για χρήμα, ενώ στην εποχή μου παίζαμε για τη φανέλα της ομάδας».

Πηγή: εφημ. «Η Μιδέα σήμερα», φύλλο 853, 24/1/2011

Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011

Ο Fabio Marques στον Παμμηδεατικό

Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα στην τοπική εφημερίδα «Η Μιδέα σήμερα» (3ης Ιανουαρίου 2011) η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού μας απέκτησε τον ποδοσφαιριστή Fabio Marques, ο οποίος θα ενισχύσει την ομάδα βασικά στο χώρο της επίθεσης. Ο Πρόεδρος του Παμμηδεατικού κ. Χρήστος Πιτσάκης ανέφερε χαρακτηριστικά πως πρόκειται για έναν ομολογουμένως εξαιρετικό ποδοσφαιριστή με πολλές περγαμηνές, καθ’ ότι υπήρξε στόχος μεταγραφών πολλών ομάδων. Ο Fabio είχε παίξει με επιτυχία στον ΑΟ Πόρου και στον Ερμή Κιβερίου. Είναι δε γνωστός για τον καλό χαρακτήρα του και την άριστη τεχνική του κατάρτιση.

Στη φωτογραφία διακρίνεται στο κέντρο ο Πρόεδρος της ομάδας, στ’ αριστερά φαίνεται ο Fabio Marques, ενώ στα δεξιά είναι το μέλος του Δ.Σ. κ. Μιχαηλίδης με το μικρό γιό του Μιχαήλ - Άγγελο.

Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2010

Νέα του Παμμηδεατικού

Τα τελευταία νέα από την ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού μας διαβάζουμε στην έγκριτη τοπική εφημερίδα "Η Μιδέα σήμερα":

Ας ευχηθούμε η ομάδα μας να έχει μια καλή και νικηφόρα ποδοσφαιρική χρονιά.

Δευτέρα 7 Ιουνίου 2010

Παμμηδεατικός 2009-2010

Ολοκληρώθηκε η φετινή ποδοσφαιρική χρονιά για την ιστορική ομάδα του χωριού μας, τον Παμμηδεατικό. Η τοπική εφημ. «Η Μιδέα σήμερα», της 31ης Μαΐου 2010 (σ. 20) αφιέρωσε άρθρο, με θέμα: «ΠΑΜΜΗΔΕΑΤΙΚΟΣ 2009-2010, Μια πάρα πολύ καλή σεζόν για τον Παμμηδεατικό», και δημοσιεύσε την παρακάτω φωτογραφία.

Στο άρθρο αυτό διαβάζουμε ότι ο Παμμηδεατικός είχε φέτος διαδοχικά δύο προπονητές, τον Χρήστο Βουρνάζο και τον Δημήτρη Μαστοράκο ή Μαυρίκη. Το Δ.Σ. αποτελούνταν από τους εξής αξιωματούχους: Δημήτρης Καλογερόπουλος (Πρόεδρος), Χρήστος Κούτρας (Αντιπρόεδρος), Νικόλαος Σκιαδάς και Γεώργιος Πατούρας (Γεν. Γραμματείς), Αλέξης Μυλωνάς (Ταμίας). Μέλη στο Δ.Σ. ήταν οι εξής: Γεώργιος Ευσταθίου, Περικλής Μαστοράκος, Δημήτρης Φουρνάρος, Νίκος Παπαγεωργόπουλος, Αριστοτέλης Μακρής, Παναγιώτης Γκουριώτης και Γεώργιος Μαστοράκος. Τελικά η ομάδα κατέλαβε την 8η θέση στο πρωτάθλημα.

Σάββατο 6 Μαρτίου 2010

H ποδοσφαιρική ομάδα «Παμμηδεατικός» [Γ']

Άλλη μια ιστορική φωτογραφία, με παίκτες του Παμμηδεατικού, δημοσιεύουμε σήμερα. Μας την προσέφερε ο συγχωριανός μας Κώστας Τόμπρας.

Στην φωτογραφία, η οποία είναι τραβηγμένη κάπου στα 1965-1970, εικονίζονται (από αριστερά): ο Θάνος Καλογερόπουλος (Γκατζίλης), ο Παναγιώτης Τόμπρας (πατέρας του δωρητή της φωτογραφίας) και ο μακαριστός σήμερα Γεώργιος Τόμπρας (αδελφός του μεσαίου).

Τρίτη 2 Μαρτίου 2010

Ο Παμμηδεατικός... χορεύει

Από την εφημερίδα "Η Μιδέα σήμερα" πληροφορούμαστε για τον αποκριάτικο χορό του Παμμηδεατικού. Η εφημερίδα τον γράφει ως "Παμμιδεατικό".

Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009

H ποδοσφαιρική ομάδα «Παμμηδεατικός» [B']

Ο αγαπητός φίλος και συγχωριανός Νίκος Μητροσύλης μου έστειλε κι άλλες ωραίες φωτογραφίες, που οπωσδήποτε εμπλουτίζουν την εικονική - φωτογραφική ιστορία της ποδοσφαιρικής ομάδας του χωριού μας. Όπως ο ίδιος επισημαίνει τις φωτογραφίες της παρούσας ανάρτησης του τις παρεχώρησε ο Νίκος Σκιαδάς ή Γκομάν. Μου έγραψε δε χαρακτηριστικά: «βρήκα πραγματικά φωτογραφίες - θησαυρούς..!!! Στις στέλνω με ευλάβεια, βοηθώντας κατ' ελάχιστον στην πολύ όμορφη προσπάθειά σου».

Η παλαιότερη φωτογραφία της ανάρτησης αυτής έρχεται από το 1957. Τερματοφύλακας είναι ο θείος μου Νίκος Πίκος, ή Μπαντού. Δεξιά του ο μετέπειτα προπονητής της ομάδας Παναγιώτης Παπαδριανός, ή Τσάκναντυ. Δίπλα του ο νεαρότατος -τότε- Νίκος Χρόνης, ή Ράφτης, και πάνω αριστερά πρώτος ο Θανάσης Τόμπρας.

Η ομάδα του Παμμηδεατικού φωτογραφίζεται παρακάτω στο γήπεδο του Πανναυπλιακού το 1962. Πρώτος από αριστερά ο επί σειρά πιστός οπαδός Χρήστος Μαστοράκος, ή Κιτσοπάλας, ενώ πρώτος δεξιά, με πολιτικά κι αυτός, ο Κώστας Καλογερόπουλος, ή Κορώνας, ένας από τους πιο αγνούς εργάτες της ομάδας. Καθιστός, πρώτος δεξιά ο αείμνηστος Παναής Καψούρος ή Γκαρίντσα.

Η ομάδα του 1963 φαίνεται παρακάτω, «έχοντας στις τάξεις της ένα μοναδικό ποδοσφαιρικό ταλέντο, που αγωνίστηκ ελάχιστα λόγω ενός απίστευτου συμβάντος. Δεύτερος κάτω δεξιά, ο Τάσος Ευσταθίου, ή Σούλης, μεταγράφηκε στον Παναργειακό και μετά από λίγα παιχνίδια, ζήτησε να τον αποκτήσει η ΑΕΚ. Η διοίκηση του Παναργειακού αρνήθηκε και ο Μερμπακίτης ποδοσφαιριστής, από την απογοήτευσή του, σταμάτησε το ποδόσφαιρο...!!! Άλλα χρόνια, άλλες αξίες, άλλες αντιλήψεις».

«Μια από τις καλύτερες ομάδες, αυτή του 1965-66, στην επόμενη φωτογραφία, στο γήπεδο του Ναυπλίου, με εξαιρετικούς ποδοσφαιριστές όπως οι Τάκης Κυριάκου ή Μπέμπος, Αλέκος Σαλαπάτας, Θάνος Καλογερόπουλος, Βασίλης Μαστοράκος και άλλοι».

«Αμέσως μετά η ομάδα της επόμενης χρονιάς. Παμμηδεατικός 1967-68».

Σ’ αυτή τη φωτογραφία που ακολουθεί «εικονίζεται η ομάδα του 1969, αποτελούμενη από (ορθίους): Παν. Μερμίγκη, Νικ. Σκιαδά, Βασ. Μαστοράκο, Παν. Κυριάκου, Νικ. Μαστοράκο, Παν. Πανόπουλο. Καθήμενοι: Δημ. Ευσταθίου, Άγνωστος, Μιχ. Μαστοράκος, Παν. Καψούρος και Παν. Ευσταθίου».

Στην επόμενη «εικονίζεται η ομάδα του Παμμηδεατικού το 1970, στο Εθνικό και νεόδμητο Στάδιο Άργους, αποτελούμενη μεταξύ άλλων, από τους Παναγιώτη Κυριάκου, Δημήτρη Ευσταθίου, Νίκο Σκιαδά, Βασίλη Μητροσύλη, Παναγιώτη Μερμίγκη, και Βασίλη Μαστοράκο. Στους καθήμενους, δεύτερος από δεξιά, ο αείμνηστος Δημήτρης Σκιαδάς...».

«Περνάμε στα αμέσως επόμενα χρόνια. Νέοι ποδοσφαιριστές έχουν μπει στην ομάδα. Βρισκόμαστε πια στα 1972-73. Προπονητής αριστερά επάνω, ο Μαστοράκος Βασίλης. Τρίτος από δεξιά επάνω ο Πάνος Πανόπουλος. Δίπλα του ο Μήτσος Ευσταθίου, ή Νιάρης. Τρίτος από δεξιά επάνω ο Νίκος Καλογερόπουλος, ή Πατάκας. Δίπλα του ο Δημήτρης Καψούρος, ή Πράτι. Κάτω αριστερά ο Σπύρος Καλογερόπουλος, και τρίτος από αριστερά ο Παναγιώτης Ευσταθίου, ή Τσίρης. Η φωτογραφία είναι από το γήπεδο πίσω από το σημερινό κλειστό, σε αγώνα με τον Πανναυπλιακό, σε χωράφι νοικιασμένο, στο οποίο η ομάδα φιλοξενήθηκε για 10 περίπου χρόνια».

«Η επόμενη φωτογραφία είναι όπως και η προηγούμενη από το γήπεδο Χριστοδούλου. Έτσι το αποκαλούσαμε τότε. Η ομάδα, μία από τις καλύτερες, διαλύθηκε στα τέλη του 1974, μετά από τον επεισοδιακό αγώνα κόντρα στον Πανναυπλιακό, όπου έληξε 0-1 με εχθρική διαιτησία, για να ακολουθήσει μια από τις πιο σπουδαίες ανανεώσεις της ιστορικής ομάδας. Οι ποδοσφαιριστές που εικονίζονται είναι: (Πάνω αριστερά) Τάκης Κυριάκου, Πάνος Πανόπουλος, Μήτσος Ευσταθίου, Βασίλης Μητροσύλης, Νίκος Σκιαδάς, Νίκος Καλογερόπουλος, Σπύρος Μαστοράκος, Θάνος Καλογερόπουλος. (Κάτω αριστερά) Γιώργος Μαστοράκος, Μιχάλης Μαστοράκος, Τάκης Ευσταθίου, Δημήτρης Καλογερόπουλος, Βασίλης Καλογερόπουλος, Κώστας Λέκκας».

Ακολουθεί η ομάδα του 1980. Προπονητής είναι ο Δημ. Δαμούλος, ή Μάκος, και παράγοντας ο Αδριανός Κυμπούρης.

Η επόμενη φωτογραφία μας παρουσιάζει δύο ποδοσφαιριστές και ένα παράγοντα. Αυτοί είναι, από δεξιά ο Τόμπρας (Κουνέθης), στη μέση ο παράγοντας της ομάδας Δημήτριος Λυκομήτρος (Κρουτσώφ) και αριστερά ο Δημήτρης Κούτρας (Τσόγκας).

Παρακάτω βλέπουμε μόνο του τον θρυλικό τερματοφύλακα της ομάδας Νίκο Σκιαδά, ή Γκομάν.

Οι τρεις ποδοσφαιριστές στην επόμενη φωτογραφία είναι οι εξής: Δημήτρης Καλογερόπουλος, ή Σάμης (δεξιά με το μουστάκι), στη μέση ο Γιώργος Μαστοράκος, ή Κιτσοπάλας και ο Νίκος Σκιαδάς.

Στην φωτογραφία που έπεται οι δύο ποδοσφαιριστές είναι ο Παναγιώτης Κυριάκου και ο Γιώργος Καλογερόπουλος, ή Αλής.

Τρεις ποδοσφαιριστές εικονίζονται παρακάτω. Αριστερά είναι ο Παναγιώτης Μερμίγκης, ή Πανάκης, στη μέση ο Νίκος Σκιαδάς και δεξιά ο αείμνηστος Γιώργος Καλυβάς, ή Ντάρης, πατέρας του επίσης ικανότατου ποδοσφαιριστή Κώστα Καλυβά.

Παρακάτω εικονίζονται οι εξαιρετικοί ποδοσφαιριστές, αδελφοί, Βασίλης (δεξιά) και Μιχάλης Μαστοράκος.

Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

Παλαίμαχοι του Παμμηδεατικού

Ο συγχωριανός μου Δημήτριος Ρούμπος μου έστειλε τη φωτογραφία της παρούσας ανάρτησης για να την δημοσιεύσουμε εδώ. Είναι η ομάδα Παλαιμάχων του Παμμηδεατικού. Ο ίδιος μου αναφέρει χαρακτηριστικά: "Οι Παλαίμαχοι έχουν οργανώσει ομάδα που λαμβάνει μέρος σε τουρνουά που γίνονται συνήθως την άνοιξη και το καλοκαίρι. Η συμμετοχή είναι αρκετά μεγάλη. Θα κοιτάξω να σας στείλω και άλλο υλικό".

Στη συνέχεια ο αδελφός μου, Γιώργος Σαλαπάτας, προθυμοποιήθηκε να μου δώσει τα ονόματα των εικονιζομένων ποδοσφαιριστών. Αυτά έχουν ως εξής:

Όρθιοι (από αριστερά): Δημήτριος Ευσταθίου, Παναγιώτης Μερμίγκης, Σπύρος Μαστοράκος, Γιάννης Μανώλης, Δημήτρης Ρούμπος, Μηνάς Τόμπρας, Γιάννης Καλογερόπουλος, Γεώργιος Κολιατσόπουλος.
Καθιστοί (από αριστερά): Ντίνος Κυριάκου, Γιάννης Χρόνης, Δημήτρης Μαστοράκος, Λάμπρος Κυριάκου, Νίκος Παπαγεωργόπουλος, Ευάγγελος Θεοδοσίου.

Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2009

H ποδοσφαιρική ομάδα «Παμμηδεατικός» [Α΄]

Η ιστορία της ποδοσφαιρικής ομάδας του Μέρμπακα, με την ονομασία «Παμμηδεατικός» ή «Παμμιδεατικός», δεν είναι εύκολο να ερευνηθεί, ειδικά όταν ζει κανείς στην άλλη άκρη της Ευρώπης.

Αλλά και στο παρελθόν που είχα προσπαθήσει να βρω κάποια στοιχεία δεν κατέστη δυνατόν. Το μόνο που κατάφερα να ανακαλύψω είναι αυτή η ενδιαφέρουσα φωτογραφία της ομάδας, από την περίοδο 1930-1938. Μάλιστα κάποιοι από τους εικονιζόμενους παίκτες, αλλά και τους παράγοντες της ομάδας, είναι γνωστοί στους σημερινούς Μερμπακίτες. Επίσης, στην παρακάτω ταμπέλα που έχει αναρτηθεί στην είσοδο του σημερινού γηπέδου αναγράφεται ως έτος ίδρυσης της ομάδας το 1926 (Την φωτογραφία αυτή τράβηξα τον Φεβρουάριο 2009).

Η παρακάτω φωτογραφία απεικονίζει την ομάδα (κατά πάσα πιθανότητα) της κατοχής (ίσως 1942-43). Τα ονόματα των εικονιζομένων παικτών αναφέρονται πάνω στην φωτογραφία:

Ο Μερμπακίτης Γυμναστής και Προπονητής Νίκος Μητροσύλης μου έστειλε κάποια ιστορικά στοιχεία, για να αρχίσουμε από κάπου την καταγραφή του ιστορικού. Του είμαι γι’ αυτό ευγνώμων και παραθέτω παρακάτω αυτούσια τα στοιχεία που ευγενικά μου έστειλε:

Το 1974, μετά από βαριές τιμωρίες βασικών ποδοσφαιριστών, έγινε μια μεγάλη προσπάθεια ανανέωσης, με παιδιά 14-15 χρονών, όλα από την Αγία Τριάδα, γεννημένα τις χρονιές 1959 και 1960. Πρόκειται για μια από τις καλύτερες ομολογουμένως, φουρνιές παικτών που έβγαλε το χωριό μας. Ενδεικτικά αναφέρω τα ονόματά τους: Καψούρος Γιώργος, Θεοδοσίου Βαγγέλης, Καλλιαμούτος Γιάννης, Καλλιαμούτος Δημήτρης, Λυκομήτρος Χρήστος, Μητροσύλης Νίκος, Παπαγεωργόπουλος Νίκος, Χρόνης Γιάννης, Καλογερόπουλος Γιάννης. Δυστυχώς, τόσο για τους νεαρούς αθλητές όσο και για την ομάδα γενικότερα, δεν υπήρχαν ούτε οι στοιχειώδεις υποδομές που θα μας έκαναν καλύτερους. Προπόνηση δεν γινόταν, οργάνωση δεν υπήρχε, και ο καθένας προσπαθούσε να βελτιωθεί από μόνος του. Στην επόμενη φωτογραφία διακρίνονται ο Χρήστος Λυκομήτρος και ο Νίκος Μητροσύλης, στο παλιό γήπεδο του Παμμηδεατικού, ακριβώς πίσω από το σημερινό κλειστό γυμναστήριο, το έτος 1977.

Η επόμενη έγχρωμη φωτογραφία, είναι από την περίοδο 1978-1979 όπου η ομάδα μας ενισχύθηκε με έμπειρους παίκτες και τερμάτισε στην 2η θέση του ομίλου της, πίσω από τον πανίσχυρο, μέσα και έξω από τα γήπεδα, Παναργειακό. Μια χρονιά, που δίκαια χαρακτηρίζεται σαν "χρυσή" για την ιστορική μας ομάδα...

Στην επόμενη φωτογραφία, είναι οι ποδοσφαιριστές Δημήτρης Καλογερόπουλος (Σάμης), ο τερματοφύλακας Νίκος Σκιαδάς (Γκομάν), ο Σπύρος Κολιάτσης και ο Νίκος Μητροσύλης, μετά τη λήξη του θριαμβευτικού 3-0 μέσα στις Σπέτσες, το 1978.

Στην πιο κάτω (αχρονολόγητη) φωτογραφία, νεαρός ποδοσφαιριστής του Παμμηδεατικού, "αλλάζει" στα "αποδυτήρια"... (!!!!) του γηπέδου, κρεμώντας τα ρούχα του στο σύρμα...!!!

Το παρακάτω απόκομμα τοπικής εφημερίδας μας ενημερώνει για αγώνα που πραγματοποιήθηκε με αντίπαλο τον Παναυπλιακό το 1979 για το Κύπελλο Ερασιτεχνών Αργολίδας.

Οι παρακάτω φωτογραφίες που τραβήχτηκαν τον Φεβρουάριο 2009 δείχνουν πως είναι σήμερα το γήπεδο της ομάδας:

Θα χαρώ να λάβω κι άλλα στοιχεία, για να εμπλουτίσουμε έτσι το ιστορικό του «Παμμηδεατικού».