Μέρμπακα

Εκδηλώσεις Επιμορφωτικού Συλλόγου

2012-01-27T20:43:00.002+02:00

Ο Επιμορφωτικός Σύλλογος του χωριού μας ανακοινώνει τις επικείμενες εκδηλώσεις του:

- Την Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012, στις 7.00 μ.μ., θα κόψουμε την Πρωτοχρονιάτικη πίτα μας στα γραφεία του Συλλόγου μας. Στην εκδήλωση συμμετέχει και η χορωδία του Συλλόγου με Χριστουγεννιάτικα τραγούδια και παραδοσιακά κάλαντα.

- Το Σάββατο 10 Μαρτίου 2012 ο Σύλλογός μας θα παρακολουθήσει τη θεατρική παράσταση στην Αθήνα «Να ζει κανείς ή να μη ζει» με τους Π. Χαϊκάλη, κ. Δανδουλάκη, κ.ά. Γίνονται δεκτά και εισιτήρια του ΟΓΑ.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

+ Αγλαΐα Σαλαπάτα - Πίκου

2012-01-06T02:14:00.005+02:00

Δεν είχα υπολογίσει ότι θα έγραφα μια τέτοια νεκρολογία και μάλιστα τόσο ενωρίς, αφού στατιστικά υπολογίζοντας κανείς το μήκος της σύγχρονης ζωής φτάνει συνήθως στο φιλάνθρωπο συμπέρασμα της μακροζωΐας. Δυστυχώς όμως η αγαπημένη μου θεία Αγλαΐα δεν έφτασε να μακροημερεύσει, σύμφωνα με την σχετική αντίληψη περί ηλικίας που έχουμε εμείς οι άνθρωποι, αλλά και σύμφωνα με τα ιατρικά και βιολογικά δεδομένα των τελευταίων δεκαετιών, τα οποία συνήθως προβλέπουν και για πολλούς καταφέρνουν επέκταση της επίγειας ζωής, μέχρις αυτού που ονομάζουμε βαθιά γεράματα.

Η θεία μου, αδελφή του πατέρα μου, έζησε για 73 χρόνια, και στις 29 Δεκεμβρίου 2011 ανεχώρησε από τη σκηνή του βίου τούτου. Την επομένη τελέσθηκε η Κηδεία της και ενταφιάσθηκε στο Κοιμητήριο του χωριού μας, κάτω από το ελαφρύ χώμα της αγαπημένης γης.

Τα περισσότερα χρόνια της τα έζησε στο ιστορικό χωριό μας. Πατέρας της ήταν ο Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας, γέννημα - θρέμμα του χωριού μας, και μητέρα της η Γεωργία Κρεμμύδα από την Ασίνη. Όταν η μητέρα της αρρώστησε και στη συνέχεια απεβίωσε μέσα στα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής, η θεία μου έμεινε -μωρό έτι ούσα- ορφανή. Δύσκολα ως εκ τούτου τα παιδιά και εφηβικά της χρόνια.

Αργότερα όμως όταν αγαπήθηκαν και παντρεύτηκαν με τον σύζυγό της, Νικόλαο Πίκο, ο οποίος είναι ένα εκλεκτό μέλος της τοπικής κοινωνίας του χωριού μας, έζησε όμορφες και ευτυχισμένες οικογενειακές στιγμές, οι οποίες ολοκληρώθηκαν με τη γέννηση των τεσσάρων θυγατέρων της, που με την ομορφιά, την εξυπνάδα, την καλοσύνη και την πρόοδό τους στη ζωή την έκαναν ιδιαίτερα υπερήφανη. Η ευτυχία της πολλαπλασιάστηκε με τον ερχομό οκτώ εγγονών, που έκαναν την οικογένειά της να είναι πάντα γεμάτη χαμόγελα και χαρές.

Με τον αγαπημένο της σύζυγο δημιούργησαν και διατήρησαν για πολλές δεκαετίες μια επιχείρηση αρτοποιείου, η οποία με έδρα την πλατεία του χωριού μας επεκτείνονταν, προσφέροντας τα προϊόντα του, σε πολλά άλλα χωριά της περιοχής μας και του Αργολικού κάμπου. Προοδευτικοί άνθρωποι και οι δύο, εξαιρετικά εργατικοί και επιμελείς κατάφεραν να ποιήσουν όχι μόνο άρτους, αλλά και όνομα σπουδαίο και φήμη πλατιά και περιουσία ικανή και άνεση οικονομική.

Όμως έφθασε η ώρα, όπως και για όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από κοινωνική διάκριση ή όποια κοσμική θέση, να αναπαυθεί από τους επίγειους κόπους της. Στο διάστημα της ασθένειάς της, την οποία υπέφερε με υποδειγματική υπομονή και χριστιανική καρτερία, ο σύζυγος, οι κόρες και ολόκληρη η οικογένειά της στάθηκαν με πολλή αγάπη στο πλευρό της και την ανακούφιζαν από τους πόνους του σώματος.

Τελικά, η θεία μου η αγαπημένη, ανεφώνησε, με τα λόγια των Αγίων Τεσσαράκοντα μαρτύρων, «δριμύς ο χειμών αλλά γλυκύς ο παράδεισος» και παρέδωσε την καλή της ψυχή στον Κύριο της ζωής. Κι έτσι η κοίμησή της έγινε θύρα και μετάβαση προς την μακαρία αιωνιότητα και προς τους κόλπους του Αγίου Θεού μας.

Η Νεκρώσιμη Ακολουθία της έγινε πάνδημη στο χωριό μας, στις 30 Δεκεμβρίου 2011. Η μεγάλη απόσταση και οι υποχρεώσεις της διακονίας μου δεν μου επέτρεψαν -δυστυχώς- να παρευρεθώ. Όμως ένα άτομο που παρευρέθηκε μου ανέφερε χαρακτηριστικά: «Τη θεία σου τη συνόδευσαν στην τελευταία της κατοικία οι τεθλιμμένοι συγγενείς αλλά και μεγάλο πλήθος κόσμου από το χωριό μας και από τα γύρω χωριά, τιμώντας έτσι τη φουρνάρισσα που επί μακρά σειρά ετών προσέφερε σε όλους τους ανθρώπους το ψωμί -που το ευλόγησε ο Χριστός- με χαμόγελο πλατύ, με γλυκύτητα και με ευγένεια περισσή»! Δεν περίμενα πραγματικά ν’ ακούσω τίποτα διαφορετικό για την αγαπημένη μου θεία Αγλαΐα.

Ας είναι η μνήμη της αιώνια!

Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας

Χριστουγεννιάτικο μήνυμα

2011-12-22T10:06:00.003+02:00

...του Ιερέα του χωριού μας

Αδελφοί μου αγαπητοί,

Δεν είμαστε πια μόνοι μπορούμε να ελπίζουμε με προοπτική και τα τρία έχουν τις προεκτάσεις των στην σύγχρονη ζωή μας από την οποία λείπουν η ελπίδα και ο ορίζοντας ενώ περισεύει η μοναξιά. Ο άνθρωπος της πίστεως έχει λόγον υπάρξεως και νόημα ζωής. Τώρα πια υπάρχει ο Χριστός, ο Σωτήρας του καθενός μας, που μας άνοιξε την πύλη της ελπίδας και που μας χάρισε το δώρο της υιοθεσίας. Έχουμε πατέρα, είμαστε πολίτες της βασιλείας του. Το λέγει χαρακτιριστικά πάλιν ο Παύλος: [Ωστε ουκέτι ει δούλος αλλ' υιός ει δε υιός, και κληρονόμος Θεού διά Χριστού] (Γαλ. δ, 7). Ποιος δεν θα χαρεί με τούτη τη δωρεά. Και ποιος δεν θα νοιώσει τη ζωή του να αναβαθμίζεται μέσα στην προοπτική της αιωνιότητος; Τώρα, ναι, είμαστε τέκνα χάριτος και όχι οργής. Μέσα μας θεριεύει η ελπίδα, ζωντανεύει η χαρά, υπάρχει σωτηρία, εφάνη ο Σωτήρ.

Χρόνια καλά, ευλογημένα, και χαρούμενα

Ευλογημένος και δημιουργικός ο Νέος Χρόνος

Μετ' ευχών και αγάπης Χριστού

Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Ι. Μητροσύλης

Εφημέριος Ι.Ναού Αγίας Τριάδος- Αγία Τριάδα Αργολίδος

Πηγή: Ιερός Ναός Αγίας Τριάδας, Αγία Τριάδα Αργολίδας

Εορτή Αγίας Άννης

2011-12-09T02:16:00.003+02:00

Σύμφωνα με το Συναξάρι της Εκκλησίας μας, «Τη Θ΄ του αυτού μηνός (Δεκεμβρίου), η Σύλληψις της Αγίας Άννης, μητρός της Υπεραγίας Θεοτόκου».

Στο χωριό μας τιμάται ιδιαίτερα η Αγία Άννα. Για τούτο υπάρχει και λειτουργείται μικρός Ναός που βρίσκεται κοντά στη δυτική είσοδο του χωριού μας, όταν ο επισκέπτης έρχεται από το Άργος, μέσα σε πορτοκαλαιώνα.

Στο σημείο εκείνο πιστεύεται πως υπήρχε Ναΐδριο από την προ του 1800 εποχή. Το 1958 οικοδομήθηκε ένας νέος Ναός, πάνω στα ερείπια του παλαιού.

Η ντόπια προφορική παράδοση μας λέει πως υπάρχει υπόγειος δρόμος που συνδέει τον βυζαντινό Ναό της Παναγίας μ’ αυτόν της Αγίας Άννης. Ως λόγος ύπαρξης του δρόμου αυτού, σύμφωνα με τη λαϊκή αντίληψη, δηλώνεται η επικοινωνία της Παρθένου Μαρίας με την μητέρα της Αγία Άννα.

Σημείωση: Οι φωτογραφίες της παρούσας ανάρτησης είναι από τον Οκτώβριο 2009.

To Μέρμπακα... χορεύει

2011-11-10T12:05:00.001+02:00

Ο Επιμορφωτικός Σύλλογος του χωριού μας ανακοινώνει το Πρόγραμμά του για διδασκαλία χορών.

Α). Παραδοσιακοί χοροί

Τετάρτη, 5-6 μ.μ., Παιδιά Α΄,Β΄, Γ΄και Δ΄ Δημοτικού
Τετάρτη, 6-7 μ.μ., Τμήμα Ενηλίκων
Κυριακή, 5-6 μ.μ., Παιδιά Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού
Κυριακή, 6-7 μ.μ., Εφηβικό τμήμα

Β). Μοντέρνοι χοροί

Τρίτη, 8-9 μ.μ., Εφηβικό τμήμα
Πέμπτη, 8.30-10.30 μ.μ., Τμήμα ενηλίκων
Πέμπτη, 9.30-10.30 μ.μ., Τμήμα νέων

Το Γυμνάσιο του χωριού μας

2011-10-12T02:14:00.003+03:00

Αξίζει οπωσδήποτε να αφιερώσουμε μια ανάρτηση σε ένα σημαντικό εκπαιδευτικό ίδρυμα του χωριού μας, και συγκεκριμένα στο Γυμνάσιο, το οποίο ιδρύθηκε το 1963 και από τότε έχει μια συνεχώς αυξανόμενη και σταθερά αναβαθμιζόμενη πορεία, όντας το μοναδικό Γυμνάσιο στην ευρύτερη περιοχή και στεγαζόμενο σε δικό του ιδιόκτητο διώροφο κτήριο.

Το 1973 Γυμνασιάρχης ήταν ο Φιλόλογος Νικόλαος Κωλέττης. Καθηγητές ήταν οι εξής: Γ. Τσουλαμάνης, Α. Κατσίγιαννη, Κ. Τσιρονίκος, K. Καλούσης, Χ. Δουλιγέρη, Μ. Ζέππου, Σ. Παπανικολάου, Ι. Γιαννακοπούλου, Ε. Καχριμάνη, Σ. Χαραλάμπους, Ν. Βυριδής, Θ. Κώρος, Μ. Παπανδριανού, Αγγ. Καφανέλλη, Αικ. Τατούλη, Αγγ. Ταστανίδου, Κωνσταντίνα Κοτσοβού, Αγλαΐα Κουζινόγλου.

Κατά τη σχολική χρονιά 1974-75 βρίσκουμε να υπηρετούν σ’ αυτό οι εξής Καθηγητές: Ιωάννα Διαμάντη, Άννα Παραδείση, Αθανάσιος Πραγκαστής, Γ. Καπουράλος, Παγώνα Καρυώτου, Ζαχ. Σιγάλα, Μ. Γεωργιοπούλου και ο Θεολόγος Θεοδόσιος Κογιώνης.

Το 1976 διαιρείται σε Γυμνάσιο και Λύκειο. Στα 1988 το βρίσκουμε να έχει 230 μαθητές.

Οι φωτογραφίες της παρούσας ανάρτησης έχουν τραβηχτεί σε δύο διαφορετικές εποχές. Η πρώτη είναι από το καλοκαίρι του 1988, ενώ οι επόμενες τρεις από το Νοέμβριο του 2009.

Νίκος Μητροσύλης

2011-09-16T09:54:00.003+03:00

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Με το νέο Προπονητή του Παμμηδεατικού

Φέτος το καλοκαίρι, ο Παμμηδεατικός, η ιστορική ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού μας, έφτασε για ακόμη μια φορά στο χείλος του γκρεμού. Η προηγούμενη Διοίκηση, μετά από μια σχετικά επιτυχημένη χρονιά, είχε χάσει το φιλόδοξο Πρόεδρό της και μετά από αρκετή σκέψη, αποφάσισε να παραιτηθεί. Το διοικητικό αδιέξοδο ήταν φανερό, αφού το χωριό μας δεν διαθέτει ανθρώπους με οικονομική επιφάνεια, που να θέλουν να ασχοληθούν με το τοπικό ποδόσφαιρο. Άλλοι, φίλοι του Συλλόγου, με αρκετή διάθεση, υπολείπονται σε οικονομικές δυνατότητες, και δεν αρκεί η όποια συνεισφορά τους για να επιτευχθεί κάτι σημαντικό. Οπότε, η αναγκαστική λύση του Πρωτοδικείου, ήταν κάτι παραπάνω από πιθανή. Πολλοί δε, την θεωρούσαν και βέβαιη…

Μετά από δεκαπέντε περίπου μέρες διοικητικής ανυπαρξίας και απογοήτευσης, μία ομάδα νεαρών παιδιών, αποφάσισε να μαζέψει ότι είχε απομείνει σε έμψυχο δυναμικό, να σχηματίσει μια υποτυπώδη Διοίκηση και να προσπαθήσει να βγάλει τον Σύλλογο από το αδιέξοδο. Μετά από δέκα περίπου μέρες, ο Παμμηδεατικός είχε πλέον Διοίκηση, δέκα ποδοσφαιριστές και έναν προπονητή από την Αγία Τριάδα. Ο Νίκος Μητροσύλης, μετά από δεκαέξη χρόνια επέστρεφε στον πάγκο της ομάδας του χωριού που μεγάλωσε και ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά, για να συνδράμει κι αυτός στην μεγάλη προσπάθεια, για την διάσωση του Παμμηδεατικού. Τον βρήκα και μιλήσαμε εγκάρδια, σαν να βρισκόμαστε στην πλατεία του χωριού και να πίναμε ένα καφεδάκι. Μιλήσαμε σαν συγχωριανοί, σαν παλιοί φίλοι και συμμαθητές, σαν δύο άνθρωποι που μοιραζόμαστε τις ίδιες αγωνίες και κοιτάζουμε μαζί, τρέφοντας τις ίδιες προσδοκίες, στο αύριο. Ένα αύριο, που όλο και περισσότερα σύννεφα το κάνουν να φαίνεται γκρίζο. Ψάχνοντας να βρούμε αχτίδες φωτός, χαραμάδες αισιοδοξίας, αφορμές για χαμόγελο και ελπίδα…

Α.Σ. Νικόλα, πώς έγινε και έφτασε η ομάδα σε τόσο άσχημη κατάσταση;

Ν.Μ. Καλέ μου φίλε, οι ομάδες που δεν έχουν γερές και στέρεες βάσεις, είναι πολύ εύκολο να φτάσουν σ αυτό το σημείο. Δυστυχώς, το χωριό μας έπαψε να παράγει ποδοσφαιριστές. Αυτό οδήγησε την προηγούμενη Διοίκηση στην ανάγκη να «νοικιάσει» παίκτες για ένα χρόνο, έναντι ενός σεβαστού ποσού, το οποίο όμως δεν είναι δυνατόν να ξοδεύεται κάθε χρονιά. Έτσι, μόλις ο προηγούμενος Πρόεδρος αποφάσισε να εγκαταλείψει -για τους δικούς του λόγους- την ομάδα, δεν ήταν τόσο εύκολο για κανέναν από το χωριό, να δαπανήσει και την επόμενη χρονιά τόσα χρήματα, για να διατηρηθεί το υπάρχον έμψυχο υλικό. Οπότε, το διοικητικό αδιέξοδο, ήταν αναμενόμενο.

Α.Σ. Μου είναι δύσκολο να πιστέψω, πως μια ποδοσφαιρομάνα σαν το χωριό μας, έπαψε να βγάζει ποδοσφαιριστές…!!!

Ν.Μ. Κι όμως, δεν έχουμε πολλούς παίκτες, ικανούς να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της τοπικής κατηγορίας. Η λύση του δανεισμού για ένα χρόνο, είναι μια αναπόφευκτη λύση. Κοστίζει αλλά λύνει -προσωρινά- τα προβλήματα.

Α.Σ. Ναι αλλά αυτό δεν μπορεί να συνεχίζεται επ’ αόριστον…

Ν.Μ. Αυτό είπαμε με τα παιδιά που ανέλαβαν τη Διοίκηση. Έγιναν πολλές συζητήσεις πριν καταλήξουμε στον σχηματισμό της και το κυρίαρχο θέμα ήταν, η δημιουργία Ακαδημίας και οι αμοιβές των ποδοσφαιριστών. Δεν είναι δυνατόν να πληρώνονται νεαρά παιδιά για να παίξουν ερασιτεχνικά ποδόσφαιρο. Ο Παμμηδεατικός, δεν έχει βλέψεις για άνοδο σε ανώτερες κατηγορίες. Μετά δε και τις αναδιαρθρώσεις των κατηγοριών, κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά δύσκολο και κοστίζει ακριβά. Άρα, ο στόχος μας, έπρεπε να είναι η παραγωγή δικών μας ποδοσφαιριστών, έτσι ώστε να μην ξοδεύονται χρήματα σε «δανεισμούς» ξένων παικτών αλλά να δίνονται τα όποια χρήματα μπορούν να προσφέρουν οι φίλοι της ομάδας, στα έξοδα της Ακαδημίας και στα όποια λειτουργικά έξοδα έχει ο Παμμηδεατικός. Γνωρίζαμε εξ αρχής, ότι κάτι τέτοιο είναι κάτι που φθείρει ψυχικά, θέλει τεράστια υπομονή και έχει μεγάλο προσωπικό και ψυχολογικό κόστος. Όμως, πιστεύω πως αν υπερασπίζεσαι κάτι σωστό, αντλείς δύναμη για να κάνεις οτιδήποτε…

Α.Σ. Έχω ακούσει όμως, ότι όποια ομάδα θέλει να πρωταγωνιστήσει και να διακριθεί, πρέπει να πάρει καλούς παίκτες. Εμείς, τι παίκτες έχουμε; Θα μπορέσουμε να πετύχουμε κάτι, αν δεν υπάρχουν χρήματα;

Ν.Μ. Θα ήθελα εδώ να σου εξομολογηθώ κάτι. Σαν προπονητής, τα προηγούμενα χρόνια, έζησα από κοντά τον «πρωταθλητισμό». Πολλά χρήματα πεταμένα σε αμφισβητούμενους παίκτες, ελάχιστος προγραμματισμός, πολύ φιγούρα και εντυπωσιασμός, καμία λογική στο ξόδεμα και έντονο το στοιχείο του εγωϊσμού. Κάτι τέτοιο, οδήγησε πολλές ομάδες στο μαρασμό και την αφάνεια, μόλις τελείωσαν τα χρήματα. Στο χωριό μας, έκανα αυτή ακριβώς την πρόταση. «Αν θέλετε να φτιάξουμε μία ομάδα που θα έχει διάρκεια ζωής, έναν ακριβώς χρόνο, αναζητείστε άλλον για τη θέση του προπονητή. Αν θέλετε να συνδράμουμε όλοι, ο καθένας από το πόστο που μπορεί, ΧΩΡΙΣ να αμείβεται, με στόχο ο Παμμηδεατικός σε λίγα χρόνια, να αποτελείται από δικά του παιδιά ή και κάποιους αθλητές που μας εκτιμούν και θέλουν να αγωνισθούν επειδή τους αρέσει, έρχομαι αύριο το πρωί να αναλάβω.» Όπως αντιλαμβάνεσαι, δέχτηκαν όλοι και έτσι ξεκινήσαμε. Αυτή τη στιγμή, οι ποδοσφαιριστές του, είναι εραστές του ποδοσφαίρου, παιδιά που φιλοδοξούν να αθληθούν και να διακριθούν, που εργάζονται και προπονούνται όσο περισσότερο μπορούν, που γεμίζουν τον ελεύθερο χρόνο τους με το χόμπυ τους. Θέλαμε να σβήσουμε την θαμπή εικόνα του ημι- επαγγελματία που έπαιζε για τα χρήματα και νοίκιαζε τις ικανότητές του για ελάχιστες χιλιάδες ευρώ το χρόνο, χωρίς να σκέπτεται αν υπάρχει κάτι πιο σημαντικό από το να πάρει χρήματα για να παίξει. Δυστυχώς, οι νέοι μας, έμαθαν να πουλάνε τη νιότη τους στους υπερφίαλους παράγοντες, οι οποίοι τους έβλεπαν σαν ένα κομμάτι κρέας, με την μοναδική έγνοια, να είναι το ποσό που συμφωνήθηκε για να παίξουν. Είχαμε φτάσει σε αρρωστημένα επίπεδα, να ζητούν νεαρά παιδιά, μισθό προϊσταμένου σε επιχείρηση, ώστε να προσφέρουν για ένα χρόνο τις υπηρεσίες τους. Και όλα αυτά, σε ερασιτεχνικές κατηγορίες. Ξέραμε πως αυτό αποτελεί έναν παραλογισμό και είπαμε την αλήθεια στους ποδοσφαιριστές που μιλήσαμε να έρθουν να παίξουν στην ομάδα. Είναι γεγονός, ότι πολλοί μας γύρισαν την πλάτη. Κάποιοι όμως, ανταποκρίθηκαν. Ξαναγύρισαν όλοι οι ποδοσφαιριστές από το χωριό που ήθελαν να έρθουν στην ομάδα και λίγοι αλλά ικανοί «ξένοι» που εκτιμούν και σέβονται την προσπάθειά μας. Έτσι, φτιάξαμε ένα σύνολο, που θα παλέψει για το καλύτερο τη χρονιά που έρχεται.

Α.Σ. Συμφωνώ Νικόλα, είχαμε ξεφύγει για μερικά χρόνια. Αλλά το χωριό μας, έχει βρεθεί πολλές φορές σε δύσκολη θέση. Πάντα κάποιοι βρίσκονται και βοηθούν. Αυτή τη φορά όμως, μου φαίνεται ότι υπάρχει ένα σχέδιο. Θα υπάρξει συνέχεια; Θα βοηθήσουν οι συγχωριανοί μας;

Ν.Μ. Είμαι βέβαιος ότι θα βοηθήσουν. Όταν οι μισοί και παραπάνω ποδοσφαιριστές είναι αμειβόμενοι, οι φίλαθλοι αφήνουν τη Διοίκηση να τα βγάλει πέρα, ενώ έχουν υπερβολικά μεγάλες απαιτήσεις από τον εκάστοτε Πρόεδρο. Τώρα, είναι γνωστό σε όλους, ότι είμαστε όλοι στρατευμένοι σε μία προσπάθεια, που θα στηριχτεί στη βοήθεια του κόσμου. Δεν απαιτούμε υπερβολικά χρήματα για να πληρώσουμε κανέναν, ζητάμε ελάχιστα, για να συμμετάσχει αξιοπρεπώς η ομάδα μας στο Πρωτάθλημα. Θέλουμε το ρουχισμό μας, τον εξοπλισμό μας, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τις φυσικοθεραπείες σε περίπτωση τραυματισμού, τις μεταφορές μας και την διαιτησία. Σ’ αυτά όλα, ήδη το χωριό ανταποκρίνεται πολύ ευχάριστα. Κατανοούν την προσπάθειά μας και συνδράμουν. Τους εξηγούμε τι κάνουμε και τι στόχο έχουμε και όλοι δείχνουν κατανόηση.

Α.Σ. Πες μου για την Ακαδημία του Παμμηδεατικού. Έρχονται αρκετά παιδιά;

Ν.Μ. Ξεκινήσαμε δειλά - δειλά με το ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς. Έχουμε ήδη 17 παιδιά και προσπαθούμε να μεγαλώσουμε τον αριθμό καθημερινά. Τα τελευταία χρόνια, δεν λειτουργούσε Ακαδημία στο χωριό μας. Μία προσπάθεια είχα κάνει εγώ το 1991 μέχρι το 1995, βγήκαν πάρα πολλοί ποδοσφαιριστές από εκείνη την Ακαδημία και άλλη μία προσπάθεια από τον Ν. Παπαγεωργόπουλο, πριν λίγα χρόνια, που όμως δεν είχε την στήριξη που έπρεπε. Το χωριό μας πάντα έβγαζε ποδοσφαιριστές, αλλά είχε μεγάλη έλλειψη από διορατικούς παράγοντες. Σχεδόν κανείς τους δεν είχε σχεδιάσει το μέλλον της ομάδας. Και όσοι είχαν προσπαθήσει, είχαν πνιγεί οι καλές προθέσεις τους από το βάρος των ευθυνών και τις μεγάλες απαιτήσεις του κόσμου για γρήγορο αποτέλεσμα. Τώρα, όλη αυτή η πίεση δεν υπάρχει. Ο κόσμος έρχεται να δει τα παιδιά του να αγωνίζονται για τη φανέλα της ομάδας τους, τα χειροκροτεί για την προσπάθειά τους, και μαθαίνει να περιμένει το αποτέλεσμα σε βάθος χρόνου. Οι εικόνες από τους παλιούς φίλους της ομάδας, που έβλεπαν τους παίκτες της να αγωνίζονται και ρωτούσαν, «ποιος είναι αυτός;», πέρασε οριστικά. Τώρα, παίζουν όλοι οι ντόπιοι, παιδιά της γειτονιάς τους, παιδιά φίλων τους, συγγενικά πρόσωπα, συγχωριανοί τους. Όλοι, παιδιά δικά μας. Όλοι, παιδιά δικά τους. Και η Ακαδημία, αυτό το στόχο έχει. Σε 4-5 χρόνια, όλο το έμψυχο δυναμικό μας, να αποτελείται από δικά μας παιδιά. Άλλους πολύ καλούς, άλλους λιγότερο καλούς, αλλά αυτό δεν έχει την παραμικρή σημασία. Αυτό που μας ενδιαφέρει, είναι να αγαπήσουν τα παιδιά μας, την ομάδα του χωριού τους. Να αισθανθούν μέλος της, να την νοιώσουν σαν μια ζεστή αγκαλιά που περιμένει να τους χαρίσει συγκινήσεις αλλά και γνώση. Να τους προσφέρει χαρά, παιχνίδι αλλά και να τα ολοκληρώσει σαν χαρακτήρες. Ο παιδαγωγικός της ρόλος, είναι εξαιρετικά σημαντικός. Αυτό το γνωρίζουν όλοι και ευτυχώς, μας το αναγνωρίζουν…

Α.Σ. Νικόλα, μου κάνει εντύπωση ένα πράγμα. Θα μπορούσες να ήσουν προπονητής σε μια καλή ομάδα του νομού, σε μια δύσκολη περίοδο. Προτίμησες να βοηθήσεις μια προσπάθεια. Ποιο είναι το κίνητρό σου, πως πήρες αυτή την απόφαση;

Ν.Μ. Δεν έχει σημασία το τι θα μπορούσα να κάνω αλλά το τι έκανα. Είμαι εκπαιδευτικός, καθηγητής Φυσ. Αγωγής και προπονητής. Εργάζομαι σε Δημοτικά σχολεία, τα δύο τελευταία χρόνια μάλιστα ήμουν στο δημοτικό του χωριού μας. Δυστυχώς φέτος, από μια αντισυναδελφική συμπεριφορά, βρέθηκα στο Ναύπλιο, μακριά από το σχολείο μας. Δεν πειράζει. Τα παιδιά ξέρουν και έρχονται στην Ακαδημία. Με κούρασε η αναζήτηση ομάδων με παράγοντες που δεν ξέρουν τι ακριβώς ζητούν, που υπόσχονται και αναιρούν, που τάζουν και αμέσως ξεχνάνε. Δεν μου άρεσε όλο αυτό το θέατρο. Ήθελα να δημιουργήσω μια ομάδα, με αρχές, με αξίες, με προοπτική και μέλλον. Και πάνω στην κατάλληλη στιγμή, ήρθε και το πιο ευχάριστο γεγονός. Η εγκυμοσύνη της συζύγου μου, όπου με τη βοήθεια του Θεού, τα Χριστούγεννα θα υπάρχει στην οικογένεια ένα νέο μέλος. Όλη αυτή η συγκυρία, με έφερε πολύ κοντά στις ρίζες. Ήταν καιρός να επιστρέψω. Με βοήθησε σ’ αυτό κι ένας εξαιρετικός άνθρωπος και συνεργάτης. Ο Δημήτρης Μαστοράκος, ο γνωστός σε όλους τους φίλους του Παμμηδεατικού ως Μαυρίκης. Ένας υπέροχος, αγνός και ανιδιοτελής φίλος της ομάδας, που την αγαπάει όσο ελάχιστοι. Το να συνεργάζεσαι με τέτοιους ανθρώπους, είναι κάτι για το οποίο δεν υπάρχει αντίτιμο. Τουλάχιστον για όσους έχουν μάθει να μην μετράνε τα πάντα με το χρήμα.

Α.Σ. Νικόλα μου, αυτό είναι πολύ ευχάριστο…!!! Σου εύχομαι με το καλό, ο Θεός να σας βοηθήσει και όλα να πάνε καλά. Όσο για τον Παμμηδεατικό, όλα αυτά που μου είπες, δείχνουν να μπαίνουν όλα σε μια σωστή βάση και πιστεύω πως έρχονται πολύ καλύτερες μέρες.

Ν.Μ. Πατέρα Αναστάσιε, σ ευχαριστώ για τις ευχές σου. Πιστεύω πως όλα θα πάνε καλά και θα τα καταφέρουμε. Θέλω να είσαι κοντά μας, δεν έχει σημασία η απόσταση… Τα συναισθήματα δεν γνωρίζουν αποστάσεις. Να είσαι μαζί μας όπως όλοι αυτοί που αγαπούν το χωριό μας και την ομάδα του…

Υ.Γ. Τα μέλη του Συμβουλίου είναι: Νάσσος Θαν., Μαστοράκος Δημ. Μυλωνάς Αλεξ. Παπαδριανός Μιχ., Κυριάκου Νικ., Μυλωνόπουλος Νικ., Κυμπούρης Βασ.

Φιλικός του Παμμηδεατικού

2011-09-15T13:48:00.004+03:00

Διαβάσαμε στο τελευταίο φύλλο της τοπικής εφημερίδας "Η Μιδέα σήμερα" για τον φιλικό αγώνα που έδωσε η ομάδα του χωριού μας:

Ας ευχηθούμε μια καλή και επιτυχημένη ποδοσφαιρική χρονιά 2011-2012 στην ιστορική ομάδα του χωριού μας, τον Παμμηδεατικό!

Παιδική χαρά

2011-09-03T13:56:00.004+03:00

Στο χωριό μας λειτουργεί από το 2005 «παιδική χαρά». Αυτή βρίσκεται δίπλα από το Γυμνάσιο - Λύκειο του χωριού.

Είναι βέβαια ένας υπαίθριος χώρος ξεγνοιασιάς και σκόλης, όπου τα παιδιά μας θα μπορούν να διασκεδάζουν και να ψυχαγωγούνται.

Ο παιδότοπος αυτός δημιουργήθηκε επί εποχής του Δήμου Μιδέας.

Η εφημερίδα «Η Μιδέα σήμερα» είχε κάνει πρωτοσέλιδο αφιέρωμα στις 11 Απριλίου 2005 στην υπό κατασκευή τότε παιδική χαρά.

Ο Moerbeke και η Παναγία του χωριού μας

2011-08-05T23:17:00.002+03:00

Η Δρ. Diana Gilliland Wright είναι αμερικανίδα ιστορικός και η ίδια αυτοσυστήνεται μέσα από τις ηλεκτρονικές σελίδες της ως «a historian of the 15th-century Morea, of the confluence of Greeks, Venetians, Albanians, and Turks». Είναι διαχειρίστρια μιας εξαιρετικά ενδιαφέρουσας ιστοσελίδας, η οποία έχει την επωνυμία «Surprised by Time». Στην ιστοσελίδα αυτή δημοσίευσε στις 20 Ιουνίου 2011 ένα κείμενο με τον τίτλο: «William of Moerbeke».

Όπως έχουμε αναφέρει και άλλοτε ο Wilhelm von Moerbeke ήταν Λατίνος Επίσκοπος, ο οποίος στη διάρκεια του 13ου αι. είχε έδρα του την Κόρινθο. Το 1277 έρχεται και κάνει έδρα του το μοναστήρι της Παναγίας του Βούζη, που είναι δηλαδή ο Ιερός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που βρίσκεται στο χωριό μας.

Η Wright στο προαναφερθέν κείμενό της δίνει μόνο μια μικρή πληροφορία για τη σχέση του Moerbeke με το χωριό μας. Συγκεκριμένα αναφέρει: «Someone has written a dissertation on Moerbeke and the church, but this person will not allow it to be read "because someone might steal my ideas." I have been told that this person claims Moerbeke built the church as a burial chapel for himself, but if there is actual evidence connecting the burial chamber with Moerbeke, the evidence has not been made available».

Σε απλά ελληνικά η Wright λέει πως υπάρχει κάποιος ερευνητής (τον οποίο δεν κατονομάζει) που υποστηρίζει πως την εκκλησία της Παναγίας έκτισε ο Moerbeke για να την χρησιμοποιήσει ως ταφικό παρεκκλήσι για τον εαυτό του!

Η θεωρία αυτή βέβαια, για διάφορους λόγους, που σχετίζονται κυρίως με την χρονολόγηση του μνημείου και την αρχιτεκτονική του μορφή, δεν είναι εύκολο να στερεωθεί επιστημονικά. Επειδή όμως αναφέρθηκε γραπτώς από την Wright θεωρήσαμε σωστό και μάλλον επιβεβλημένο να της ζητήσουμε να αναφέρει το όνομα του ερευνητή. Εκείνη απάντησε με έναν δικό της τρόπο, τον οποίο εμείς θα αφήσουμε στην κρίση των αναγνωστών μας:

«I believe it inappropriate to give that information to someone I do not know personally. I omitted that information because I think it inappropriate to give to people whom I do not know. I do think that people who want to have theories need to read the relevant material from the period, such as the Dominican regulations I mentioned, and the biographical, before haring after their theories».

Όταν την ρωτήσαμε αν της αρέσει η παρουσιασθείσα -έστω και αποσπασματικά- θεωρία, εννοώντας βέβαια αν την υποστηρίζει, απάντησε πάλι με έναν ιδιαίτερο δικό της τρόπο, αν και αρκετά αποκαλυπτικό για την δική της επιστημονική άποψη για την εκκλησία μας:

«As a scholar, I feel I am responsible for presenting the available information. That is significantly more important than my "liking" it. It was appropriate to say that such-&-such a theory is in existence. Had I evidence to support this theory, I would have given the name. I gave a link in the blog to Guy Sander's article about the architecture. I included in the blog the only indications that survive of Moerbeke's personal feelings about anything. I haven't a clue why the Archbishop of Corinth would build his burial chapel in the Argolid, and neither does anyone else. I can only assume that he rather liked the fundamental Byzantine style, and that was the style his builders knew how to build in. Except that it is not the fundamental Byzantine style: the base that runs around the church, & at the Ag. Moni, and at Ag. Thomas/Midea, and a number of other churches, was developed under the Frangokratia in the later 13th century. Similary, the use of ceramic bowls does not appear to have been known in the Morea until that period».

Ο Παμμηδεατικός σε κρίση

2011-08-03T11:31:00.003+03:00

Παρακάτω παρατίθεται δημοσίευμα σε πρόσφατο φύλλο της εφημ. "Η ΜΙΔΕΑ σήμερα", σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση της ιστορικής ποδοσφαιρικής ομάδας του χωριού μας. Φαίνεται πως υπάρχει κρίση...

Ας ευχηθούμε με τη προσωπική βοήθεια και την οικονομική συνδρομή των συγχωριανών η ομάδα μας να ξεπεράσει κι αυτή την κρίση και να προχωρήσει και πάλι να γράψει σελίδες δόξας στο βιβλίο της ιστορίας της!

Γ.Σ. Παμμηδεατικού

2011-07-14T17:46:00.002+03:00

Πραγματοποιείται σήμερα Γενική Συνέλευση του Παμμηδεατικού. Η σχετική ανακοίνωση στην τοπική εφημερίδα "Η ΜΙΔΕΑ σήμερα" έχει ως εξής:

Φωτορεπορτάζ από το πανηγύρι μας

2011-06-14T14:56:00.004+03:00

Την Κυριακή της Πεντηκοστής το βράδυ και την Δευτέρα του Αγ. Πνεύματος πανηγύρισε, σύμφωνα με το πρόγραμμα, η κύρια εκκλησία του χωριού μας, που είναι ως γνωστόν αφιερωμένη στην Αγία Τριάδα.

Πάνδημος ο εορτασμός και με πολλούς επισήμους, κληρικούς, πολιτικούς, καλλιτέχνες και πλήθος κόσμου, που εξέφρασε με τον τρόπο αυτό το σεβασμό και την απαιτούμενη τιμή στην Τριαδική Θεότητα.

Τα πάντα έγιναν σύμφωνα με τις Παραδόσεις, τα έθιμα και την τάξη της Αγίας Ορθόδοξης Εκκλησίας και του ιστορικού χωριού μας.

Ας ευχηθούμε Χρόνια Πολλά κι Ευλογημένα σε όλους, καλή δύναμη και καλή φώτιση, ιδιαίτερα στα παιδιά και τους νέους μας!

Φωτορεπορτάζ του Βαγγέλη Μπουγιώτη
Πηγή: Amen.gr

Το πανηγύρι του χωριού μας

2011-06-07T19:25:00.010+03:00

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ
ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ - ΝΑΥΠΛΙΑΣ

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

Τη Δευτέρα 13 Ιουνίου 2011 Εορτή του Αγίου Πνεύματος πανηγυρίζει μεγαλοπρεπώς ο εν Αγία Τριάδι (Μέρμπακα) Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος.

Το εσπέρας της παραμονής Κυριακή 12 Ιουνίου 2011 και ώρα 8:00 μ.μ., θα ψαλεί ο Μέγας Εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος, χοροστατούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Επιδαύρου κ. Καλλινίκου.

Μετά το πέρας του Εσπερινού θα γίνει η λιτάνευση της Αγίας Εικόνος παιανιζούσης της Φιλαρμονικής.

Την ημέρα της εορτής Δευτέρα 13 Ιουνίου 2011 θα ψαλεί ο Όρθρος και θα τελεστεί πανηγυρική θεία Λειτουργία, μετά θείου κηρύγματος.

Κατά τον Εσπερινό και τη Θεία Λειτουργία, θα ψάλει η Βυζαντινή Χορωδία του Ι. Ναού μας υπό τη διεύθυνση του πρωτοψάλτου κ. Παναγιώτη Κωστόπουλου.

Το βράδυ της εορτής και ώρα 7:00 μ.μ θα ψαλεί Εσπερινός και εν συνεχεία ο Κανόνας εις την Παναγία Τριάδα.

Καλούνται όλοι οι κάτοικοι της περιοχή μας όπως προσέλθουν και τιμήσουν την Ιεράν Εορτήν και Πανήγυριν.

Πρωτοπρ. Γεώργιος Ιω. Μητροσύλης
και το Εκκλησιαστικόν Συμβούλιον

Μουσικό σεργιάνι στο... Μέρμπακα

2011-06-04T14:45:00.002+03:00

Κυριάκος της Αγκώνας

2011-05-18T01:34:00.001+03:00

Το 2003 εκδόθηκε από το Harvard University Press ένα ενδιαφέρον βιβλίο, γραμμένο από τους Edward W. Bodnar και Clive Foss, αφιερωμένο στον Cyriac of Ancona και στις Περιηγήσεις του.

Ο Κυριάκος ήταν έμπορος και διπλωμάτης από την Αγκώνα. Ταξίδεψε πολύ στην ηπειρωτική Ελλάδα και στα νησιά του Αιγαίου πελάγους κατά τα μέσα του 15ου αιώνα. Ενδιαφερόταν να ανακαλύπτει και να καταγράφει τα απομεινάρια του κλασικού πολιτισμού και ιδιαίτερα την ελληνικές και ρωμαϊκές επιγραφές. Πολλές από τις επιγραφές αυτές τις αποτύπωνε στις επιστολές και τα ημερολόγιά του. Επίσης, σχεδίαζε γλυπτά και κολώνες που εύρισκε σε πολλά ενδιαφέροντα σημεία.

Η Ελληνίστρια Diana G. Wright του New School University της Nέας Υόρκης έκανε βιβλιοπαρουσίαση του εν λόγω βιβλίου, η οποία παρουσιάσθηκε στο διαδίκτυο. Στο κείμενο αυτό βρίσκουμε αναφορές και στο χωριό μας. Συγκεκριμένα φαίνεται πως ο Κυριάκος πέρασε από το Μέρμπακα και αποτύπωσε κάποιες από τις ανάγλυφες παραστάσεις που είδε πάνω στους τοίχους του βυζαντινού Ναού της Παναγίας.

Στην 5η υποσημείωση η Diana G. Wright αναφέρει χαρακτηριστικά:

The town of Merbaka is officially known as Agia Triada, from the three-person relief shown in Cyriac's sketch in Plate X. However, a serious problem with identification comes in the headings of the Merbaka section (336-337) which read [Nauplion, "Mycenae" (= Merbaka)]. Cyriac does not identify Mycenae with Merbaka but says, in Bodnar's translation: "... desiring to see if anything of the destroyed city of Mycenae survived until our time, first of all we saw on the plain a great number of remarkable remnants of antiquity and, among the more important, some slabs of shining marble [bearing] images of outstanding beauty that had been removed in the past by Christians from a very old temple of Juno, ... to adorn later churches of our religion."

Η Diana G. Wright έχει βέβαια κάνει λάθος στο λόγο που προτείνει για την ονοματοδοσία του χωριού μας ως «Αγία Τριάδα». Λέει ότι ονομάσθηκε έτσι γιατί στο γνωστό ανάγλυφο που βρίσκεται σε τοίχο του Ναού της Παναγίας απεικονίζονται 3 πρόσωπα. Αυτή η ανάγλυφη παράσταση είναι βέβαια αρχαιο-ελληνική και ως εκ τούτου παγανιστική, ενώ το όνομα της Αγίας Τριάδας δόθηκε στο χωριό από τον σημερινό κεντρικό Ναό του, που είναι αφιερωμένος στον Τριαδικό Θεό μας. Κατά τ’ άλλα η αναφορά της είναι ενδιαφέρουσα.

Το παλιό Πρεσβυτερείο

2011-04-06T18:50:00.002+03:00

Είναι ένα ωραίο διόροφο κτήριο, το οποίο ανήκει στην ιδιοκτησία της Ενορίας Αγ. Τριάδος. Είναι γνωστό ως Πρεσβυτερείο. Παλαιότερα κατοικούσε εκεί (στον πρώτο όροφο) ο τότε Εφημέριος του χωριού μας π. Ηλίας Αλευράς. Την εποχή εκείνη στο ισόγειο γίνονταν μαθήματα Κατηχητικού.

Το κτήριο αυτό είχε κατά καιρούς και άλλες χρήσεις. Είχε χρησιμοποιηθεί ως Γραφεία της τότε Κοινότητας Αγ. Τριάδος και αργότερα ως Νηπιαγωγείο. Φαίνεται πως την εποχή εκείνη (τη δεκαετία του 1980) περιφράχθηκε ο περιβάλλων χώρος και οργανώθηκε ως μικρή παιδική χαρά. Από τότε (Καλοκαίρι 1988) είναι και η πρώτη φωτογραφία της παρούσας ανάρτησης.

Το Νοέμβριο του 2009 (οπότε τραβήχτηκαν η δεύτερη και η τρίτη φωτογραφία) το κτήριο παρουσιάζεται κάπως ανακαινισμένο με περιποιημένο τον περιβάλλοντα χώρο, στον οποίο βλέπουμε και δένδρα.

Την ίδια εποχή υπάρχει ταμπέλα στο ισόγειο που δείχνει ότι τον χώρο χρησιμοποιούσε τότε ο «Επιμορφωτικός Σύλλογος Αγίας Τριάδας Μιδέας».

To εργοστάσιο Χριστοδούλου

2011-03-03T12:10:00.001+02:00

Στην ανατολική πλευρά του χωριού μας υπάρχει εδώ και αρκετές δεκαετίες το ονομαστό και γνωστό σε όλη την περιοχή εργοστάσιο Χριστοδούλου. Η επίσημη επωνυμία είναι: «Αφοί Ν. Χριστοδούλου Α.Ε.».

Το εργοστάσιο παλαιότερα ασχολούνταν με συσκευασία εσπεριδοειδών (κυρίων βέβαια πορτοκαλιών). Σήμερα αποτελεί μια σύγχρονη μονάδα Παραγωγής Χυμών Φρούτων.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι είναι πολλοί εκείνοι οι συγχωριανοί μας (αλλά και κάτοικοι άλλων γειτονικών χωριών) οι οποίοι εργάζονται τακτικά ή έκτακτα στο εργοστάσιο αυτό. Οπότε θα πρέπει να αναγνωρίσουμε τη μεγάλη κοινωνική σημασία και προσφορά της εν λόγω βιομηχανικής μονάδας στην κοινωνική ζωή της περιοχής.

Προσωπικά θα ήθελα να καταθέσω και την εξής μαρτυρία: Όταν πριν από 20 περίπου χρόνια επισκεπτόμουν το αγαπημένο μου χωριό κατά τις καλοκαιρινές διακοπές, και είχα μαζί μου κι ένα καλό μου φίλο, τον Αγγλικανό Ιερέα και Καθηγητή της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο της Ουαλίας Jeffrey Gainer, συνάντησα στο κατάστημα του Γιώργου Δαμούλου τον κ. Χριστοδούλου. Του συστήθηκα και του σύστησα και τον φίλο μου. Τον παρεκάλεσα δε να μας δεχθεί και να μας ξεναγήσει στο εργοστάσιό του, έτσι ώστε να δείξουμε στον Φιλέλληνα φίλο μου κάτι από τη σύγχρονη επιχειρηματική δραστηριότητα της Ελλάδος. Ο κ. Χριστοδούλου δέχθηκε με προθυμία και μια από τις επόμενες ημέρες μας υποδέχθηκε στο εργαστάσιό του, μας ξενάγησε και μας φιλοξένησε εγκάρδια. Από τη θέση αυτή τον ευχαριστώ θερμά.

Ο Παμμηδεατικός προς τα μπαράζ

2011-02-19T11:46:00.005+02:00

Πηγή: εφημ. "Η ΜΙΔΕΑ σήμερα"

Φρικτά εγκλήματα στο χωριό μας

2011-02-12T13:14:00.001+02:00

Δύο τραγικές ειδήσεις που αφορούν το χωριό μας βρίσκουμε στο Αστυνομικό Δελτίο της τρέχουσας αυτής εβδομάδας.

Η πρώτη αναφέρεται σε ανθρωποκτονία με πρόθεση. Την Τρίτη 8 Φεβρουαρίου βρέθηκε νεκρός μπροστά στο παλιό Δημαρχείο του χωριού, μέσα σε λίμνη αίματος, Ρουμάνος οικονομικός μετανάστης, που κατοικούσε τα τελευταία χρόνια στο Ανυφί. Λέγεται πως έγινε συμπλοκή Πακιστανών με τον εν λόγω άνδρα, με αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό του. Η Αστυνομική Διεύθυνση Αργολίδας προέβη σε συλλήψεις και προσαγωγές υπόπτων αλλοδαπών, με σκοπό να εξιχνιάσει τη στυγερή αυτή δολοφονία.

Σαν να μην έφτανε αυτό την επόμενη ημέρα (9 Φεβρουαρίου) αποκαλύφθηκε κάτι εξίσου συγκλονιστικό. 3 Αφγανοί συνελήφθησαν στο χωριό μας ενώ πωλούσαν χασίς σε μαθητές της Α΄ Γυμνασίου. Το χασίς ήταν συσκευασμένο σε σπιρτόκουτα. Στην κατοχή τους βρέθηκαν 624 γραμμάρια χασίς σε νάιλον συσκευασίες, καθώς επίσης και 7 σπιρτόκουτα που περιείχαν συνολικά 15 γραμμάρια χασίς. Όπως προέκυψε, εκτός από τους χρήστες που προμήθευαν, μέσα σε ένα μήνα πούλησαν 8 φορές χασίς σε μαθητή, ο οποίος πλήρωνε 10 ευρώ για το κάθε σπιρτόκουτο.

Θα ήταν οπωσδήποτε χρήσιμο να μπορούσε να γίνει μια μελέτη για να διαπιστωθούν τα αίτια αυτής της εγκληματικότητας στο χωριό μας. Κάποιοι ίσως υποστηρίξουν ότι αυτά είναι μεμονωμένα περιστατικά. Μπορεί να είναι και έτσι. Όμως οι κάτοικοι έχουν αρχίσει να αναπτύσσουν ένα αίσθημα φοβίας και ανασφάλειας και για τη ζωή τους αλλά και για τις περιουσίες τους. Ο κόσμος μας τελικά αλλάζει γύρω μας ραγδαία και κανείς δεν μένει ανεπηρέαστος.

Πηγή: http://argolikeseidiseis.blogspot.com/

Παναγιώτης Ν. Παπανδριανός

2011-02-03T17:43:00.003+02:00

Μεγάλη μορφή του ποδοσφαίρου στην περιοχή μας

Ο Παναγιώτης Ν. Παπανδριανός είναι ένας άνθρωπος του ποδοσφαίρου, ο οποίος ως ποδοσφαιριστής προσέφερε τις υπηρεσίες του στην ομάδα του χωριού μας τον Παμμηδεατικό, όπως επίσης και στον Ηρακλή Ναυπλίου. Στη συνέχεια εξελίχθηκε σε άξιο προπονητή.

Γεννήθηκε στο Μέρμπακα το 1934. Πατέρας του ήταν ο Νίκος Παπανδριανός που είχε διατελέσει Πρόεδρος της Κοινότητας του Μέρμπακα από το 1939 έως το 1943. Μητέρα του ήταν η Ελένη Παπανδριανού. Ο Παναγιώτης ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας. Οι άλλοι τρεις είναι η Καλλιόπη που έχει πεθάνει, ο Δημήτρης ταξίαρχος του Ελληνικού Στρατού και η Αγγελική που ζει σήμερα στο Ναύπλιο.

Η πρώτη επαφή του με τη στρογγυλή θεά έγινε όταν αυτή ήταν ακόμα σε πάνινη μορφή, στη συνέχεια λαστιχένια και μετά η πρώτη μπάλα με βαλβίδα που ήρθε από την Αμερική, δώρο από τον Άθα, πρώτο ξάδελφο της μητέρας του, μαζί με διάφορα άλλα δώρα που συνήθιζαν να στέλνουν οι Ομογενείς που ζούσαν στην Αμερική στα αγαπημένα τους πρόσωπα στην Ελλάδα.

Ο Παναγιώτης Ν. Παπανδριανός σε σύγχρονη φωτογραφία

Στον Παμμηδεατικό έπαιξε στα 19 του χρόνια, ενώ το πρώτο δελτίο έγινε στον Ηρακλή Ναυπλίου, όπου έπαιξε τρία χρόνια ως αριστερό μπακ και χαφ. Εκεί τραυματίστηκε στον αριστερό αστράγαλο κι έμεινε εκτός γηπέδων για έξι μήνες. Κατόπιν επέστρεψε στον Παμμηδεατικό, ενώ λίγο αργότερα εκλήθη να υπηρετήσει την Πατρίδα ως φαντάρος.

Μετά τον στρατό επέστρεψε στο χωριό μας όπου συνέχισε να παίζει στον Παμμηδεατικό, κυρίως σε φιλικά παιχνίδια, εναντίον ομάδων της περιοχής αλλά και ομάδων με επιλέκτους από την Αθήνα. Σε ένα τέτοιο αγώνα είχε αντιπάλους κορυφαίους παίκτες της εποχής, όπως ο Πουλής, ο Πανάκης και ο Μιχαλάκος, τους οποίους κέρδισε ο Παμμηδεατικός με σκορ 4-2. Στον αγώνα αυτό ο Παναγιώτης μάρκαρε και κυριολεκτικά «εξαφάνισε» τον μεγάλο Πανάκη.

Στα 28 του χρόνια σταματά το ποδόσφαιρο για να ακολουθήσει την καριέρα του προπονητή στον Παμμηδεατικό, όπου προπονούσε την ομάδα από το 1962 έως το 1973. Για την αγαπημένη του ομάδα τον Παμμηδεατικό σχεδίαζε με προσοχή τη στρατηγική του παιχνιδιού και εύρισκε λύση στα προβλήματα της ανάπτυξης.

Το σύστημα που προτιμούσε ήταν το 4-3-3. Του άρεσε ο παίκτης σέντερ φορ να είναι ψηλός και δυνατός παίκτης, για να σπάει την αντίπαλη άμυνα, ενώ ο δεύτερος σέντερ φορ έμπαινε στη φάση πίσω από τον πρώτο, γινόταν ο τελεικός αποδέκτης της μπάλας και την κάρφωνε στα δίχτυα. Αυτό το σύστημα εφαρμόζεται μέχρι σήμερα. Αποδεικνύεται έτσι πόσο πρωτοποριακός ήταν ο Παναγιώτης στην εποχή του.

Ο Παναγιώτης Παπανδριανός (πρώτος από δεξιά) ως προπονητής του Παμμηδεατικού (δεκαετία '60)

Αγωνίστηκε και στο Άργος εναντίον του Παναργειακού για το Κύπελλο Ελλάδος και στο πρώτο ημίχρονο η ομάδα κέρδιζε με 2-0, με γκολ του Παναγιώτη Κυριάκου και του Μιχάλη Μαστοράκου. Στην επανάληψη οι λανθασμένες αποφάσεις του διαιτητή μετέτρεψαν το 2-0 σε 2-2, με αποτέλεσμα ο Παναγιώτης να αποσύρει την ομάδα από το γήπεδο, διαμαρτυρόμενος για τη διαιτησία. Οι παίκτες που αγωνίστηκαν σε αυτό τον ιστορικό αγώνα ήταν οι εξής: Σκιαδάς, Σαλαπάτας, Κυριάκου, Μαστοράκος, Καλαμπάκας, Μιχάλης Μαστοράκος, Βασίλης Μαστοράκος, Μπουλμέτης, Ντούλιας, Καψούρος, Παναγιώτης Καλογερόπουλος και άλλοι.

Είναι ο άνθρωπος που ανακάλυψε τον σημερινό προπονητή του Παμμηδεατικού, Γιώργο Κολιατσόπουλο, που ήταν τότε μικρός ποδοσφαιριστής, και τον προώθησε από τους μικρούς στη πρώτη ομάδα του Παμμηδεατικού.

Ο Παναγιώτης, συγκρίνοντας τις συνθήκες του ποδοσφαίρου της εποχής που ήταν εκείνος εν ενεργεία ποδοσφαιστής με τις σημερινές, λέει χαρακτηριστικά πως: «Το ποδόσφαιρο σήμερα είναι για χρήμα, ενώ στην εποχή μου παίζαμε για τη φανέλα της ομάδας».

Πηγή: εφημ. «Η Μιδέα σήμερα», φύλλο 853, 24/1/2011

Τα πορτοκάλια του χωριού μας

2011-01-26T18:16:00.002+02:00

Εποχή της συγκομιδής στον Αργολικό κάμπο, ο οποίος είναι γεμάτος από πλούσιους πορτοκαλαιώνες.

Στο χωριό μας οι πριγκίπισσες πορτοκαλιές πλημμυρίζουν από ολόχρυσους καρπούς.

Οι κάτοικοι και οι επισκέπτες απολαμβάνουν τον εύγευστο καρπό. Η γεύση άριστη, όπως πάντα.

Η παραγωγή, όπως λένε οι εμπειρογνώμονες, είναι αρκετά μεγάλη φέτος.

Δυστυχώς όμως η τιμή του πορτοκαλιού δεν είναι σε τέτοια επίπεδα που να ευχαριστεί τους παραγωγούς.

Στο χωριό μας εργάζονται πολλά συνεργεία οικονομικών μεταναστών, που αναλαμβάνουν την κοπή των πορτοκαλιών και προσφέρουν πολύτιμη εργασία με τον έντιμο κόπο και ιδρώτα τους.

Ο Fabio Marques στον Παμμηδεατικό

2011-01-11T13:55:00.001+02:00

Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα στην τοπική εφημερίδα «Η Μιδέα σήμερα» (3ης Ιανουαρίου 2011) η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού μας απέκτησε τον ποδοσφαιριστή Fabio Marques, ο οποίος θα ενισχύσει την ομάδα βασικά στο χώρο της επίθεσης. Ο Πρόεδρος του Παμμηδεατικού κ. Χρήστος Πιτσάκης ανέφερε χαρακτηριστικά πως πρόκειται για έναν ομολογουμένως εξαιρετικό ποδοσφαιριστή με πολλές περγαμηνές, καθ’ ότι υπήρξε στόχος μεταγραφών πολλών ομάδων. Ο Fabio είχε παίξει με επιτυχία στον ΑΟ Πόρου και στον Ερμή Κιβερίου. Είναι δε γνωστός για τον καλό χαρακτήρα του και την άριστη τεχνική του κατάρτιση.

Στη φωτογραφία διακρίνεται στο κέντρο ο Πρόεδρος της ομάδας, στ’ αριστερά φαίνεται ο Fabio Marques, ενώ στα δεξιά είναι το μέλος του Δ.Σ. κ. Μιχαηλίδης με το μικρό γιό του Μιχαήλ - Άγγελο.

Παναγία Βουζηνιώτισσα

2011-01-08T19:24:00.006+02:00

Όπως είναι γνωστό στο χωριό μας βρίσκεται ο ιστορικός βυζαντινός Ναός που είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Ο Ναός αυτός είναι κτισμένος στην περιοχή που παλαιότερα ονομαζόταν Βούζη. Για το λόγο αυτό οι χωρικοί χρησιμοποιούσαν από τα μεσαιωνικά χρόνια τον όρο Παναγία του Βούζη, ή Βουζηνιώτισσα.

Ο Ιερέας του χωριού μας Πρωτοπρ. Γεώργιος Ιω. Μητροσύλης, μαζί με τις εόρτιες ευχές του μας έστειλε αυτές τις ημέρες κι ένα κείμενο με την παρακάτω ιστορία, που του διηγήθηκε η κα. Αθηνά - Δήμητρα Γκλεζάκου. Η ιστορία αυτή έχει σημασία, γιατί δείχνει ότι η Παναγία μας δέχεται και επευλογεί το όνομα «Βουζηνιώτισσα» και επιτρέπει στους πιστούς να την επικαλούνται και να την αναζητούν με το επωνύμιο αυτό. Η ιστορία, λοιπόν, έχει ως εξής:

Ξύπνησα ένα πρωί πριν περίπου ένα μήνα, προβληματισμένη για το όνειρο που είχα δει το βράδυ. Μέχρι να φτάσω στο γραφείο, μια μόνο σκέψη γυρνούσε στο μυαλό μου, εκείνη τη γυναίκα να μου φωνάζει «να πας στην Παναγία την Βουζηνιώτισσα!!»

Έψαξα στο internet και με δυσκολία βρήκα προς έκπληξη μου τη χάρη της, «την Παναγία του Βούζη» στο Ναύπλιο. Και στο Ναύπλιο γιατί η μαυροφορεμένη γυναίκα στον ύπνο μου, στην ερώτηση μου που είναι, μου υπέδειξε τον τόπο, το Ναύπλιο.

Όταν διηγείστε ένα τέτοιο όνειρο, όπως τα παρακάτω, σε κοιτούν με αμφισβήτηση οι περισσότεροι και λίγοι σου λένε «ανατρίχιασα». Η αλήθεια είναι ότι προσπαθούσα να σκεφθώ, να θυμηθώ αν κάπου έχω ακούσει ή δει γι’ αυτή την πολύτιμη εκκλησία, αλλά πουθενά και ποτέ, δεν μου την έχουν αναφέρει και ειδικά μ’ αυτό το τοπωνύμιο.

Ρώτησα έναν συνάδελφο στη δουλειά που είχα ακούσει ότι είναι από το Ναύπλιο, και βάσει αυτών που είχα διαβάσει στο διαδίκτυο, ότι είναι δηλαδή στο χωριό της Αγίας Τριάδος, μου είπε ότι την γνωρίζει αλλά όχι μ’ αυτή την ονομασία.

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

«Ξύπνησα ένα πρωί αγχωμένη ότι είχα αργήσει για τη βάφτιση του 2-χρονου γιου μου, τα μαλλιά μου ήταν ανακατεμένα και δεν προλάβαινα να χτενιστώ, πήρα την μητέρα μου και τον γιο μου και έφυγα για την εκκλησία. Στον δρόμο και κατά την διάρκεια που ντυνόμουν στο σπίτι αναρωτιόμουν, γιατί να τον βαφτίσω ξανά, αφού είχε ήδη βαφτιστεί “Γιώργος - Κήρυκος” (προς τιμή του Αγίου Κηρύκου, που είχα ονειρευτεί στην εγκυμοσύνη μου). Την απάντηση για το πιο πάνω ερώτημα, δεν θυμάμαι αν ήταν η μαυροφορεμένη γυναίκα που μου την έδωσε ή απλά τη σκέφθηκα, αλλά η δεύτερη βάπτιση του γιου μου, ήταν η περιτομή του. Μέσα στην εκκλησία που είχαμε μπει, εγώ η μητέρα μου και το παιδί μου, ήταν κι’ άλλα γνωστά πρόσωπα που δεν θυμάμαι πια. Ήταν πίσω μου μια γυναίκα μαυροφορεμένη με απεριποίητα και ανακατεμένα μαλλιά, όχι κοντά, αλλά ούτε μακριά, η οποία μου φώναζε συνεχώς
«Όχι εδώ, σ’ άλλη εκκλησία πρέπει να πας!»

Εγώ εκνευρισμένη ρώτησα «Πού; Πού πρέπει να πάω;;»

Κι εκείνη μου έλεγε «Στην Παναγία, στην Παναγία τη Βουζηνιώτισσα! Εκεί πρέπει να πας!»

Και συνέχιζα να ρωτώ και να φωνάζω, γιατί έπρεπε να βιαστώ να πάω.
.
«Ποια είναι; Πως είπατε ότι την λένε; Μπουζηνιώτισσα; Βουζηνιώτισσα;»
.
Ναι! απαντούσε εκείνη «στην Παναγία τη Μπουζηνιώτισσα; Βουζηνιώτισσα;» (δεν θυμάμαι καθαρά, την άκουγα μια έτσι Βουζηνιώτισσα και μια Μπουζηνιώτισσα).
.
Και ενώ συνέχιζα να φωνάζω μέσα στην απελπισία μου:

«Πού; Πού είναι αυτό; Δεν ξέρω! Πού;»
.
Και εκείνη μου απάντησε: «Όχι εδώ, στο Ναύπλιο, εκεί να πας!»
.
Βγήκαμε από την εκκλησία τρέχοντας και το επόμενο που είδα ήταν η όψη της εισόδου της, δεν ήταν σαν τις άλλες εκκλησίες!
.

Όταν την είδα στο internet έμοιαζε πολύ μ’ αυτή στο όνειρό μου.

Μια κεντρική αρτηρία του χωριού

2011-01-03T20:52:00.004+02:00

Κατ’ αρχάς, αφού αυτή είναι η πρώτη ανάρτηση για το νέο έτος 2011, οφείλουμε να απευθύνουμε εγκάρδιες εόρτιες ευχές σε όλους τους συγχωριανούς, για μια ευτυχισμένη χρονιά, γεμάτη υγεία, χαρά και κάθε προκοπή.

Σκεφθήκαμε σήμερα να παρουσιάσουμε μία από τις κεντρικές οδικές αρτηρίες του χωριού, τον μονόδρομο «Αγγελοπούλου και Νικολάου Δράσσα».

Στον δρόμο αυτό βλέπουμε κατοικίες αλλά και καταστήματα. Το παλαιότερο ίσως κατάστημα είναι το αρτοποιείο, το οποίο βλέπουμε στην αρχή του βίντεο (το οποίο τραβήχτηκε τον Οκτώβριο 2010). Στη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών έχουν αλλάξει χρήση πολλά κτήρια στον δρόμο αυτό. Ο δρόμος όμως αυτός καθ' αυτός παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις δύο βασικές οδικές αρτηρίες του κέντρου του χωριού μας.

Ληστεία χθες στο χωριό μας

2010-12-28T21:44:00.001+02:00

Όπως πληροφορούμαστε από τον τηλεοπτικό σταθμό DRTV, τα ξημερώματα της Δευτέρας έγινε ληστεία στην Αγροτική Τράπεζα του χωριού μας. Για περισσότερα βλέπουμε το σχετικό βίντεο:

Θυμόμαστε βέβαια και την ανάρτηση της 5ης Νοεμβρίου στο ιστολόγιό μας, όπου τότε είχαμε καταγράψει απόπειρα ληστείας στην ίδια Τράπεζα. Όπως φαίνεται, κάποιοι «είχαν βάλει στο μάτι», όπως συνήθως λέμε, την εν λόγω Τράπεζα.

Χριστούγεννα Μερμπακιτών

2010-12-27T13:42:00.003+02:00

Είμαστε σίγουροι ότι τα Χριστούγεννα των Μερμπακιτών στο χωριό μας θα πρέπει να ήταν φέτος πολύ ωραία. Ο Ιερέας του χωριού μας, Πρωτοπρ. Γεώργιος Ιω. Μητροσύλης, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε μαζί του, μας ανέφερε πως στην εκκλησία του χωριού όλα πήγαν σύμφωνα με το πρόγραμμα κι επίσης πως ο καιρός ήταν θαυμάσιος, ανοιξιάτικος. Χαιρόμαστε πολύ γι’ αυτό.

Εμείς, εδώ στο Λονδίνο, είχαμε τη μεγάλη χαρά κι ευλογία να συνεορτάσουμε φέτος τα Χριστούγεννα με έναν εκλεκτό συγχωριανό φιλοξενούμενό μας, τον διακεκριμένο επιστήμονα - Οικονομολόγο και ανώτατο στέλεχος των Ελληνικών Ταχυδρομείων (Ειδικό Σύμβουλο - Διευθυντή του Κέντρου Επικοινωνίας & Εξυπηρέτησης Πελατών ΕΛΤΑ) κ. Βασίλειο Ιω. Μητροσύλη, αδελφό του Ιερέα του χωριού μας π. Γεωργίου.

Μετά τις καθιερωμένες Ιερές Ακολουθίες στον Ι.Ν. Αγ. Παντελεήμονος ΒΔ Λονδίνου, γευματίσαμε στο σπιτικό μας, μαζί και με άλλους καλεσμένους φίλους μας και περάσαμε πολύ ωραία, με εύγευστα γιορτινά φαγητά, ελληνικό ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ κρασί κι ευχάριστη κουβέντα, που αφορούσε πολλά θέματα, ιδιαίτερα όμως τις εξελίξεις στο μέτωπο της σύγχρονης ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.

Χριστουγεννιάτικες ευχές

2010-12-22T14:41:00.012+02:00

Το ιστολόγιό μας και ο διαχειριστής του

εύχονται ολόψυχα σε όλους τους συγχωριανούς

Ευλογημένα Χριστούγεννα,

γεμάτα από το Φως και τη Χάρη

του νεογέννητου Κυρίου μας Ιησού Χριστού!

Τα Χριστούγεννα είναι εορτή της αγάπης και της οικογένειας. Ας γευθούμε την ευλογία των δωρεών που φέρνει μαζί του το Θείο Βρέφος μαζί με τους δικούς μας ανθρώπους κι ας μην ξεχνούμε αυτές τις Άγιες Ημέρες τους ξενιτεμένους συγχωριανούς μας!

Το ΚΕΠ του χωριού μας

2010-12-17T02:45:00.002+02:00

Στο χωριό μας λειτουργεί ΚΕΠ - Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών. Βρίσκεται επί της Οδού Αγγελοπούλου και Νικολάου Δράσσα.

Η φωτογραφία της παρούσας ανάρτησης είχε τραβηχτεί τον Φεβρουάριο 2010. Για το λόγο αυτό βλέπουμε κάτω από τον τίτλο ΚΕΠ την ονομασία του τότε Δήμου Μιδέας. Σήμερα, με την ενεργοποίηση του "Καλλικράτη" ο Δήμος Μιδέας έχει πλέον καταργηθεί. Το χωριό μας ανήκει τώρα διοικητικά στο Δήμο Ναυπλιέων.

Πάντως, θα ήθελα να αναφέρω μια προσωπική μου εμπειρία. Όταν χρειάστηκα κάτι από το εν λόγω ΚΕΠ η ανταπόκριση και η εξυπηρέτηση ήταν άμεση και αποτελεσματική. Τα καλά στοιχεία της Διοίκησης οφείλουμε να τα αναγνωρίζουμε και να τα αναφέρουμε.

O Ξεριάς

2010-11-25T23:03:00.001+02:00

Όταν οι Μερμπακίτες αναφέρονται στον «Ξεριά» εννοούν ένα συγκεκριμένο τοπωνύμιο, μια τοποθεσία δηλαδή, που βρίσκεται στη νότια πλευρά του χωριού. Στην ουσία ο Ξεριάς είναι βέβαια ένας ξεροπόταμος, ένας χείμαρρος, που παλαιότερα κατά τους χειμωνιάτικους μήνες έφερνε αρκετό νερό προερχόμενο από τα γύρω βουνά. Τώρα έχει πια στερέψει τελείως.

Τα τελευταία χρόνια η κοίτη του παλιού χειμάρρου έχει γεμίσει με σκουπίδια, που αφήνουν εκεί διάφοροι περαστικοί.

Εμείς που τα σπίτια μας ήταν εκεί κοντά στον Ξεριά θυμόμαστε στα παλιότερα χρόνια να ακούγεται μεγάλη βουή, προμήνυμα για τον ερχομό του νερού. Τρέχαμε τότε να δούμε το νερό να έρχεται. Αυτό μας έκανε μεγάλη εντύπωση. Σε λίγη ώρα είχαν πλημμυρίσει τα γύρω χωράφια των πορτοκαλιών με το νερό του χειμάρρου.

Στις όχθες του χειμάρρου υπήρχαν παλιότερα και υπάρχουν και σήμερα ακόμα πολλές καλαμιές. Από αυτές παίρναμε εμείς ως παιδιά τότε τα καλάμια για να κατασκευάζουμε τους αετούς που πετούσαμε τις Απόκριες. Μάλιστα τους αετούς τους πετούσαμε εκεί ακριβώς στην τοποθεσία του Ξεριά.

Απόπειρα ληστείας στο χωριό μας

2010-11-05T23:29:00.002+02:00

Από το δελτίο ειδήσεων του έγκριτου τηλεοπτικού σταθμού DRTV πληροφορούμαστε πως σήμερα το πρωΐ έγινε απόπειρα ληστείας στην Αγροτική Τράπεζα, που βρίσκεται στην Πλατεία Αγ.Τριάδας του χωριού μας. Το δελτίο είχε ως εξής:

Είναι ευτύχημα που δεν είχαμε κάποιες δυσάρεστες συνέπειες, όπως πολλές φορές συμβαίνει σε ανάλογες περιπτώσεις.

Πορτοκάλια και μανταρίνια

2010-11-03T01:52:00.001+02:00

Τα εσπεριδοειδή του Μέρμπακα άρχισαν ήδη να παίρνουν χρώμα. Το ημι-πορτοκαλί τους χρώμα λαμπιρίζει στον Αργολικό κάμπο, φωτιζόμενο από τον υπέροχο ήλιο της αγαπημένης Πατρίδας.

Είναι χαρά μεγάλη, ιδιαίτερα για τους Απόδημους, να βλέπουν και να παρατηρούν τη νέα καρποφορία να γεμίζει τα χωράφια μας.

Οι κάτοικοι του χωριού μας καμαρώνουν τη νέα σοδειά και την προτείνουν σε συγγενείς, φίλους και γνωστούς.

Ήδη τα νέα πορτοκάλια και μανταρίνια άρχισαν να στολίζουν με την όμορφη φυσική παρουσία τους και τις φρουτιέρες των σπιτιών του χωριού μας.

Νέα του Παμμηδεατικού

2010-10-02T14:30:00.003+03:00

Τα τελευταία νέα από την ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού μας διαβάζουμε στην έγκριτη τοπική εφημερίδα "Η Μιδέα σήμερα":

Ας ευχηθούμε η ομάδα μας να έχει μια καλή και νικηφόρα ποδοσφαιρική χρονιά.

Πορτοκαλεώνες του Μέρμπακα

2010-09-12T23:39:00.003+03:00

Το χωριό μας από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 είναι πλημμυρισμένο στις πορτοκαλιές. Η συγκεκριμένη αυτή παραγωγή χαρακτηρίζει όχι μόνο τα προϊόντα του χωριού, αλλά και τους κατοίκους αυτούς καθ’ αυτούς. Όλοι μας γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε μέσα στις πορτοκαλιές. Έχουμε ζήσει τις διάφορες φάσεις της ανάπτυξης των εσπεριδοειδών αυτών δένδρων. Κάθε χρόνο δε, ζούμε τη γέννηση και την ανάπτυξη του νέου καρπού. Παλιότερα, όταν είμασταν μικροί, χρησιμοποιούσαμε τον σκληρό πράσινο καρπό πορτοκαλιού αντί μπάλας ποδοσφαίρου, όταν μια κανονική μπάλα δεν ήταν εύκολο να βρεθεί. Αργότερα στην ωρίμανσή του το πορτοκάλι ήταν το βασικό μας φρούτο. Θυμάμαι στα φοιτητικά μου χρόνια να φορτώνομαι την Κυριακή το απόγευμα με σακούλες πορτοκάλια, για να πάρω μαζί μου στην Αθήνα. Τελικά τα μοιραζόμουν με τους συμφοιτητές μου στη φοιτητική εστία.

Στα προηγούμενα χρόνια οι κάτοικοι του χωριού δούλευαν στα χωράφια και επιμελούνταν προσωπικά τις πορτοκαλιές. Πότισμα, κλάδεμα, λίπασμα, και άλλες εργασίες περιποίησης γίνονταν από τους ιδιοκτήτες των χωραφιών. Τώρα εκείνοι που εργάζονται στα χωράφια είναι περισσότερο οι οικονομικοί μετανάστες, προερχόμενοι από πολλές και διάφορες χώρες. Δεν είναι βέβαια στη φύση ούτε του Έλληνα, αλλά ούτε και του Ορθόδοξου χριστιανού να είμαστε ρατσιστές. Όμως η πραγματικότητα είναι ότι όταν ανατρεφόταν η δική μου γενιά στο Μέρμπακα οι μόνοι ξένοι ήταν τότε οι περιπλανώμενοι και ποτέ μόνιμοι στο χωριό μας τσιγγάνοι. Τώρα πολλοί ξένοι (εννοώ μη Έλληνες) κατοικούν και δραστηριοποιούνται μόνιμα στο χωριό.

Όταν βρέθηκα πρόσφατα στο χωριό φωτογράφησα τις πορτοκαλιές όπως είναι αυτή την εποχή. Καμαρωτές και με πράσινα πορτοκάλια. Πήρα μαζί μου φωτογραφίες και θύμησες. Οι φωτογραφίες καταπράσινες, οι θύμησες γλυκιές, με μια μικρή δόση πίκρας, από το δάκρυ που πάντα συνοδεύει τις αναμνήσεις...

Το νερό του Ανάβαλου

2010-08-29T12:05:00.003+03:00

Η Αργολίδα ταλαιπωρείται για πολλά χρόνια από τη λειψυδρία. Το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, παράρτημα του οποίου λειτουργεί στο Ναύπλιο, έστειλε φοιτητές για να διαπιστώσουν σε τι οφείλεται το έλειμμα. Αφορμή, αυτό για το οποίο κάποιοι ισχυρίζονται πως εξ αιτίας του θα γίνει ο επόμενος πόλεμος στη Γη: Το νερό.

«Ανάβαλος», ονομάζεται μια περιοχή στο Ν. Αργολίδος όπου πριν από λίγα χρόνια κατασκευάστηκε μια μονάδα αξιοποίησης του αναβλύζοντος υφάλμυρου νερού μέσα στη θάλασσα, το οποίο στη συνέχεια διοχετεύεται στον Αργολικό κάμπο για αγροτική χρήση. Όμως, το έργο αυτό δεν προβλέπεται να αξιοποιεί στο μάξιμουμ το νερό με αποτέλεσμα εκατομμύρια κυβικά να χύνονται στη θάλασσα. Μετά όμως από πολλές και διάφορες μελέτες ο Ανάβαλος θεωρείται σήμερα η μόνη αξιόπιστη λύση για την άρδευση και ύδρευση της Αργολίδας.

Η μεταφορά και διανομή νερού άρδευσης από δίκτυα του Ανάβαλου, μέσω ειδικών καναλιών, προς διάφορες περιοχής του κάμπου, μεταξύ αυτών και στο χωριό μας (απ’ όπου οι δύο φωτογραφίες της παρούσας ανάρτησης), στο βαθμό που επιτυγχάνεται, έχει αποδειχθεί ευεργετική για τη γεωργία.

Εορτή της Παναγίας στο Μέρμπακα

2010-08-14T15:06:00.006+03:00

Στο χωριό μας βρίσκεται από τα βυζαντινά χρόνια ο Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Είναι ένας πανέμορφος Ναός, πραγματικό αρχιτεκτονικό κόσμημα.

Τα τελευταία χρόνια, που έφυγε το Κοιμητήριο του χωριού από δίπλα του, και μεταφέρθηκε σε άλλο σημείο του χωριού, αποκαλύφθηκε ακόμα περισσότερο ο Ναός και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του.

Κάθε τέτοια εποχή, που εορτάζει η Παναγία μας, ο Ναός αυτός αποτελεί πόλο έλξης για τους χωριανούς και άλλους προσκυνητές της Θεοτόκου, που προστρέχουν να λάβουν την ευλογία της.

Ένα σύγχρονο έθιμο έχει αναπτυχθεί στο χωριό μας και συμβάλλει στη συσπείρωση του πιστού λαού της περιοχής. Συγκεκριμένα την προπαραμονή της εορτής της Κοιμήσεως λιτανεύεται η ιερή εικόνα της Παναγίας από τον κεντρικό Ναό του χωριού, που είναι αφιερωμένος στην Αγία Τριάδα, προς την εκκλησία της Παναγίας.

Στη λιτανεία αυτή συμμετέχει πλήθος πιστών και μετά την ολοκλήρωσή της ψάλλονται τα εγκώμια στην Υπεραγία Θεοτόκο. Έτσι έγινε και χθες το βράδυ.

Η εικόνα θα παραμείνει στον βυζαντινό Ναό μέχρι και αύριο, οπότε μετά τη Θεία Λειτουργία θα επιστρέψει στο Ναό της Αγίας Τριάδας.

Φωτορεπορτάζ του Βαγγέλη Μπουγιώτη
Πηγή: Amen.gr και Romfea.gr

Το Μέρμπακα τιμά την Αγία Άννα

2010-07-25T21:59:00.005+03:00

Στο χωριό μας υπάρχει εκκλησάκι αφιερωμένο στην Αγία Άννα. Το ωραίο αυτό εκκλησάκι βρίσκεται μέσα σε πορτοκαλαιώνα, κοντά στην είσοδο του χωριού, λίγο έξω από τον δρόμο που έρχεται από το Άργος.

Το εκκλησάκι που βλέπουμε σήμερα οικοδομήθηκε το 1958, πάνω σε ερείπια ναού που υπήρχε στον ίδιο τόπο. Πιστεύεται πως εκεί υπήρχε χριστιανικός ναός πριν το 1800.

Ο σημερινός ναός ανακαινίσθηκε τα τελευταία χρόνια.

Η ντόπια παράδοση μας λέει πως υπάρχει υπόγειος δρόμος που συνδέει το βυζαντινό ναό της Παναγίας μ’ αυτόν της Άγ. Άννης. Οι Μερμπακίτες έλεγαν παλαιότερα πως έτσι επικοινωνούσε η Υπεραγία Θεοτόκος με τη μητέρα της Άννα.

Βέβαια αν ο δρόμος αυτός ήταν πραγματικότητα, προφανώς θα υπήρχε κάποιος άλλος, ίσως ιστορικός ή κοινωνικός, λόγος, για να υφίστατο ένας τέτοιος υπόγειος δρόμος.

Πάντως οι συγχωριανοί μας τιμούν με ιδιαίτερο σεβασμό την Αγία Άννα. Έτσι, χθες βράδυ τελέσθηκε Πανηγυρικός Εσπερινός, με Αρτοκλασία και λιτάνευση της ιεράς εικόνος της Κοιμήσεως της Αγίας Άννης. Σήμερα φυσικά, ανήμερα της εορτής, συνεχίζονται οι σχετικοί εορτασμοί.
.

Πηγή φωτογραφιών: amen.gr

http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=2939

Eoρτάζει ο κοιμητηριακός Ναός του χωριού μας

2010-07-14T16:59:00.005+03:00

Ο κοιμητηριακός Ναός του χωριού μας είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη και στον Άγιο Λάζαρο.

Σήμερα, 14 Ιουλίου, η Αγία Εκκλησία μας τιμά την ιερή μνήμη του Αγ. Νικοδήμου.
Για τούτο χθες βράδυ τελέστηκε στον εν λόγω Ιερό Ναό Αγρυπνία παρουσία πλήθους πιστών.
Τον Πανηγυρικό Εσπερινό και τη Θεία Λειτουργία τέλεσε ο Εφημέριος του χωριού μας Πρωτοπρ. Γεώργιος Μητροσύλης, συμπαραστατούμενος κι από άλλους Ιερείς.
Στο πλαίσιο του εορτασμού τελέστηκε και λιτάνευση της εικόνας του Αγίου.

Πηγή: Amen.gr
http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=2849

Η Παναγία στο «Έπαθλο»

2010-07-07T20:42:00.002+03:00

Το έγκριτο περ. «Έπαθλο», το οποίο έχει έδρα το χωριό μας, αλλά είναι κατ’ ουσίαν παμπελοποννησιακής εμβέλειας, δημοσιεύει κατά καιρούς κείμενα που αφορούν και το χωριό μας. Σε πρόσφατο άρθρο της Σταυρούλας Πλίακου, με τίτλο «Μιδέα ...η θρυλούμενη», αναφέρθηκαν σχετικά με την βυζαντινή εκκλησία της Παναγίας τα παρακάτω:

«...Η διάσημη για την αρχαιολογική και αρχιτεκτονική αξία της, εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, 12ου - 13ου αιώνα, στην Αγία Τριάδα, ή αλλιώς «του Βούζη», αποπνέει ιερή κατάνυξη, εντυπωσιάζει με το διάκοσμό της και συγκινεί με τα βάσανα της πολύπαθης ιστορίας της, που όλο και κάποιος ντόπιος θα προθυμοποιηθεί με πόνο και καμάρι να την διηγηθεί...».

Πολιτιστική βραδιά

2010-06-26T19:53:00.004+03:00

Ο Δήμος Μιδέας και ο Επιμορφωτικός Σύλλογος Αγίας Τριάδας - Μέρμπακα συνδιοργανώνουν απόψε πολιτιστική βραδιά στον προαύλιο χώρο του Δημοτικού Σχολείου του χωριού μας. Η εκδήλωση θα ξεκινήσει στις 8.30 μ.μ. και θα έχει ως θέμα την θάλασσα.

Παμμηδεατικός 2009-2010

2010-06-07T15:04:00.001+03:00

Ολοκληρώθηκε η φετινή ποδοσφαιρική χρονιά για την ιστορική ομάδα του χωριού μας, τον Παμμηδεατικό. Η τοπική εφημ. «Η Μιδέα σήμερα», της 31ης Μαΐου 2010 (σ. 20) αφιέρωσε άρθρο, με θέμα: «ΠΑΜΜΗΔΕΑΤΙΚΟΣ 2009-2010, Μια πάρα πολύ καλή σεζόν για τον Παμμηδεατικό», και δημοσιεύσε την παρακάτω φωτογραφία.

Στο άρθρο αυτό διαβάζουμε ότι ο Παμμηδεατικός είχε φέτος διαδοχικά δύο προπονητές, τον Χρήστο Βουρνάζο και τον Δημήτρη Μαστοράκο ή Μαυρίκη. Το Δ.Σ. αποτελούνταν από τους εξής αξιωματούχους: Δημήτρης Καλογερόπουλος (Πρόεδρος), Χρήστος Κούτρας (Αντιπρόεδρος), Νικόλαος Σκιαδάς και Γεώργιος Πατούρας (Γεν. Γραμματείς), Αλέξης Μυλωνάς (Ταμίας). Μέλη στο Δ.Σ. ήταν οι εξής: Γεώργιος Ευσταθίου, Περικλής Μαστοράκος, Δημήτρης Φουρνάρος, Νίκος Παπαγεωργόπουλος, Αριστοτέλης Μακρής, Παναγιώτης Γκουριώτης και Γεώργιος Μαστοράκος. Τελικά η ομάδα κατέλαβε την 8η θέση στο πρωτάθλημα.

Εκδηλώσεις Μαΐου στη "Μιδέα"

2010-06-03T13:35:00.003+03:00

Στο πρόσφατο φύλλο της τοπικής μας εφημερίδας "Η Μιδέα σήμερα" (25ης Μαΐου 2010) δημοσιεύονται δύο άρθρα για εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στο χωριό μας κατά τον μήνα Μάϊο.

Η μία είναι το ετήσιο εκκλησιαστικό Πανηγύρι της Αγίας Τριάδος, το οποίο πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία την Κυριακή 23η και τη Δευτέρα 24η Μαΐου.

Η άλλη ήταν μια πλούσια πολιτιστική και καλλιτεχνική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 16η Μαΐου στο Γυμνάσιο του χωριού μας.

Το πανηγύρι του χωριού μας

2010-05-23T16:15:00.003+03:00

Σήμερα και αύριο εορτάζει το χωριό μας. Είναι η Εορτή της Αγίας Τριάδος. Η Δήμαρχος του Δήμου Μιδέας Δρ. Κανέλλα Τζιάρου μου απέστειλε πρόσκληση και με καλεί να παρευρεθώ στον Διήμερο Εορτασμό.

Αυτό δυστυχώς δεν μου είναι εύκολο. Τοπικά βρίσκομαι στο Λονδίνο, τροπικά όμως θα βρίσκομαι σήμερα και αύριο στο αγαπημένο μου χωριό.

Εύχομαι σε όλους τους συγχωριανούς Χρόνια Πολλά και Καλά, με υγεία και πρόοδο σε όλους τους τομείς.

Ο «Καλλικράτης» και το Μέρμπακα

2010-05-15T22:50:00.002+03:00

Το νέο σχέδιο της Ελληνικής Κυβέρνησης, με την επωνυμία «Καλλικράτης», το οποίο σύντομα θα μπει σε εφαρμογή, είναι η δημιουργία τεσσάρων ή πέντε Δήμων στην Αργολίδα.

Σε κάθε περίπτωση το χωριό μας θα είναι στο εξής μέρος του νέου μεγάλου Δήμου Ναυπλίου, στον οποίο ενσωματώνεται ο μέχρι τώρα Δήμος Μιδέας, κέντρο και έδρα του οποίου ήταν το ιστορικό χωριό μας.

Αξίζει να υπενθυμίσουμε, έτσι για την ιστορία, ότι μετά την Παλιγγενεσία ιδρύθηκε κατ’ αρχάς το 1834 ο Δήμος Μήδειας (ως Δήμος Γ΄ Τάξεως), με έδρα το Μέρμπακα. Το 1840 συστήνεται ο νέος Δήμος Μήδειας (ως Δήμος τώρα Β΄ Τάξεως), με πρωτεύουσα πάλι το Μέμπακα. Ο Δήμος αυτός παύει να υφίσταται το 1912 και το Μέρμπακα αυτονομείται διοικητικά και αναγνωρίζεται ως Κοινότητα.

Στη σύγχρονη εποχή και συγκεκριμένα το 1990 ξαναδιοργανώνεται ο Δήμος, με την επωνυμία Δήμος Μιδέας, και με έδρα και πάλι το Μέρμπακα, αλλά βέβαια με τη νέα επίσημη ονομασία του Αγία Τριάδα.

Τα περίπτερα του Μέρμπακα

2010-04-25T18:45:00.002+03:00

Στο χωριό μας λειτουργούν τέσσερα περίπτερα.

Τα δύο πρώτα βρίσκονται στην Πλατεία Αγίας Τριάδας.

Το τρίτο το βρίσκουμε στο δρόμο προς το Δημοτικό Σχολείο.

Το τέταρτο είναι στη διασταύρωση, όπου ο ένας δρόμος οδηγεί προς το Άργος και ο άλλος προς τις ιστορικές Μυκήνες.

Προσωπικά θυμάμαι τα περίπτερα από τότε που ήμουν μικρό παιδί. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι το χειμώνα κλείδωναν τα ψυγεία με τα παγωτά. Επίσης, θυμάμαι ότι ένα μόνο από αυτά είχε άδεια να πωλεί εφημερίδες και περιοδικά. Οι περιπτεριούχοι ήταν άνθρωποι καλοί, αγαθοί και πάντα εξυπηρετικοί. Σήμερα δεν γνωρίζω ούτε τους ιδιοκτήτες, ούτε τους διαχειριστές.

Ο πληθυσμός του Μέρμπακα

2010-04-16T20:15:00.007+03:00

Ο πληθυσμός μιας κατοικημένης περιοχής φαίνεται -ως γνωστόν- από τις επίσημες Απογραφές, τις οποίες διενεργεί το κράτος με τις ειδικές υπηρεσίες του. Μελετώντας τα ιστορικά στοιχεία και τις πηγές Απογραφών βρίσκουμε τα παρακάτω ενδιαφέροντα δεδομένα, αναφορικά με τον πληθυσμό του Μέρμπακα σε διάφορες χρονικές περιόδους. Η παλαιότερη Απογραφή είναι η Βενετική Απογραφή, η επονομαζόμενη και ως Απογραφή Grimani. Αυτή διενεργήθηκε το 1700. Η πιο πρόσφατη δε, είναι εκείνη του 2001. Αναλυτικά οι Απογραφές και τα αποτελέσματά τους έχουν ως εξής:

Απογραφές..............................Πληθυσμός

1700..............................................157

1814..............................................160
1834..............................................320
1853..............................................546

1879..............................................743
1889..............................................769
1896..............................................828
1907..............................................861
1920............................................1068
1928............................................1128
1940............................................1165
1951............................................1225
1961............................................1227
1971............................................1205
1981............................................1167
2001............................................1267

Μερμπακίτες Ιερείς

2010-04-05T13:58:00.004+03:00

Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!

Κατ' αρχάς ας εκφράσουμε καθηκόντως θερμές Πασχάλιες ευχές σε όλους τους συγχωριανούς και στους φίλους του ιστορικού χωριού μας.

Κατόπιν θα θέλαμε να αναφέρουμε ότι το χωριό μας έχει δώσει στην Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας αρκετούς Ιερείς. Οι εν ζωή ευρισκόμενοι σήμερα είναι τρεις. Αυτοί είναι:

- Ο Εφημέριος του χωριού μας, Πρωτοπρ. Γεώργιος Ι. Μητροσύλης (στο μέσον της φωτογραφίας).

- Ο υιός του προηγουμένου Πρεσβ. Ιωάννης Γ. Μητροσύλης, Εφημέριος στο διπλανό χωριό Αργολικό (στα δεξιά της φωτογραφίας).

- Ο Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας, διαχειριστής του παρόντος ιστολογίου, Ιερ. Προϊστάμενος Ι.Ν. Αγ. Παντελεήμονος ΒΔ Λονδίνου.

Σημείωση: Η φωτογραφία είναι από την εκδήλωση παρουσίασης των ποιητικών συλλογών του π. Α.Δ.Σ., που πραγματοποιήθηκε στο Βουλευτικό Ναυπλίου, την 22α Φεβρουαρίου 2010.

Το Δημοτικό Σχολείο του Μέρμπακα

2010-03-22T12:25:00.001+02:00

Είναι γνωστό ότι υπάρχει Δημοτικό Σχολείο στο χωριό μας από το 19ο αι. Εκείνο το κτήριο που στέγασε το «παλιό» Δημοτικό είναι αυτό που σήμερα χρησιμοποιείται ως Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Μιδέας.

Κάποια στιγμή πάντως (μένει η έρευνα να ανακαλύψει πότε ακριβώς) κτίσθηκε το Σχολικό κτήριο στο τόπο που υπάρχει σήμερα.

Στην αρχή ήταν ένας όροφος μόνο και το Σχολείο ήταν «Τριθέσιο», αφού σ’ αυτό υπήρχαν τρεις μόνο αίθουσες διδασκαλίας κι ένα γραφείο. Σ΄αυτό το Σχολείο φοίτησα κι εγώ στη δεκαετία του 1960. Ήταν τότε «Τριθέσιο» και «Εξατάξιο».

Το Φθινόπωρο 1988 κτίσθηκε ένας ακόμη όροφος και πήρε τη μορφή που έχει σήμερα.

Στο προαύλιο του Δημοτικού Σχολείου τοποθετήθηκε τα τελευταία χρόνια η προτομή του Δημήτριου Μιλτ. Γκολέμη (1907-1988), ο οποίος αναφέρεται ως «Ευεργέτης του Δήμου Μιδέας».

Από προσωπική έρευνα που διενήργησα στις 23 Οκτωβρίου 1986 στο γραφείο του Δημοτικού Σχολείου Μέρμπακα βρήκα τα ακόλουθα στοιχεία:

1. Στο Μαθητολόγιο του εν Μέρμπακα Δημοτικού Σχολείου αρρένων, των ετών 1898-1905, αναφέρονται ως δάσκαλοι οι: Μπενόπουλος (Διευθυντής) και Α. Κυριάκου.

2. Στο Μαθητολόγιο του εν Μέρμπακα Δημοτικού Σχολείου αρρένων, των ετών 1905-1925, αναφέρονται ως δάσκαλοι οι: Ν.Χ. Μπακής (Διευθυντής) και Δ. Δαρλάσης (Διευθυντής).

3. Στο Μαθητολόγιο του εν Μέρμπακα Δημοτικού Σχολείου θηλέων, των ετών 1904-1925, αναφέρονται ως δασκάλες οι: Ειρ. Καλαφάτη (Διευθύντρια), Σταυρούλα Ιωαννίδου και Μαριάνθη Ανδρεάδου.

Την εποχή της έρευνας (1986) το Δημοτικό Σχολείο αριθμούσε 120 μαθητές.

H ποδοσφαιρική ομάδα «Παμμηδεατικός» [Γ']

2010-03-06T11:13:00.004+02:00

Άλλη μια ιστορική φωτογραφία, με παίκτες του Παμμηδεατικού, δημοσιεύουμε σήμερα. Μας την προσέφερε ο συγχωριανός μας Κώστας Τόμπρας.

Στην φωτογραφία, η οποία είναι τραβηγμένη κάπου στα 1965-1970, εικονίζονται (από αριστερά): ο Θάνος Καλογερόπουλος (Γκατζίλης), ο Παναγιώτης Τόμπρας (πατέρας του δωρητή της φωτογραφίας) και ο μακαριστός σήμερα Γεώργιος Τόμπρας (αδελφός του μεσαίου).

Ο Παμμηδεατικός... χορεύει

2010-03-02T10:47:00.002+02:00

Από την εφημερίδα "Η Μιδέα σήμερα" πληροφορούμαστε για τον αποκριάτικο χορό του Παμμηδεατικού. Η εφημερίδα τον γράφει ως "Παμμιδεατικό".

Επιτυχία στον Αποκριάτικο Χορό

2010-03-01T16:14:00.004+02:00

Ο Αποκριάτικος Χορός του Επιμορφωτικού Συλλόγου του χωριού μας, ο οποίος πραγματοποιήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2010, είχε μεγάλη επιτυχία. Λεπτομέρειες παρουσίασε σε εκτενές ρεπορτάζ η τοπική εφημερίδα "Η Μιδέα σήμερα":

Παρουσίαση Ποιητικών Συλλογών στο Βουλευτικό

2010-02-17T17:18:00.003+02:00

Ο διαχειριστής του παρόντος ιστολογίου Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας επισκέπτεται τις επόμενες ημέρες το Μέρμπακα και με την ευκαιρία αυτή οργανώνεται τη Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου τ.έ. εκδήλωση παρουσίασης των πρόσφατα εκδοθεισών Ποιητικών Συλλογών του στο Βουλευτικό του Ναυπλίου.

Θα είναι μια ωραία ευκαιρία να συναντηθούμε με συγγενείς, φίλους και γνωστούς.

Προσκαλούνται όλοι, συγχωριανοί και άλλοι, αναγνώστες του ιστολογίου μας, να παρευρεθούν στην εκδήλωση αυτή.

Καλή Σαρακοστή

2010-02-14T23:47:00.006+02:00

Άρχισε απόψε, με τον Εσπερινό της Συγχώρησης, η Αγία και Μεγάλη Σαρακοστή. Για πενήντα ημέρες (40 η Σαρακοστή συν η Μεγ. Εβδομάδα) οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί ασκούνται εντατικά αναμένοντας την λαμπροφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Πριν από πολλά χρόνια, όταν ζούσα ακόμα στο χωριό μας, θυμάμαι πως πετούσαμε τέτοιες ημέρες πολλούς και πολύχρωμους χαρταετούς. Ο χαρταετός ήταν από τα πιο αγαπημένα μου παιχνίδια. Τρέχαμε στα χωράφια, στην περιοχή του Ξεριά, πετούσαμε με μεγάλη δεξιοτεχνία τους χαρταετούς, και ψάχναμε για πορτοκάλια, που μερικά είχαν ξεμείνει πάνω στις πορτοκαλιές, για να χορτάσουμε κάπως την πείνα μας και ταυτόχρονα να ξεδιψάσουμε. Ήταν μια εξαιρετική περιπέτεια, που θα μου μείνει αξέχαστη!

Την Καθαρά Δευτέρα αγοράζαμε υπέροχες λαγάνες, καθώς επίσης και νηστήσιμα φαγητά, όπως επιβάλλει το έθιμο και η Ιερή Παράδοσή μας.

Ας ευχηθούμε σε όλους τους συγχωριανούς ΚΑΛΗ κι ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ, με πλούσια ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΑΡΠΟΦΟΡΙΑ!

Εορτή Αγίου Βλασίου

2010-02-11T10:44:00.003+02:00

H Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας τιμά σήμερα την ιερή μνήμη του Αγίου και Ενδόξου Ιερομάρτυρος Βλασίου, Αρχιεπισκόπου Σεβαστείας του Θαυματουργού.

Στο χωριό μας έχουμε ναΰδριο αφιερωμένο στο Άγιο Βλάσιο. Κάθε τέτοια ημέρα τελείται Θεία Λειτουργία και Αρτοκλασία προς τιμήν του Αγίου Βλασίου.

Πέρσι τέτοια ημέρα είχα τη μεγάλη χαρά να βρεθώ στο χωριό και να παρακολουθήσω την Θεία Λειτουργία που τέλεσε ο Εφημέριος του χωριού μας Πρωτοπρ. Γεώργιος Μητροσύλης. Έψαλλε ο υιός του Πρεσβ. Ιωάννης Μητροσύλης.

Την Ακολουθία παρακολούθησε πλήθος χωριανών που ευσεβούνται τον Άγιο Βλάσιο. Ο προαύλιος χώρος του ναϋδρίου ήταν καθαρός και σημαιοστολισμένος. Οι προσκυνητές ήταν χαρούμενοι που έλαβαν την ευλογία του Αγίου κι αναχωρούσαν με χαμόγελο και ευφρόσυνη διάθεση.

Το Απολυτίκιο του Αγίου Βλασίου, σε ήχο πλ. α’, έχει ως εξής: Φερωνύμως βλαστήσας ὡς δένδρον εὔκαρπον, Ἱεράρχα Κυρίου Βλάσιε ἔνδοξε, μαρτυρίου τοὺς καρποὺς κόσμω προήγαγες, καὶ θαυμάτων δωρεᾶς, ἀναβλύζεις δαψιλῶς, ὡς θεῖος Ἱερομάρτυς, τοὶς καταφεύγουσι Πάτερ, τὴ ἀντιλήψει τῆς πρεσβείας σου.

Αποκριάτικος Χορός

2010-02-03T13:51:00.003+02:00

Η εφημ. "Η Μιδέα σήμερα" δημοσίευσε στην πρώτη σελίδα του φύλλου 803, της 25ης Ιανουαρίου 2010, την παρακάτω ανακοίνωση:

Το Νηπιαγωγείο του χωριού μας

2010-02-01T22:51:00.002+02:00

Όταν μεγαλώναμε εμείς παλαιότερα στο χωριό (δεκαετίες 1960 και 1970) δεν είχαμε Νηπιαγωγείο.

Ευτυχώς σήμερα υπάρχει και κτίριο και καλή οργάνωση. Το κτίριο του Νηπιαγωγείου είναι πίσω από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Μιδέας.

Το Κοιμητήριο του Μέρμπακα

2010-01-21T01:23:00.004+02:00

Το παλιό Κοιμητήριο του Μέρμπακα βρισκόταν πλησίον του βυζαντινού Ναού της Παναγίας. Είχε αρχίσει να αναπτύσσεται εκεί πριν την Επανάσταση του 1821. Η παρακάτω φωτογραφία δείχνει το παλιό Κοιμητήριο και δίπλα του τον υπέροχο Ναό της Παναγίας. Έχει τραβηχτεί το καλοκαίρι του 1988, μέσα από τους πορτοκαλαιώνες:

Κατά την δεκαετία του 1990, με δυναμική πρωτοβουλία του Εφημερίου του χωριού Πρωτοπρ. Γεωργίου Μητροσύλη, μεταφέρθηκε στο νέο χώρο, ο οποίος βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του χωριού, προς την κατεύθυνση του χωριού Παναρίτι. Η επόμενη φωτογραφία δείχνει το Ναό του νέου Κοιμητηρίου, αφιερωμένο στον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη και στον Άγιο Λάζαρο, να βρίσκεται σε πορεία ανέγερσης, τον Δεκέμβριο 1994:

Το Αύγουστο του 1995 ο τσιμεντένιος σκελετός του Ναού είχε πια ολοκληρωθεί:

Η τελευταία φωτογραφία είναι από τον Αύγουστο του 2006 και δείχνει το Ναό ολοκληρωμένο και τα μνήματα να έχουν ήδη μεταφερθεί από το παλιό Κοιμητήριο στο νέο:

Σήμερα στο Κοιμητήριο αυτό ενταφιάζονται οι κεκοιμημένοι Μερμπακίτες, αλλά και πολλοί άλλοι που μεταφέρονται από την Αθήνα, για τον απλό λόγο ότι δεν χρειάζεται να γίνονται εκταφές, αφού υπάρχει άνεση χώρου.

Κώστας Σαλαπάτας

2010-01-07T14:15:00.003+02:00

Επιχειρηματίας της χρονιάς 2009

Η τοπική μας εφημερίδα «Η ΜΙΔΕΑ σήμερα», στο φύλλο 799, της Δευτέρας 28ης Δεκεμβρίου 2009, ανακήρυξε δίκαια τον συγχωριανό μας (και συγγενή μου) Κώστα Σαλαπάτα, ως τον Επιχειρηματία της χρονιάς 2009.

Ο Κώστας δραστηριοποιείται με μεγάλη επιτυχία στον τομέα της πώλησης ηλεκτρικών ειδών. Ξεκίνησε με το πρώτο κατάστημα το 1975 στο Μέρμπακα. Το 1999 άνοιξε δεύτερο στο Ναύπλιο. Τον Αύγουστο του 2008 δημιούργησε το MEGA ΣΑΛΑΠΑΤΑΣ στην Άρια Ναυπλίου, το οποίο είναι το μεγαλύτερο πολυκατάστημα με ηλεκτρικά είδη στην Αργολίδα και από τα μεγαλύτερα στην Πελοπόννησο. Εκεί μπορεί κανείς να βρει τα πάντα στο χώρο των ηλεκτρικών ειδών, καθώς επίσης και έπιπλα, υπολογιστές, ηλιακούς θερμοσίφωνες και κλιματισμό.

Οι επιχειρήσεις του συγχωριανού μας έχουν μεγάλη επιτυχία. Ένας βασικός λόγος για την επιτυχία αυτή είναι η υποστήριξη της καλής του οικογένειας και συγκεκριμένα της συζύγου του Μαρίας και των τριών παιδιών του, Βασίλη, Χρήστου και Γεωργίας. Ας του ευχηθούμε να έχει πάντα πλούσια προκοπή και κάθε ευλογία στην οικογένεια και τις επαγγελματικές του δραστηριότητες.

Πελοποννησιακή Πρωτοχρονιά

2010-01-01T03:03:00.005+02:00

Με την ευκαιρία της Πρωτοχρονιάς σκέφθηκα να δημοσιεύσω εδώ μια σελίδα από τον τόμο «Πελοποννησιακή Πρωτοχρονιά» (τόμος Α΄), του έτους 1957. Στον εν λόγω τόμο έχει δημοσιευθεί το κείμενο του Α. Πετρονώτη (Αρχιτέκτονος), με τίτλο «Βυζαντινές εκκλησίες του Μωριά». Ο ίδιος έχει επιμεληθεί και τα σχέδια που συνοδεύουν το κείμενο.

Στην σελίδα 234 βλέπουμε και διαβάζουμε ένα αφιέρωμα στο βυζαντινό Ναό της Παναγίας, που είναι το στολίδι του χωριού μας.

ΚΑΛΗ κι ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ 2010

για όλους τους συγχωριανούς!

Το Ιατρείο του χωριού μας

2009-12-27T21:06:00.003+02:00

Το χωριό μας ως «κεφαλοχώρι» που είναι έχει και Αγροτικό Ιατρείο. Σήμερα ονομάζεται Περιφερειακό Ιατρείο Αγίας Τριάδας και στεγάζεται στο κτίριο που παρουσιάζεται στην παρούσα ανάρτηση.

Προσωπικά θυμάμαι το Αγροτικό Ιατρείο να στεγάζεται πριν από 40 περίπου χρόνια στο κτίριο που ήταν στις αρχές του 20ου αιώνα Δημοτικό Σχολείο, και αφού έπαψε να είναι Ιατρείο μετατράπηκε σε έδρα του Επιμορφωτικού Συλλόγου Αγίας Τριάδας και Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Μιδέας. Αργότερα το Ιατρείο μεταφέρθηκε στο Κοινοτικό Κατάστημα της Αγίας Τριάδας, το οποίο στη συνέχεια μετατράπηκε σε έδρα του Δημαρχείου Μιδέας.

Στο Ιατρείο αυτό έχουν υπηρετήσει διάφοροι Ιατροί. Την πιο μακρά θητεία είχε η πρώην Δήμαρχος Μιδέας Δρ. Γωγώ Νάσσου, γνήσια Μερμπακίτισσα και εξαίρετη επιστήμων. Αυτή την εποχή υπηρετεί σ’ αυτό η σημερινή Δήμαρχος Μιδέας Δρ. Κανέλλα Τζιάρου.

H ποδοσφαιρική ομάδα «Παμμηδεατικός» [B']

2009-12-23T11:12:00.005+02:00

Ο αγαπητός φίλος και συγχωριανός Νίκος Μητροσύλης μου έστειλε κι άλλες ωραίες φωτογραφίες, που οπωσδήποτε εμπλουτίζουν την εικονική - φωτογραφική ιστορία της ποδοσφαιρικής ομάδας του χωριού μας. Όπως ο ίδιος επισημαίνει τις φωτογραφίες της παρούσας ανάρτησης του τις παρεχώρησε ο Νίκος Σκιαδάς ή Γκομάν. Μου έγραψε δε χαρακτηριστικά: «βρήκα πραγματικά φωτογραφίες - θησαυρούς..!!! Στις στέλνω με ευλάβεια, βοηθώντας κατ' ελάχιστον στην πολύ όμορφη προσπάθειά σου».

Η παλαιότερη φωτογραφία της ανάρτησης αυτής έρχεται από το 1957. Τερματοφύλακας είναι ο θείος μου Νίκος Πίκος, ή Μπαντού. Δεξιά του ο μετέπειτα προπονητής της ομάδας Παναγιώτης Παπαδριανός, ή Τσάκναντυ. Δίπλα του ο νεαρότατος -τότε- Νίκος Χρόνης, ή Ράφτης, και πάνω αριστερά πρώτος ο Θανάσης Τόμπρας.

Η ομάδα του Παμμηδεατικού φωτογραφίζεται παρακάτω στο γήπεδο του Πανναυπλιακού το 1962. Πρώτος από αριστερά ο επί σειρά πιστός οπαδός Χρήστος Μαστοράκος, ή Κιτσοπάλας, ενώ πρώτος δεξιά, με πολιτικά κι αυτός, ο Κώστας Καλογερόπουλος, ή Κορώνας, ένας από τους πιο αγνούς εργάτες της ομάδας. Καθιστός, πρώτος δεξιά ο αείμνηστος Παναής Καψούρος ή Γκαρίντσα.

Η ομάδα του 1963 φαίνεται παρακάτω, «έχοντας στις τάξεις της ένα μοναδικό ποδοσφαιρικό ταλέντο, που αγωνίστηκ ελάχιστα λόγω ενός απίστευτου συμβάντος. Δεύτερος κάτω δεξιά, ο Τάσος Ευσταθίου, ή Σούλης, μεταγράφηκε στον Παναργειακό και μετά από λίγα παιχνίδια, ζήτησε να τον αποκτήσει η ΑΕΚ. Η διοίκηση του Παναργειακού αρνήθηκε και ο Μερμπακίτης ποδοσφαιριστής, από την απογοήτευσή του, σταμάτησε το ποδόσφαιρο...!!! Άλλα χρόνια, άλλες αξίες, άλλες αντιλήψεις».

«Μια από τις καλύτερες ομάδες, αυτή του 1965-66, στην επόμενη φωτογραφία, στο γήπεδο του Ναυπλίου, με εξαιρετικούς ποδοσφαιριστές όπως οι Τάκης Κυριάκου ή Μπέμπος, Αλέκος Σαλαπάτας, Θάνος Καλογερόπουλος, Βασίλης Μαστοράκος και άλλοι».

«Αμέσως μετά η ομάδα της επόμενης χρονιάς. Παμμηδεατικός 1967-68».

Σ’ αυτή τη φωτογραφία που ακολουθεί «εικονίζεται η ομάδα του 1969, αποτελούμενη από (ορθίους): Παν. Μερμίγκη, Νικ. Σκιαδά, Βασ. Μαστοράκο, Παν. Κυριάκου, Νικ. Μαστοράκο, Παν. Πανόπουλο. Καθήμενοι: Δημ. Ευσταθίου, Άγνωστος, Μιχ. Μαστοράκος, Παν. Καψούρος και Παν. Ευσταθίου».

Στην επόμενη «εικονίζεται η ομάδα του Παμμηδεατικού το 1970, στο Εθνικό και νεόδμητο Στάδιο Άργους, αποτελούμενη μεταξύ άλλων, από τους Παναγιώτη Κυριάκου, Δημήτρη Ευσταθίου, Νίκο Σκιαδά, Βασίλη Μητροσύλη, Παναγιώτη Μερμίγκη, και Βασίλη Μαστοράκο. Στους καθήμενους, δεύτερος από δεξιά, ο αείμνηστος Δημήτρης Σκιαδάς...».

«Περνάμε στα αμέσως επόμενα χρόνια. Νέοι ποδοσφαιριστές έχουν μπει στην ομάδα. Βρισκόμαστε πια στα 1972-73. Προπονητής αριστερά επάνω, ο Μαστοράκος Βασίλης. Τρίτος από δεξιά επάνω ο Πάνος Πανόπουλος. Δίπλα του ο Μήτσος Ευσταθίου, ή Νιάρης. Τρίτος από δεξιά επάνω ο Νίκος Καλογερόπουλος, ή Πατάκας. Δίπλα του ο Δημήτρης Καψούρος, ή Πράτι. Κάτω αριστερά ο Σπύρος Καλογερόπουλος, και τρίτος από αριστερά ο Παναγιώτης Ευσταθίου, ή Τσίρης. Η φωτογραφία είναι από το γήπεδο πίσω από το σημερινό κλειστό, σε αγώνα με τον Πανναυπλιακό, σε χωράφι νοικιασμένο, στο οποίο η ομάδα φιλοξενήθηκε για 10 περίπου χρόνια».

«Η επόμενη φωτογραφία είναι όπως και η προηγούμενη από το γήπεδο Χριστοδούλου. Έτσι το αποκαλούσαμε τότε. Η ομάδα, μία από τις καλύτερες, διαλύθηκε στα τέλη του 1974, μετά από τον επεισοδιακό αγώνα κόντρα στον Πανναυπλιακό, όπου έληξε 0-1 με εχθρική διαιτησία, για να ακολουθήσει μια από τις πιο σπουδαίες ανανεώσεις της ιστορικής ομάδας. Οι ποδοσφαιριστές που εικονίζονται είναι: (Πάνω αριστερά) Τάκης Κυριάκου, Πάνος Πανόπουλος, Μήτσος Ευσταθίου, Βασίλης Μητροσύλης, Νίκος Σκιαδάς, Νίκος Καλογερόπουλος, Σπύρος Μαστοράκος, Θάνος Καλογερόπουλος. (Κάτω αριστερά) Γιώργος Μαστοράκος, Μιχάλης Μαστοράκος, Τάκης Ευσταθίου, Δημήτρης Καλογερόπουλος, Βασίλης Καλογερόπουλος, Κώστας Λέκκας».

Ακολουθεί η ομάδα του 1980. Προπονητής είναι ο Δημ. Δαμούλος, ή Μάκος, και παράγοντας ο Αδριανός Κυμπούρης.

Η επόμενη φωτογραφία μας παρουσιάζει δύο ποδοσφαιριστές και ένα παράγοντα. Αυτοί είναι, από δεξιά ο Τόμπρας (Κουνέθης), στη μέση ο παράγοντας της ομάδας Δημήτριος Λυκομήτρος (Κρουτσώφ) και αριστερά ο Δημήτρης Κούτρας (Τσόγκας).

Παρακάτω βλέπουμε μόνο του τον θρυλικό τερματοφύλακα της ομάδας Νίκο Σκιαδά, ή Γκομάν.

Οι τρεις ποδοσφαιριστές στην επόμενη φωτογραφία είναι οι εξής: Δημήτρης Καλογερόπουλος, ή Σάμης (δεξιά με το μουστάκι), στη μέση ο Γιώργος Μαστοράκος, ή Κιτσοπάλας και ο Νίκος Σκιαδάς.

Στην φωτογραφία που έπεται οι δύο ποδοσφαιριστές είναι ο Παναγιώτης Κυριάκου και ο Γιώργος Καλογερόπουλος, ή Αλής.

Τρεις ποδοσφαιριστές εικονίζονται παρακάτω. Αριστερά είναι ο Παναγιώτης Μερμίγκης, ή Πανάκης, στη μέση ο Νίκος Σκιαδάς και δεξιά ο αείμνηστος Γιώργος Καλυβάς, ή Ντάρης, πατέρας του επίσης ικανότατου ποδοσφαιριστή Κώστα Καλυβά.

Παρακάτω εικονίζονται οι εξαιρετικοί ποδοσφαιριστές, αδελφοί, Βασίλης (δεξιά) και Μιχάλης Μαστοράκος.

Παλαίμαχοι του Παμμηδεατικού

2009-12-20T16:55:00.004+02:00

Ο συγχωριανός μου Δημήτριος Ρούμπος μου έστειλε τη φωτογραφία της παρούσας ανάρτησης για να την δημοσιεύσουμε εδώ. Είναι η ομάδα Παλαιμάχων του Παμμηδεατικού. Ο ίδιος μου αναφέρει χαρακτηριστικά: "Οι Παλαίμαχοι έχουν οργανώσει ομάδα που λαμβάνει μέρος σε τουρνουά που γίνονται συνήθως την άνοιξη και το καλοκαίρι. Η συμμετοχή είναι αρκετά μεγάλη. Θα κοιτάξω να σας στείλω και άλλο υλικό".

Στη συνέχεια ο αδελφός μου, Γιώργος Σαλαπάτας, προθυμοποιήθηκε να μου δώσει τα ονόματα των εικονιζομένων ποδοσφαιριστών. Αυτά έχουν ως εξής:

Όρθιοι (από αριστερά): Δημήτριος Ευσταθίου, Παναγιώτης Μερμίγκης, Σπύρος Μαστοράκος, Γιάννης Μανώλης, Δημήτρης Ρούμπος, Μηνάς Τόμπρας, Γιάννης Καλογερόπουλος, Γεώργιος Κολιατσόπουλος.

Καθιστοί (από αριστερά): Ντίνος Κυριάκου, Γιάννης Χρόνης, Δημήτρης Μαστοράκος, Λάμπρος Κυριάκου, Νίκος Παπαγεωργόπουλος, Ευάγγελος Θεοδοσίου.

Αναστάσιος Δημ. Σαλαπάτας, ή "Τσέλης"

2009-12-15T15:27:00.002+02:00

O Αναστάσιος Σαλαπάτας, γιος του Δημητρίου και της Αγλαΐας, είναι ο παππούς μου, πατέρας του πατέρα μου. Γεννήθηκε το 1900 στο Μέρμπακα. To 1919 κατετάγη στον Ελληνικό Στρατό και πήγε στο μέτωπο της Μικράς Ασίας, όπου υπηρέτησε 90 μήνες!!!

Στη διάρκεια της συμμετοχής του στην Μικρασιατική εκστρατεία έφτασε μέχρι 20 χλμ. πριν την Άγκυρα. Κατά καιρούς ανέφερε στην οικογένειά του διάφορους τόπους όπου βρέθηκε με τον ένδοξο Ελληνικό Στρατό, όπως Εσκίρ Σεχίρ, Αφιόν Καραχισάρ, Κιουτάχεια, Σαγγάρειο ποταμό. Έλαβε μάλιστα και παράσημο, γιατί απέκρουσε μόνος του ένα τάγμα Τούρκων με το οπλοπολυβόλο του.

Όταν επέστρεψε στο Μέρμπακα (ήταν παραμονές εκλογών) δεν τον γνώρισε ούτε η μητέρα του. Όλοι οι συγγενείς που ανέμεναν φαντάρους από το μέτωπο είχαν μαζευτεί στην πλατεία του χωριού. Όταν ο παππούς μου έφθασε εκεί, έτρεξε προς τη μητέρα του. Εκείνη τον κοίταξε, προφανώς δεν τον γνώρισε και τον έδιωχνε, λέγοντάς του «φύγε, ποιός είσαι εσύ;». Ο γιος της, με μακριά γενιάδα και μαλλιά, και οπωσδήποτε αγριεμένος από τον πόλεμο, της είπε με παράπονο «δεν με γνώρισες μάνα!». Αμέσως μετά πήγε να κουρευτεί στο κουρείο του Μπακή.

Κατόπιν εργάστηκε ως εργάτης στην κατασκευή δρόμων, κυρίως δε Μέρμπακα - Ναύπλιο και Ναύπλιο - Λυγουριό. Ύστερα εργάσθηκε ως πλιθράς, μαζί με άλλους 4 συγχωριανούς του. Αυτοί ήταν οι εξής: Δημήτριος Καλιαμούτος ή Γκοσκώνης, Νικόλαος Μερκούρης ή Ζιώτης, Λάμπρος Κυριάκου ή Καφίτσιας και Ανδρέας Σαλαπάτας ή Μπεκούκης (ο Ανδρέας Σαλαπάτας ήταν αδελφός του - το παρατσούκλι «Μπεκούκης» ήταν κατ’ αρχάς παρωνύμιο του πατέρα τους Δημητρίου Σαλαπάτα). Αυτοί οι 5 είχαν συστήσει συνεργείο και ετοίμαζαν τις πλίθρες για σπίτια και για μάντρες.

Στο χωριό τον προσφωνούσαν «Τασούλη». Από το «Τασούλης» βγήκε το «Τασέλης» κι απ’ αυτό εξήχθη το τελικό και μόνιμο παρωνύμιό του «Τσέλης».

Το 1928 παντρεύτηκε τη Γεωργία Κρεμμύδα από την Ασίνη. Από το γάμο τους απέκτησαν δύο παιδιά, τον πατέρα μου Δημήτριο και τη θεία μου Αγλαΐα.

Τελικά εκοιμήθη στις 2 το μεσημέρι της 10ης Φεβρουαρίου 1970. Εγώ ήμουν στο Δημοτικό Σχολείο, παρακολουθώντας την απογευματινή βάρδια...

Στον αγαπημένο μου παππού έχουμε αφιερώσει το πρώτο (πάνω αριστερά) τεταρτημόριο του οικογενειακού μας οικοσήμου. Σ’ αυτό υπάρχει η χρονολογία γέννησής του, 1900, που είναι η παλαιότερη συγκεκριμένη ημερομηνία που αφορά την ιστορία της οικογένειάς μας. Επίσης, διακρίνει κανείς τα αρχικά του ονόματός του, που είναι τα αρχικά ενός άρρενος της οικογενείας κάθε δεύτερη γενεά. Τέλος δε, υπάρχουν και όπλα τα οποία συμβολίζουν την συμμετοχή του στη Μικρασιατική Εκστρατεία.

H ποδοσφαιρική ομάδα «Παμμηδεατικός» [Α΄]

2009-12-12T23:27:00.009+02:00

Η ιστορία της ποδοσφαιρικής ομάδας του Μέρμπακα, με την ονομασία «Παμμηδεατικός» ή «Παμμιδεατικός», δεν είναι εύκολο να ερευνηθεί, ειδικά όταν ζει κανείς στην άλλη άκρη της Ευρώπης.

Αλλά και στο παρελθόν που είχα προσπαθήσει να βρω κάποια στοιχεία δεν κατέστη δυνατόν. Το μόνο που κατάφερα να ανακαλύψω είναι αυτή η ενδιαφέρουσα φωτογραφία της ομάδας, από την περίοδο 1930-1938. Μάλιστα κάποιοι από τους εικονιζόμενους παίκτες, αλλά και τους παράγοντες της ομάδας, είναι γνωστοί στους σημερινούς Μερμπακίτες. Επίσης, στην παρακάτω ταμπέλα που έχει αναρτηθεί στην είσοδο του σημερινού γηπέδου αναγράφεται ως έτος ίδρυσης της ομάδας το 1926 (Την φωτογραφία αυτή τράβηξα τον Φεβρουάριο 2009).

Η παρακάτω φωτογραφία απεικονίζει την ομάδα (κατά πάσα πιθανότητα) της κατοχής (ίσως 1942-43). Τα ονόματα των εικονιζομένων παικτών αναφέρονται πάνω στην φωτογραφία:

Ο Μερμπακίτης Γυμναστής και Προπονητής Νίκος Μητροσύλης μου έστειλε κάποια ιστορικά στοιχεία, για να αρχίσουμε από κάπου την καταγραφή του ιστορικού. Του είμαι γι’ αυτό ευγνώμων και παραθέτω παρακάτω αυτούσια τα στοιχεία που ευγενικά μου έστειλε:

Το 1974, μετά από βαριές τιμωρίες βασικών ποδοσφαιριστών, έγινε μια μεγάλη προσπάθεια ανανέωσης, με παιδιά 14-15 χρονών, όλα από την Αγία Τριάδα, γεννημένα τις χρονιές 1959 και 1960. Πρόκειται για μια από τις καλύτερες ομολογουμένως, φουρνιές παικτών που έβγαλε το χωριό μας. Ενδεικτικά αναφέρω τα ονόματά τους: Καψούρος Γιώργος, Θεοδοσίου Βαγγέλης, Καλλιαμούτος Γιάννης, Καλλιαμούτος Δημήτρης, Λυκομήτρος Χρήστος, Μητροσύλης Νίκος, Παπαγεωργόπουλος Νίκος, Χρόνης Γιάννης, Καλογερόπουλος Γιάννης. Δυστυχώς, τόσο για τους νεαρούς αθλητές όσο και για την ομάδα γενικότερα, δεν υπήρχαν ούτε οι στοιχειώδεις υποδομές που θα μας έκαναν καλύτερους. Προπόνηση δεν γινόταν, οργάνωση δεν υπήρχε, και ο καθένας προσπαθούσε να βελτιωθεί από μόνος του. Στην επόμενη φωτογραφία διακρίνονται ο Χρήστος Λυκομήτρος και ο Νίκος Μητροσύλης, στο παλιό γήπεδο του Παμμηδεατικού, ακριβώς πίσω από το σημερινό κλειστό γυμναστήριο, το έτος 1977.

Η επόμενη έγχρωμη φωτογραφία, είναι από την περίοδο 1978-1979 όπου η ομάδα μας ενισχύθηκε με έμπειρους παίκτες και τερμάτισε στην 2η θέση του ομίλου της, πίσω από τον πανίσχυρο, μέσα και έξω από τα γήπεδα, Παναργειακό. Μια χρονιά, που δίκαια χαρακτηρίζεται σαν "χρυσή" για την ιστορική μας ομάδα...

Στην επόμενη φωτογραφία, είναι οι ποδοσφαιριστές Δημήτρης Καλογερόπουλος (Σάμης), ο τερματοφύλακας Νίκος Σκιαδάς (Γκομάν), ο Σπύρος Κολιάτσης και ο Νίκος Μητροσύλης, μετά τη λήξη του θριαμβευτικού 3-0 μέσα στις Σπέτσες, το 1978.

Στην πιο κάτω (αχρονολόγητη) φωτογραφία, νεαρός ποδοσφαιριστής του Παμμηδεατικού, "αλλάζει" στα "αποδυτήρια"... (!!!!) του γηπέδου, κρεμώντας τα ρούχα του στο σύρμα...!!!

Το παρακάτω απόκομμα τοπικής εφημερίδας μας ενημερώνει για αγώνα που πραγματοποιήθηκε με αντίπαλο τον Παναυπλιακό το 1979 για το Κύπελλο Ερασιτεχνών Αργολίδας.

Οι παρακάτω φωτογραφίες που τραβήχτηκαν τον Φεβρουάριο 2009 δείχνουν πως είναι σήμερα το γήπεδο της ομάδας:

Θα χαρώ να λάβω κι άλλα στοιχεία, για να εμπλουτίσουμε έτσι το ιστορικό του «Παμμηδεατικού».

Κλείνουν τα σχολεία του χωριού μας

2009-12-03T23:01:00.003+02:00

Στο χωριό μας λειτουργούν διάφορα εκπαιδευτήρια. Αυτά είναι το Νηπιαγωγείο, το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο. Στην σημαντική ιστορία τους θα αναφερθούμε σε άλλη ευκαιρία.

Τώρα όμως σκεφθήκαμε να δείξουμε εδώ ένα ενδιαφέρον βιντεάκι, που αφορά το πρόβλημα της νέας γρίππης, η οποία όπως φαίνεται έχει επηρεάσει τη λειτουργία των σχολείων του χωριού μας.

Ταμπέλες

2009-11-26T19:35:00.005+02:00

Όπως συνηθίζεται παντού έτσι και στο χωριό μας ταμπέλες έχουν τοποθετηθεί στις εισόδους του.

Στην ανάρτηση αυτή παρουσιάζουμε τις δύο ταμπέλες που βρίσκονται στον δρόμο που έρχεται από το Ναύπλιο η πρώτη και στο δρόμο που έρχεται από το Άργος η δεύτερη.

Οι ταμπέλες αυτές, όπως είναι φυσικό, δίνουν το επίσημο όνομα του χωριού, το οποίο είναι "Αγία Τριάδα". Ενώ δε φαίνονται πανομοιότυπες, η πρώτη έχει το πρώτο συνθετικό συγκοπτόμενο και σε μονοτονικό, ως "Αγ.", ενώ η δεύτερη το έχει ολόκληρο, "Αγία", και σε πολυτονικό. Προφανώς έχουν δημιουργηθεί σε διαφορετικές εποχές.

Πρωτοπρ. Γεώργιος Ιω. Μητροσύλης

2009-11-17T14:53:00.004+02:00

Ιερέας του χωριού μας και Αρχιερατικός Επίτροπος της περιοχής του Δήμου Μιδέας είναι ο καλλίφωνος Πρωτοπρ. Γεώργιος Μητροσύλης, γιος του Ιωάννη και της Παναγούλας, ο οποίος είναι γέννημα και θρέμμα του χωριού. Σύζυγός του είναι η ευλαβεστάτη κα. Αθανασία και τέκνα τους η Πρεσβυτέρα Παναγιώτα (σύζυγος Ιερέως π. Παναγιώτη), η Ευγενία, ο π. Ιωάννης, ο Ευάγγελος και η Αικατερίνη.

Ο π. Γεώργιος διακονεί στο χωριό για 34 χρόνια, έχοντας διαδεχθεί τον Πρωτοπρ. Ηλία Αλευρά, ο οποίος μετά την αναχώρησή του από το χωριό εφημερεύει στον Ι.Ν. Αγ. Τριάδος Πρόνοιας Ναυπλίου.

Ο π. Γεώργιος με την Πρεσβυτέρα του (Οκτώβριος 2009)

Οπωσδήποτε δεν είναι δυνατόν να περιγράψει κανείς συνοπτικά το έργο μιας ζωής, το έργο 34 χρόνων εφημερίας σε ένα μεγάλο, κεντρικό και ιστορικό χωριό του Αργολικού κάμπου. Όμως αξίζει να αναφέρουμε περιληπτικά τουλάχιστον τις παρακάτω προσφορές του π. Γεωργίου στο χωριό μας:

1. Είναι Ιδρυτικό Μέλος του Επιμορφωτικού Συλλόγου Αγ. Τριάδος και πρώτος Πρόεδρός του.
2. Έχει ανακαινίσει όλα τα παρεκκλήσια του χωριού.
3. Έχει με πρωτοβουλία του ιδρύσει νέο Κοιμητήριο, με ταυτόχρονη ανέγερση Κοιμητηριακού Ναού, αφιερωμένου στον Άγ. Νικόδημο τον Αγιορείτη και τον Άγ. Λάζαρο.
4. Οργανώνει τακτικά εκδρομές για τους χωριανούς, που έχουν χαρακτήρα θρησκευτικό, εκπαιδευτικό και ψυχαγωγικό.

Ο π. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας και ο π. Γεώργιος (Οκτώβριος 2009)

Οι ευχές και προσευχές μας για υγεία, μακροημέρευση και πλούσια πνευματική καρποφορία στον εκκλησιαστικό αμπελώνα του χωριού μας θα τον συνοδεύουν πάντοτε.

Το Ηρώον του Μέρμπακα

2009-11-08T00:49:00.002+02:00

Κάθε τόπος, χωριό ή πόλη, έχει το δικό του Ηρώον. Κάποτε υπάρχουν και περισσότερα από ένα. Ο σκοπός βέβαια είναι να υπενθυμίζεται μόνιμα και σταθερά η προσφορά και η θυσία των κατοίκων του τόπου στους μεγάλους και σημαντικούς αγώνες (πολέμους) του έθνους.

Έτσι και στο Μέρμπακα βρίσκει κανείς σε ειδική πλατεία, δίπλα από εκείνη που βρίσκεται μπροστά από τον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος, ένα Ηρώον, το οποίο είναι μια ωραία μαρμάρινη στήλη, πάνω στην οποία αναγράφονται 26 ονόματα Μερμπακιτών που έδωσαν εκούσια τη ζωή τους υπέρ βωμών και εστιών.

Κάθε φορά που τιμάται μια εθνική επέτειος ψάλλεται ενώπιον του Ηρώου Τρισάγιο εις μνήμη των υπέρ της Πατρίδος πεσόντων. Κατόπιν κατατίθενται στεφάνια από δάφνες.

Στην προκείμενη ανάρτηση η πρώτη φωτογραφία τραβήχτηκε το καλοκαίρι του 1989, ενώ οι επόμενες δύο είναι από την 28η Οκτωβρίου 2009.

Μαθήματα Χορού

2009-10-24T14:31:00.003+03:00

Η εκκλησία της Παναγίας στα 1945

2009-10-15T21:28:00.005+03:00

Ψάχνοντας για ιστορικά στοιχεία για το χωριό μας ανακάλυψα ότι το Πανεπιστήμιο του Κέϊμπριτζ έχει στο αρχείο του 4 φωτογραφίες της βυζαντινής εκκλησίας της Παναγίας.

Ήλθα, λοιπόν, σε επικοινωνία με το Πανεπιστήμιο, το οποίο μου έστειλε τις φωτογραφίες αυτές. Κατόπιν έπρεπε να κάνω αίτηση για να μπορώ να τις χρησιμοποιήσω και να τις δημοσιεύσω στο παρόν μπλογκ.

Τελικά, έλαβα την άδεια κι έτσι μπορώ σήμερα να μοιραστώ με όσους περνούν από το ιστολόγιο αυτό τις ιστορικές αυτές φωτογραφίες.

Αξίζει οπωσδήποτε να αναφέρω ότι οι φωτογραφίες αυτές ελήφθησαν στις 9 Φεβρουαρίου 1945 από τον Thomas Worden French (1917-2001).

These photographs are published here by permission of the Master and Fellows of St John’s College, Cambridge.

Το Μέρμπακα στα «Απομνημονεύματα» του Μακρυγιάννη

2009-09-28T14:50:00.003+03:00

Το χωριό μας δεν είναι μόνο ονομαστικά ιστορικό. Μεταξύ των άλλων ιστορικών αναφορών σπουδαίας αξίας είναι κι εκείνες που κάνει (δύο φορές) ο γενναίος και μέγας φιλόπατρις Στρατηγός Μακρυγιάννης, στο σπουδαίο έργο του «Απομνημονεύματα». Περιγράφοντας τον εμφύλιο σπαραγμό που είχε ξεσπάσει, μεσούντος του Μεγάλου Απελευθερωτικού Αγώνα κατά των Τούρκων, αναφέρεται και στο Μέρμπακα:

«Εκείνοι ήταν πολλοί· και σκοτωθήκανε κι' από τα δυο μέρη. Τότε έβαλα ένα πάτερον 'σ την κούλια και κολλήσαμε απάνου, ότι δεν είχε πάτωμα· και κολλώντας απάνου τους βαρούγαμε εις το κρέας· κι' άφησαν το χωριόν· ότ' ήθελαν να το βαστούνε, να 'χουν την είσοδον από το Κούτζι εις τ' Ανάπλι να μπάζουνε ζωοτροφές των δικώνε τους. Σαν τους χτυπήσαμε, άφησαν το χωριόν την Νταλαμανάρα εις την εξουσίαν μας κι' αυτείνοι όλοι πήγαν εις το Μέρμπακα και 'σ εκείνα τα χωριά ολόγυρα. Πήγα κ' εγώ πλησίον τους κ' έπιασα το Λάλουκα. Κινήθηκαν τότε αυτείνοι με τον ζαϊρέ να μπούνε εις τ' Ανάπλι. Πήγε ο Χατζηχρήστος αναντίον τους, τον μπλοκάραν. Σηκώθηκα εγώ να πάγω μιντάτι του Χατζηχρήστου· εις τον δρόμον οπού 'ναι το χωριόν του Χατζηχρήστου, το Μπολάτι, το 'χε πιασμένο ο φίλος μου ο Νικήτας να μας βαρέση. Τους ριχτήκαμε απάνου τους και τους τζακίσαμε και τους πήγαμε κυνηγώντας ως κοντά-εις το Μέρμπακα· κοντέψαμε να φάμε το βράδυ ψωμί με τον αδελφόν μου Νικήτα· από τρίχα γλύτωσε. Σκοτώθηκαν κι' από 'κείνους κι' από τους δικούς-μου και πληγώθηκαν καμπόσοι. Χάλασε και τους άλλους ο Χατζηχρήστος και δεν έμπασαν ζαϊρέ 'σ τ' Ανάπλι. Πήρα τους σκοτωμένους και τους έθαψα· και τους λαβωμένους τους ήφερα εδώ και τους έβαλα εις τον γιατρόν».

Οδός Ηρώων Πολυτεχνείου

2009-09-23T18:02:00.008+03:00

Ο δρόμος του Μέρμπακα στον οποίο βρίσκεται το πατρικό μας σπίτι, ο δρόμος στον οποίο ανατράφηκα, που έπαιξα τα πρώτα παιχνίδια με τα γειτονόπουλα ονομάζεται Οδός Ηρώων Πολυτεχνείου (πρώην Ιωάννου Μεταξά).

Είναι ένας δρόμος που ξεκινά από την δυτική πλευρά της κεντρικής πλατείας του χωριού και φθάνει μέχρι την τοποθεσία Ξεριά. Ο ξεριάς είναι ένας χείμαρρος που παλιότερα κατέβαζε αρκετό νερό το χειμώνα. Τα τελευταία χρόνια έχει μάλλον στερέψει.

Πάνω στο δρόμο αυτόν μπορεί κανείς να βρει πολλές κατοικίες παλαιών Μερμπακίτικων οικογενειών, με επίθετα όπως: Χρόνης, Καλογερόπουλος, Μερκούρης, Σαλαπάτας, Διαμαντόπουλος. Επίσης, στον ίδιο δρόμο έχουν οικοδομηθεί τα τελευταία χρόνια νέες κατοικίες οικογενειών που αίρουν την καταγωγή από άλλες περιοχές.

Στον δρόμο μας βρίσκεται από πολλές δεκαετίες το Κοσμικό Κέντρο Διασκέδασης «Γωνιά».

Απέναντί του βρίσκεται η «Ταβέρνα του Παπά». Ο Παπάς είναι λαϊκός, δεν είναι κληρικός, ο οποίος φέρει αυτό το παρωνύμιο (παρατσούκλι), για αδιευκρίνιστους λόγους.

Πριν από μερικές δεκαετίες λειτουργούσε στον δρόμο αυτό και ασβεστοποιείο. Όταν αυτό καταργήθηκε λειτούργησε για ένα μικρό διάστημα στον ίδιο χώρο, από τον ίδιο ιδιοκτήτη (Νίκο Χρόνη), ελαιοτριβείο.

Ένα όμορφο προσκυνητάρι, αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο, βρίσκεται έξω από την οικία Δημητρίου και Ελένης Σαλαπάτα.

Ο δρόμος έξω από τα σπίτια των Διαμαντοπουλαίων είναι μια μακρά ευθεία. Αυτός μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια. Εκεί, σ’ αυτόν τον μακρύ δρόμο, μάθαινα ποδήλατο, στην παιδική μου ηλικία.

Επίσης δε, στην ίδια περιοχή πετούσαμε -όλα τα παιδιά της γειτονιάς- τους αετούς μας τις απόκριες.

Οι φωτογραφίες της παρούσας ανάρτησης ελήφθησαν στις 20 Φεβρουαρίου 2009.

Η εκκλησία της Αγίας Τριάδος

2009-09-18T21:23:00.007+03:00

Ο Ναός της Αγίας Τριάδος είναι η κεντρική και η μεγαλύτερη σήμερα εκκλησία του Μέρμπακα. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της κεντρικής πλατείας του χωριού και αποτελεί πραγματικά ένα εξαίρετο δείγμα καθαρής βυζαντινής αρχιτεκτονικής. Ο ρυθμός του είναι τρίκλιτος, σταυροειδής μετά τρούλου. Ο πρώτος Ναός της Αγίας Τριάδος οικοδομήθηκε το 1888. Αυτός γκρεμίστηκε και κτίσθηκε πάλι από την αρχή το 1934. Είναι Ναός πλήρως αγιογραφημένος.

Μερικές φωτογραφίες του Ναού από διαφορετικές εποχές είναι οι παρακάτω:

Δεκαετία 1960

Σεπτέμβριος 1990

Καλοκαίρι 2004

Φεβρουάριος 2009

Φεβρουάριος 2009

Πανηγύρι Αγίας Τριάδος

2009-09-15T23:28:00.006+03:00

Τα τελευταία χρόνια το Πανηγύρι της Αγίας Τριάδος (Μέρμπακα) γίνεται με εξαιρετική μεγαλοπρέπεια. Συμβάλλουν σ’ αυτό η Ενορία, με επικεφαλής τον Προϊστάμενο Πρωτοπρ. Γεώργιο Μητροσύλη, καθώς επίσης και ο Επιμορφωτικός Σύλλογος Αγίας Τριάδος, ο οποίος οργανώνει κοινωνική εκδήλωση, στην πλατεία του χωριού, με την συμμετοχή χορευτικών συγκροτημάτων. Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από το Πανηγύρι του 2006:

Τοπωνύμια

2009-09-12T10:36:00.001+03:00

Όταν αναφερόμαστε σε τοπωνύμια πρέπει πάντα να βάζουμε μπροστά στο καθένα και το κατάλληλο άρθρο, γιατί ούτως ή άλλως έτσι χρησιμοποιούνται στην πράξη και βέβαια έτσι γίνοναι καλύτερα κατανοητά. Τα τοπωνύμια του Μέρμπακα έχουν ως εξής:

στου Φλέσσα
στου Μανταλά
στον Ξεριά
στα Λαχίδια Παναγίας
στα Κυρλιά
στα Γκιζτάρια
στην Κολώνα
στην Αγιάννα
στον Άγιο-Βλάση
στ’ Αμπέλια
στην Κονοπίτσα
στα Παλιάμπελα
στους Ληνούς
στα Σιούρτια
στην Αγια-Παρασκευή
στο Άσπρο Λιθάρι (ή στις Πλάκες)
στην Παναγία
στα Γιούρτια
στο Μύλο του Μητσιάνη

«Αθηναϊκό Ημερολόγιο»

2009-09-09T05:34:00.006+03:00

Ο Gary Reger είναι Καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Trinity του Connecticut των ΗΠΑ. Στις 20 Νοεμβρίου 2003 επισκέφθηκε το Μέρμπακα, με μια ομάδα περιηγητών, και αφιέρωσε λίγο χρόνο στο υπέροχο βυζαντινό μνημείο, το Ναό της Παναγίας, τον οποίο μελέτησε και φωτογράφησε. Τελικά έγραψε ένα ενδιαφέρον κείμενο που δημοσίευσε στο διαδίκτυο με τον τίτλο «Αθηναϊκό Ημερολόγιο».

Μεταξύ άλλων αναφέρει και τα εξής: Το όνομα Μέρμπακα είναι αδιευκρίνιστης προέλευσης. Στο χωριό διατηρείται σε τέλεια κατάσταση ο βυζαντινός Ναός (από τον 13ο αι., όπως υποστηρίζει) της Κοίμησης της Παναγίας. Δυστυχώς όμως συγχέει αυτό το Ναό με τον άλλο Ναό της Αγίας Τριάδας. Θεωρεί, επίσης, πως ο Ναός της Παναγίας έχει γοτθικά στοιχεία! Αναφέρεται στον Ρ/Καθολικό Επίσκοπο Moerbeke, ο οποίος πιθανόν να έδωσε το όνομά του στο χωριό. Τέλος, βλέπει διάφορα κλασικά στοιχεία να είναι προσαρμοσμένα πάνω στους τοίχους του Ναού, προφανώς από κάποιο αρχαίο ναό. Ένα από αυτά είναι μια επιτύμβια πλάκα, η οποία παριστάνει 3 ανάγλυφες φιγούρες. Εδώ κάνει πάλι δύο λάθη. Κατ’ αρχάς πιστεύει ότι οι 3 φιγούρες θεωρήθηκαν από τους ντόπιους ως «3 άγιοι» ισότιμοι με την Αγία Τριάδα (που αυτό δεν μπορεί ποτέ να συμβεί στην Ορθοδοξία) και επίσης αναφέρει ότι αυτή η αντίληψη έδωσε στην εκκλησία αυτή το δημοφιλές της όνομα «Αγία Τριάδα». Προφανώς συγχέει το Ναό της Παναγίας με τον σημερινό κύριο Ναό του Μέρμπακα, αυτόν της Αγίας Τριάδας, κι επίσης με τη σημερινή επίσημη ονομασία του Μέρμπακα, που είναι Αγία Τριάδα.

Ολόκληρο το κείμενό του, όπως δημοσιεύθηκε στην αγγλική, μαζί με τις φωτογραφίες, έχουν ως εξής:

An Athenian Diary

The village of Merbaka -- the origins of whose name is disputed -- today a small bump in the road, hosts a perfectly preserved, still used Byzantine Church of the Dormition of the Virgin (commonly known as Hagia Triada) of late thirteenth century date. Guy suggests that this church stood on a road in use since antiquity to traverse the Argolid plain going from Korinthos to the sea. The church itself is hotly discussed because it is one of the earliest in Greece to start to show elements of Gothic, that is to say Frankish, style. Some scholars have argued that these elements predate the same elements in western European churches, meaning that the Gothic style was invented in Greece! This view partakes more of patriotism than probability; the real issue is whether the church is late enough that these elements were in fact earlier expressions of home style by the Franks who had taken over this part of Greece, or whether they represent some kind of local borrowings.

What are these elements? One telling one is the door. A traditional Byzantine church door consists of two complete orthostats on either side. The Gothic door is made up of several stones stacked and trimmed; you can see this style on lots of pseudo-Gothic churches in the US, like St. John's in New York City, or the National Cathedral in Washington, D.C. Other elements include the engaged colonnettes in the windows and the column capitals with crockets. But then how to date it? Guy came up with a clever idea -- look at some ceramic bowls built into the walls as decoration. Date them, and you date the church! Turns out the bowls are late thirteenth century -- after the Franks had got to Greece!

So who's responsible for all this? Between 1278 and 1284, the Frankish cleric William of Moerbeke was bishop of Korinthos. William had classical interests -- he was one of the first to translate Aristotle into Latin. (This will be very good news for all my Greekless readers!) Now it happens that this church has some strikingly classical elements -- it stands on a base that's strikingly reminiscent of the crepidium of a Greek temple, and built into its structure are not one but two ancient stones, one an inscription in Latin honoring a famous Roman governor of Greece in 69 BCE, Quintus Metellus, the other a funerary monument, inscribed also, and depicting three figures (taken now as the "three saints" who give the church its popular name of Hagia Triada).

It seems not unlikely that William purposely inserted these classical elements into the church -- that indeed he was the guy responsible for the design and erection of this "Byzantino-Gothic" structure. One cannot help but wonder too whether Metellus wasn't an intentional echo -- Roman rule over Greece, as William's Franks were claiming authority in what had been a Byzantine world. . . . (I am very grateful to Tim Hudson's wonderful report on this site.)

Western patronage continues. The inscription below the medallion reads "At the expense of those in America, 1912."

Σχέδιο του χωριού

2009-09-07T16:19:00.001+03:00

Συνηθίζω να κατεβαίνω στο αγαπημένο χωριό μας κάθε Φεβρουάριο. Αφήνω το κρύο και συννεφιασμένο Λονδίνο και «πετάγομαι» για λίγες ημέρες, για να δω τους συγγενείς και τους φίλους και να μυρίσω τον αέρα της Μερμπακίτικης Αποκριάς.

Τον Φεβρουάριο του 1995, μαζί με την αδελφή μου Μαρία, σχεδιάσαμε και ετοιμάσαμε μια ανεπίσημη βέβαια «κάτοψη» του χωριού μας. Εκείνο που θέλαμε βασικά να δείξουμε ήταν οι δρόμοι του χωριού. Πιθανόν να υπάρχουν διαφορές με τη σημερινή πραγματικότητα. Ίσως να πρέπει σύντομα να το ελέγξουμε επί τόπου. Εκτός αν κάποιος που γνωρίζει καλά τη σημερινή διάταξη των δρόμων μας πληροφορήσει σχετικά από το παρόν ιστολόγιο.

Επιστολή προς την Δήμαρχο Μιδέας

2009-09-04T14:31:00.004+03:00

Προς:

Δρα. Κανέλλα Τζιάρου
Δήμαρχο Μιδέας

Αξιότιμη κα. Δήμαρχε, μετά των εκλεκτών συνεργατών σας,

Έλαβα το νέο περιοδικό του Δήμου μας «Μιδέα - Ο δικός μας Δήμος», το οποίο είχατε την ευγενή καλωσύνη να μου αποστείλετε, και σπεύδω να σας ευχαριστήσω και να σας συγχαρώ (εσάς προσωπικά και τους συνεργάτες σας που ανέλαβαν να φέρουν σε πέρας το έργο αυτό) για την ωραία αυτή πρωτοβουλία, να ξεκινήσετε την έκδοση ενός πολύχρωμου εντύπου, το οποίο θα είναι καθαρός καθρέπτης των πολλαπλών και ποικίλων εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων του Δήμου, καθώς και των επί μέρους πολιτιστικών οργανώσεων που δρουν μέσα στα όριά του.

Κάθε έντυπο έρχεται να υπηρετήσει και να διακονίσει μία ή και περισσότερες ιδέες. Στην προκειμένη περίπτωση, ο ιστορικός Δήμος μας έχει πολλά στοιχεία που μπορεί και πρέπει να προβάλλει. Στοιχεία πολιτικής και εκκλησιαστικής ιστορίας, λαογραφίας, πολιτισμού, πνευματικής παραγωγής και κοινωνικής ζωής. Είμαι βέβαιος ότι όλα αυτά θα βρουν βήμα στο εν λόγω περιοδικό, θα προβληθούν και θα αποτελέσουν σημεία αναφοράς της πλούσιας ζωής του Δήμου και των μελών του.

Όπως θα δείτε στο έντυπο που εσωκλείω έκανα ειδική αναφορά στο εν λόγω περιοδικό μέσα από το νέο ιστολόγιο που δημιούργησα, το οποίο έχει τον τίτλο «Μέρμπακα», και είναι αφιερωμένο στο αγαπημένο χωριό μου, που ήταν από πάντα και παραμένει έδρα του Δήμου Μιδέας.

Με την ευκαιρία της επικοινωνίας μας αυτής, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω και για την προσωπική τιμή που μου κάνατε, να με συμπεριλάβετε ανάμεσα στους τιμηθέντες συγγραφείς του Δήμου μας, στην ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στο Μέρμπακα.

Εύχομαι ολόψυχα το νέο αυτό περιοδικό να είναι καλοτάξιδο, να μας δώσει πολλά και ενδιαφέροντα τεύχη και να προσφέρει πάντα τροφή για την σκέψη των αναγνωστών.

Με εγκάρδιους πατριωτικούς χαιρετισμούς

Οικον. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας

Νέο περιοδικό

2009-09-02T18:20:00.003+03:00

O Δήμος Μιδέας είχε έδρα του από πάντα (ιδρύθηκε για πρώτη φορά το 1834) το ιστορικό χωριό μας Μέρμπακα. Για τον Δήμο αυτόν καθ’ αυτόν αξίζει να ασχοληθούμε κάποια άλλη στιγμή. Στην παρούσα ανάρτηση θα ήθελα να παρουσιάσουμε την πρώτη επίσημη περιοδική έκδοση του Δήμου, με τίτλο «Μιδέα - Ο δικός μας Δήμος». Εκδόθηκε πρόσφατα και την λάβαμε με το σημερινό ταχυδρομείο.

Είναι τετραμηνιαίο περιοδικό και διανέμεται δωρεάν. Αυτό το πρώτο τεύχος καλύπτει τους μήνες Ιανουάριο - Απρίλιο 2009. Το έντυπο προλογίζει η Δήμαρχος Μιδέας Δρ. Κανέλλα Τζιάρου. Η Συντακτική Ομάδα αποτελείται από 3 κυρίες - μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου. Αυτές είναι οι: Γεωργία Γκαρή (Αντιδήμαρχος), Ιωάννα Τόμπρα (Δημ. Σύμβουλος) και Μαρία Καμπόσου (Δημ. Σύμβουλος).

Στα ενδιαφέροντα περιεχόμενα περιλαμβάνονται 2 επώνυμα άρθρα:

- Τάσου Γ. Δρούγκα, Η ιστορία του Δήμου Μιδέας
- Γεωργίας Γκαρή, 25η Μαρτίου 1821

Επίσης παρουσιάζονται αναφορές σε πολλές και διάφορες εκδηλώσεις του Δήμου Μιδέας, διανθισμένες από ωραίες φωτογραφίες. Μερικές από αυτές είναι οι εξής:

- Η ημέρα της Γυναίκας
- Ενημερωτική εκδήλωση για τα ναρκωτικά
- Εκδήλωση για τον αρχαιολογικό χώρο Δενδρών
- Η επίσκεψη της Ολυμπιονίκη Πηγής Δεβετζή στο Δήμο Μιδέας
- Χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις
- Μιδεάτικο καρναβάλι
- Συμμετοχή του Δήμου Μιδέας στο 5ο Διεθνές τουρνουά ποδοσφαίρου Αργολίδας
- Τιμητική εκδήλωση για τους Μιδεάτες συγγραφείς

Ας ευχηθούμε ολόψυχα το νέο αυτό περιοδικό να είναι καλοτάξιδο, με πολλά και πάντα πλούσια και ενδιαφέροντα τεύχη.

Οδός Μέρμπακα στην Αθήνα

2009-09-01T00:39:00.003+03:00

Όπως χαρακτηριστικά δείχνει και ο παρακάτω χάρτης, στην Αθήνα μπορεί κανείς να βρει μια μικρή οδό αφιερωμένη στο αγαπημένο μας χωριό Μέρμπακα. Πριν από αρκετά χρόνια, ίσως γύρω στα 24, είχα επισκεφθεί τις υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων και έκανα αίτηση για να με ενημερώσουν και αν μπορούσαν να μου δώσουν το Πρακτικό ονοματοδοσίας της εν λόγω οδού. Τελικά έλαβα έγγραφη απάντηση πως παρότι έψαξαν δεν βρήκαν πουθενά Πρακτικό ονοματοδοσίας.

Η πραγματικότητα όμως παραμένει. Η οδός Μέρμπακα βρίσκεται εκεί, ή τουλάχιστον βρίσκονταν, γιατί έχω κάποια χρόνια να περάσω από το σημείο εκείνο. Η οδός αυτή βρίσκεται στην περιοχή Ζωγράφου, ανάμεσα στις οδούς Μιχαλακοπούλου, Σεβάστειας και Πόντου.

Ο Μαμαλάκης στο Μέρμπακα

2009-08-29T16:55:00.006+03:00

Είναι τιμή για το χωριό μας που ο πολύς Ηλίας Μαμαλάκης, δημιουργός και εξαίρετος παρουσιαστής της τηλεοπτικής σειράς «Μπουκιά και συχώριο», επισκέφθηκε πριν από δύο χρόνια το χωριό μας και, με την αρωγή του Εφημερίου του Πρωτοπρ. Γεωργίου Μητροσύλη, έκανε ένα σύντομο αλλά ιδιαίτερα πυκνό και περιεκτικό αφιέρωμα στο βυζαντινό Ναό της Παναγίας. H εικόνα μιλάει από μόνη της...

Παράθυρο στην Ιστορία

2009-08-28T14:49:00.002+03:00

Τον Σεπτέμβρη του 1995 μου δόθηκε το παρακάτω σημείωμα (σε φωτοαντίγραφο), από συγγενή μου Μερμπακίτη. Δεν γνωρίζω την προέλευση του σημειώματος. Ούτε είμαι σίγουρος για την αυθεντικότητά του. Όμως η ημερομηνία του, 20 Αυγούστου 1696, το καθιστά σημαντικό ιστορικό τεκμήριο.

Τα περιεχόμενά του έχουν οπωσδήποτε ενδιαφέρον. Ένα στοιχείο που μπορεί να το θεωρήσει κανείς παράλληλο με τα σήμερα συμβαίνοντα στον Αργολικό κάμπο είναι η παρουσία "ξένων" (Θηβαίων) στο χωριό, οι οποίοι ίσως να βρίσκονταν εκεί για λόγους επαγγελματικούς και οικονομικούς. Σίγουρα αξίζει να γίνει περισσότερη μελέτη στο εν λόγω σημείωμα.

Η Παναγία του Βούζη

2009-08-26T11:29:00.007+03:00

Στο ωραίο και ιστορικό χωριό Μέρμπακα βρίσκει κανείς έναν βυζαντινό ναό, εξαίρετης αρχιτεκτονικής τεχνοτροπίας και μεγάλης ιστορικής αξίας. Είναι ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου, ή απλά της Παναγίας. Ο ναός αυτός είναι από τους πιο αξιόλογους βυζαντινούς ναούς της περιόδου των Κομνηνών, και σύμφωνα με την άποψη της ερευνήτριας Ντιάνας Αντωνακάτου «ο ωραιότερος στην Αργολίδα».

Ο Γεώργιος Σωτηρίου, περιγράφοντας τον ναό, λέει πως είναι «...σύνθετος τετρακιόνιος, με πρισματικό τρούλλο, με νάρθηκα και κομψά προστώα, προ της δυτικής εισόδου και των πλαγίων πυλών. Τους τοίχους του ναού περιθέουν ζωφόροι από κεραμικούς μαιάνδρους».

Η Ντιάνα Αντωνακάτου δε, παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα υπόθεση, λέγοντας πως «ο ναός του Μέρμπακα έχει διαστάσεις 15,67x8,45 και πιθανόν είναι θεμελιωμένος σε χώρο που κατείχε αρχαίο χτίσμα, γιατί έχει εντοιχισμένο στους τοίχους του ένα μεγάλο αριθμό από επιτύμβιες πλάκες, τεμάχια από μαρμάρινες πλάκες και ολόκληρους λίθους από αρχαία ελληνική οικοδομή».

Ο Χαράλαμπος Μπούρας, δηλώνει εμφατικά πως ο ναός της Παναγίας του Βούζη «είναι από τις γνωστότερες και ομορφότερες εκκλησίες της Ελλάδας, σταυροειδούς τύπου, με τρούλο που είναι διατηρημένος σε εξαιρετική κατάσταση». Είναι ενδιαφέρον οτι βρίσκει γοτθικές επιρροές στην αρχιτεκτονική του ναού και στα διακοσμητικά στοιχεία των εξωτερικών τοίχων. Και συνεχίζει λέγοντας πως «ένα χαρακτηριστικό στοιχείο της εκκλησίας είναι η απουσία λευκού μαρμάρου, ενώ έχει χρησιμοποιηθεί σκαλιστός πωρόλιθος για όλα τα γλυπτά αρχιτεκτονικά στοιχεία».

Ένα από τα σπουδαία στοιχεία του ναού είναι και το ηλιακό ρολόϊ του, για το οποίο έχουν πραγματοποιηθεί και δημοσιευθεί αρκετές και ενδιαφέρουσες μελέτες, ελλήνων και ξένων ειδικών. Η Mary Lee Coulson υποστηρίζει χαρακτηριστικά, πως το ηλιακό ρολόϊ του εν λόγω ναού είναι αναμφίβολα σύγχρονο με τον ίδιο τον ναό, κι «έχει τοποθετηθεί πάνω από την είσοδο του νάρθηκα, πράγμα που το συνδέει με την έννοια της εισόδου ή της εξόδου από έναν χώρο (κόσμο) σε έναν άλλο».

Είναι σημαντικό επίσης να τονισθεί οτι, όπως επισημαίνει και ο π. Γεώργιος Παπασταύρου ο ναός δεν είναι απλά ένα βυζαντινό μνημείο, με μεγάλη αξία και σημασία για την Εκκλησία και το θεοφιλές Έθνος μας, αλλά παραμένει μέχρι σήμερα λειτουργικός. Συγκεκριμένα ο π. Γ. Παπασταύρου αναφέρει πως «εκείνο που έχει μεγαλύτερη αξία σήμερα για τον Ιερό αυτό Ναό είναι το οτι εξακολουθεί σαν Άγιο Θυσιαστήριο. Δεν μένει νεκρός και αλειτούργητος. Πέρασε βέβαια και χρόνια που εβεβηλώθηκε από τους αιρετικούς και από άλλους άπιστους κατακτητές. Σήμερα όμως γίνονται μέσα σ’ αυτόν πολλές θείες λειτουργίες και μνημονεύονται μεταξύ των άλλων και οι ψυχές των αειμνήστων κτητόρων και ιδρυτών του».

Αν θέλουμε βέβαια να συνδέσουμε τον εν λόγω ναό με την εκκλησιαστική, αλλά και την πολιτική, ιστορία του τόπου, θα πρέπει να αναφέρουμε πως ο κτήτορας της Αγίας Μονής Άρειας, κοντά στο Ναύπλιο, Επίσκοπος Άργους και Ναυπλίου Λέων (1143-1157), για πολύ σημαντικούς λόγους έγινε κτήτορας κι ενός νέου μοναστηριού, το οποίο είχε ως καθολικό τον ναό Κοίμησης της Θεοτόκου στο Μέρμπακα. Το νέο αυτό μοναστήρι έμεινε στη συνείδηση της τοπικής εκκλησιαστικής ιστορίας με το όνομα «Παναγία του Βούζη». Η επωνυμία «Βούζη» ήταν προφανώς το ειδικό τοπωνύμιο της περιοχής, που πιθανότατα δόθηκε στον τόπο από τον άρχοντα, στην ιδιοκτησία του οποίου ανήκε η περιοχή. Το τοπωνύμιο αυτό όμως λίγο το ενθυμούνται σήμερα οι κάτοικοι της περιοχής. Το συνδέουν δε περισσότερο με τον ναό της Παναγίας.

Ο βασικός λόγος ίδρυσης του μοναστηριού της Παναγίας του Βούζη, ήταν οτι ο Λέων επιθυμούσε η μοναστική αδελφότητα της προαναφερθείσης Αγίας Μονής Άρειας να χρησιμοποιεί το νέο μοναστήρι στο Βούζη ως καταφύγιο, όταν οι πειρατές πραγματοποιούσαν επιδρομές εναντίον της.

Η Αγία Μονή κτίσθηκε το 1149, αλλά για την Παναγία του Βούζη δεν έχουμε συγκεκριμένη χρονολογία. Ένα σημαντικό στοιχείο, που αφορά την χρονολόγηση του ναού του Βούζη είναι ένα «Υπόμνημα», που συνέταξε τον Οκτώβριο του 1144 ο Λέων, και στο οποίο μεταξύ των άλλων αναφέρεται στην σχέση που θα είχαν μεταξύ τους οι Ιερές Μονές που είχε ιδρύσει, και συγκεκριμένα η Αγία Μονή Άρειας και η Παναγία στην τοποθεσία του Βούζη.

Ο Γεώργιος Σωτηρίου και ο Γεώργιος Χώρας, με αφορμή αυτό το Υπόμνημα, δέχονται οτι η Παναγία του Βούζη θα πρέπει μάλλον να κτίσθηκε πριν (ή γύρω από) το 1144, ενώ η Gisèle Hadji-Minaglou και ο A. Struck προτείνουν εποχή ίδρυσης λίγο μετά το 1150. Η Theodora MacKay και η Diana Wright, παρατηρώντας την μορφή των κιόνων, καθώς και τα εντοιχισμένα διακοσμητικά κεραμεικά κύπελλα (ceramic bowls), πιστεύουν οτι ο ναός και το μοναστήρι πρέπει να κτίσθηκαν κατά το δεύτερο μισό του 13ου αι. Την τελευταία άποψη υποστηρίζει (μάλλον για διαφορετικούς λόγους, που θα φανούν παρακάτω) και η Mary Lee Coulson. Πάντως και τα δύο μοναστήρια ήταν γυναικεία στην αρχή, αλλά αυτό στην Άρεια μετατράπηκε αργότερα –από τον Λέοντα- σε ανδρικό.

Η τοπική παράδοση θέλει τα καθολικά και των δύο μονών να έχουν κτισθεί από τον ίδιο πρωτομάστορα. Σύμφωνα, λοιπόν, μ’ αυτή την παράδοση, ο πρωτομάστορας αυτός ήταν κάλφας κοντά σε κάποιον σπουδαίο τεχνίτη, ο οποίος έκτισε τον ναό της Παναγίας στο χωριό Χώνικα. Αργότερα έφυγε από τον δάσκαλό του κι έκτισε μόνος του τους δύο ναούς, στο Μέρμπακα και στην Άρεια. Ο δάσκαλος – τεχνίτης, αφού έμαθε για την πρόοδο του πρώην βοηθού του, πήγε να δει με τα ίδια του τα μάτια και να πεισθεί για το αν οι ναοί ήταν πραγματικά αξιόλογοι. Όταν δε είδε οτι οι ναοί εκείνοι ήταν ομορφότεροι του δικού του, στενοχωρήθηκε τόσο πολύ ώστε πέθανε από το μαράζι του.

Το 1277 έρχεται και κάνει έδρα του το μοναστήρι της Παναγίας του Βούζη ο προαναφερθείς Λατίνος Επίσκοπος Wilhelm von Moerbeke. Ο χρόνος της παραμονής του στο Μέρμπακα παραμένει μέχρι σήμερα ένα μυστήριο.

Σε κατοπινά χρόνια, την εποχή της Β’ Ενετοκρατίας (1686-1715), ίσως το 1691, το μοναστήρι γίνεται κατ’ αρχάς μετόχιο της κοντινής Ιεράς Μονής του Αγ. Θεοδοσίου, διατηρώντας όμως δική του περιουσία. Κατόπιν παραχωρείται από τον Δόγη της Βενετίας Φραγκίσκο Μοροζίνη στον Επίσκοπο Ρεθύμνης Αθανάσιο Χορτάτση, ο οποίος κατοικούσε την εποχή εκείνη στην Πελοπόννησο.

Από το 1715 και μέχρι το 1770 το μοναστήρι της Παναγίας του Βούζη γίνεται έδρα του μητροπολίτη Άργους, ο οποίος αναγκάσθηκε να αφήσει την φυσική του έδρα, λόγω πιέσεων που ασκούσαν σ’ αυτόν οι Τούρκοι κατακτητές. Το γεγονός οτι το μοναστήρι αυτό στο Βούζη έγινε έδρα Μητροπόλεως, αποδεικνύει οτι θα πρέπει να βρίσκονταν σε μεγάλη ακμή, κυρίως όσον αφορά την κτιριακή του υποδομή και την οικονομική του κατάσταση.

Από το 1770 και ύστερα αρχίζει το ξεπούλημα όλης της περιουσίας. Ανεξακρίβωτη πληροφορία λέει πως το μοναστήρι πυρπολήθηκε από τους Τούρκους, ίσως το 1825, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Αγώνα. Στα 1833 το μοναστήρι υπάρχει ακόμη, αν και θεωρείται «μονή διαλελυμένη», χωρίς όμως κελλιά, χωρίς μοναχούς και με ελάχιστη περιουσία (20 στρέμματα περιβόλι με 30 διάφορα καρποφόρα δένδρα), την οποία νέμεται ο τότε Πρωτοσύγκελλος Άργους Αθανάσιος.

Σιγά - σιγά η αίγλη του μοναστηριού ξεπέφτει, η περιουσία του περνά αθόρυβα στα χέρια των κατοίκων του Μέρμπακα (το οποίο διευρύνεται συνεχώς), και τα διάφορα κτίσματά του καταρρέουν, χωρίς κανείς να φροντίζει πια γι’ αυτά.

Στην ανατολική και την νότια πλευρά του καθολικού είχε αρχίσει, πριν την Επανάσταση του 1821, ν’ αναπτύσσεται το κοιμητήριο του χωριού. Έτσι, φαίνεται τελικά πως την θέση των μοναστηριακών κτισμάτων κατέλαβε σταδιακά αυτό το κοιμητήριο. Ευτυχώς που μέσα σ’ όλη αυτή την ανακατάταξη σώθηκε τουλάχιστον ο υπέροχος εκείνος ναός της Παναγίας. Το 1855 και το 1912 έγιναν εργασίες συντήρησής του.

Οι ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν, μέσα στο ναό, κατά την περίοδο 1989-1990, έφεραν στην επιφάνεια μία κρύπτη, που βρίσκεται κάτω από το Ιερό Βήμα, τον στυλοβάτη του παλαιού εικονοστασίου, αλλά και τάφους, κάτω από τον κυρίως ναό και τον νάρθηκα. Οι τάφοι αυτοί χρονολογούνται από την υστερο-βυζαντινή περίοδο και την εποχή της τουρκοκρατίας.

Η Mary Lee Coulson πιστεύει οτι «ο θολωτός θάλαμος που βρέθηκε κάτω από το Ιερό Βήμα και είναι σύγχρονος με τον ναό, θα μπορούσε να προορίζεται μόνο ως ταφικός. Αυτό αποτελεί σοβαρή ένδειξη οτι ο ναός δεν ήταν ορθόδοξος, αλλά καθολικός». Το τελευταίο αυτό σημείο είναι οπωσδήποτε ακραίο επιστημονικά, ενώ μπορεί να θεωρηθεί οτι έχει κάποια διάσταση αληθείας μόνο στο βαθμό που αναφέρεται στην παρουσία του Λατίνου Επισκόπου της περιοχής (στα χρόνια της Α’ Ενετοκρατίας) Wilhelm von Moerbeke στο μοναστήρι του Βούζη. Γιατί ούτως ή άλλως είναι πασιφανές, από όλα τα αρχιτεκτονικά και ιστορικά στοιχεία, οτι ο ναός της Παναγίας του Βούζη χτίσθηκε ως βυζαντινός και Ορθόδοξος, για χρήση από τους Ορθόδοξους πιστούς.

Αξίζει επίσης ν’ αναφερθεί, οτι παράλληλα με τις ανασκαφές, πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια και κάποιες εργασίες συντήρησης του ναού και καθαρισμού των τοιχογραφιών.

Κατά την δεκαετία του 1990, και με την δυναμική πρωτοβουλία του Ιερέα του χωριού, Πρωτοπρ. Γεωργίου Μητροσύλη, το ασφυκτικά γεμάτο κοιμητήριο μεταφέρθηκε σε άλλο σημείο του χωριού. Πιστεύεται οτι ο ελεύθερος τώρα τόπος γύρω από το ναό της Παναγίας θα μπορούσε να αξιοποιηθεί κατάλληλα, για να αναδείξει την ιστορία του ναού και της ευρύτερης περιοχής.

Κείμενο του Οικον. Αναστασίου Δ. Σαλαπάτα

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΑΝΤΩΝΑΚΑΤΟΥ – ΜΑΥΡΟΥ, Ελληνικά Μοναστήρια (Πελοπόννησος), τ. Α’.

ΑΝΤΩΝΑΚΑΤΟΥ Ντιάνας, Αργολίδος Περιήγησις, 1973.

ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Χρυσοστόμου, Η Εκκλησία Άργους και Ναυπλίας, Τεύχος Β’ (Αι Ιεραί Μοναί), Άργος 1961.

ΝΙKOΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Γ., Τα κεραμεικά της Παναγίας του Μέμπακα της Ναυπλίας, Αθήναι 1979.

ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ Γεωργίου, Οδοιπορικό στους ιερούς χώρους της Αργολίδας, Πάτρα 1984.

ΣΑΛΑΠΑΤΑ Αναστασίου, Στοιχεία Ιστορίας και Λαογραφίας του χωριού Μέρμπακα, Κάρδιφ 1988.

ΣΩΤΗΡΙΟΥ Γεωργίου, Χριστιανική και Βυζαντινή Αρχαιολογία, τ. Α’, Αθήναι 1942.

ΧΩΡΑ Γεωργίου, Η «Αγία Μονή» Αρείας, Εν Αθήναις 1975.

BOURAS Charalambos, The Impact of Frankish Architecture on Thirteenth-Century Byzantine Architecture, in Angeliki E. Laiou and Roy Parviz Mottahedeh (eds), The Crusades from the Perspective of Byzantium and the Muslim World, http://www.doaks.org/Crusades/CR14.pdf

COULSON Mary Lee, Ηλιακά Ρολόγια στη Βυζαντινή Ελλάδα, στο περ. «Αρχαιολογία», τεύχ. 74, Ιούνιος 2000.

COULSON Mary Lee, The Church of Merbaka: Cultural Diversity and Integration in the Thirteenth Century Peloponnese, PhD Thesis, Courtauld Institute of Art, London, 2003.

HADJI-MINAGLOU Gisèle, L’église de la Dormition de la Vierge de Merbaka (Coll. des Études Péloponnésiennes, VIII), École Française d’Athènes, Librairie Vrin, Paris, 1992. 144 p., XVI pl. (publication de la thèse de 3e cycle).

HELLENIC MINISTRY OF CULTURE, Church of the Dormition of the Virgin at Merbakas, http://www.culture.gr/2/21/212/21205n/e212en10.html

STRUCK A., Vier byzantinische kirchen der Argolis, Mitteilungen des Deutschen Archaelogischen Instituts, Athenische Abteilung, XXXIV (1909).

Το χωριό μας

2009-08-25T00:59:00.000+03:00

Το Μέρμπακα (επίσημη σημερινή ονομασία: «Αγία Τριάδα») είναι ένα ιστορικό χωριό, που βρίσκεται στην Επαρχία Ναυπλίας του Νομού Αργολίδας. Ο ταξιδιώτης το βρίσκει στο δρόμο του όταν ξεκινήσει από την πρωτεύουσα του Νομού, το Ναύπλιο, και κατευθυνθεί –μέσα από τον Αργολικό κάμπο- προς την αρχαία πόλη των Μυκηνών. Απέχει 10 χλμ. από το Ναύπλιο και 8 χλμ. από το Άργος. Την ονομασία του λέγεται πως την πήρε από τον Λατίνο Επίσκοπο της Κορίνθου Wilhelm von Moerbeke, που είχε για κάποιο διάστημα την έδρα του στο Μέρμπακα (δεύτερο μισό του 13ου αι.).